Άνοιγμα κυρίου μενού
Η είσοδος του Άλσους Αιγάλεω

Το Άλσος Αιγάλεω ή «Μπαρουτάδικο», ονομασία που παραπέμπει στο πρώην Πυριτιδοποιείο της περιοχής, είναι μία δενδροφυτευμένη έκταση περίπου 134 στρεμμάτων, μεταξύ της Ιεράς Οδού και της Λεωφόρου Αθηνών – Κορίνθου στο Αιγάλεω Αττικής[1]. Αποτελεί το μεγαλύτερο πνεύμονα πρασίνου στη Δυτική Αττική.

Η ιστορική καμινάδα του πρώην Πυριτιδοποιείου

Κατά τη δεκαετία του ’60 η παραγωγή του –πρώην- εργοστασίου έχει ατονήσει, λόγω των πολλών διαμαρτυριών των κατοίκων για τα θανατηφόρα ατυχήματα που συνέβαιναν, συχνά με πολλά θύματα, από εκρήξεις των επικίνδυνων υλών οι οποίες χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή πυρομαχικών[2]. Το 1970 το εργοστάσιο αναστέλλει οριστικά τη λειτουργία του, το 1974 ο χώρος περιέρχεται στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, ο εξοπλισμός δωρίζεται στον ελληνικό στρατό, οι εγκαταστάσεις κατεδαφίζονται (πλην μίας καμινάδας και ενός υδροσυλλέκτη) και φυτεύονται συνολικά 40.000 δένδρα. Ο θεμέλιος λίθος, τίθεται, συμβολικά, στις 14 Νοεμβρίου του 1976 επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή από τον ίδιο (που φύτεψε έναν πλάτανο) και τον τότε υπουργό δημοσίων έργων Χριστόφορο Στράτο.

Στη δενδροφύτευση του Άλσους συνεισέφεραν τόσο ο Δήμος Αιγάλεω, όσο και ο Αναπτυξιακός Σύνδεσμος Δυτικής Αθήνας. Από την αρχική έκταση, ωστόσο, εξαιρέθηκαν σημαντικά τμήματα, στα οποία κατασκευάστηκαν κυρίως εκπαιδευτικές (ΤΕΙ Αιγάλεω, Νηπιαγωγεία, Δημοτικά Σχολεία, Γυμνάσια και Λύκεια), εργατικές (ΟΑΕΔ, ΚΕΤΕΚ) και αθλητικές εγκαταστάσεις (ΔΑΚ Αιγάλεω, χώροι αθλοπαιδιών), χώροι εστίασης, όπως και το ανοικτό θέατρο «Αλέξης Μινωτής», τα εγκαίνια του οποίου πραγματοποιήθηκαν από τον επίτιμο δημότη Αιγάλεω Μάνο Χατζηδάκι.

Εντός του Άλσους εδρεύει ο τοπικός Πολιτιστικός – Περιβαλλοντικός Σύλλογος «Φίλοι του Πυριτιδοποιείου» [3] [4], ενώ ο χώρος είναι διάσπαρτος από γλυπτά και ηρώα. Οι σήραγγες που είχαν κατασκευαστεί για λόγους ασφαλείας είναι σήμερα ερμητικά φραγμένες για την πρόληψη παραβατικών συμπεριφορών.

ΠηγήΕπεξεργασία

  • Ευαγγελία Β. Αγαπητού – Φωτεινή Κ. Καράμπελα, «Το Μπαρουτάδικο του Αιγάλεω στο Χώρο & στο Χρόνο», εκδόσεις «Γόρδιος», Αθήνα – 2016.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία