Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Άλφρεντ Έθελινγκ (Alfred the Noble, περί το 1005 - 1036) ήταν γιος του Άγγλο-Σάξονα βασιλιά Έθελρεντ του Ουέσσεξ από την δεύτερη σύζυγο του Έμμα της Νορμανδίας, αδελφός του ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Αγγλίας από τον Οίκο του Ουέσσεξ Εδουάρδος ο Εξομολογητής.[2] Ο βασιλιάς της Αγγλίας και της Δανίας Κνούτος παντρεύτηκε την χήρα του παλιού του αντιπάλου Έθελρεντ του Ουέσσεξ, ο Άλφρεντ και ο αδελφός του Εδουάρδος βρέθηκαν στο επίκεντρο της διαμάχης για την διαδοχή στον θρόνο της Αγγλίας. Στα τέλη του 1013 ο Σβεν Α΄ της Δανίας πολιόρκησε το Λονδίνο και ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Αγγλίας, ο Έθελρεντ με όλη την οικογένεια του δραπέτευσαν για την Νορμανδία αλλά ο Σβεν ο Διχαλογένης πέθανε αμέσως μετά. Ο Έθελρεντ στην συνέχεια ανέκτησε ξανά τον θρόνο της Αγγλίας (1014) και τον κράτησε μέχρι τον θάνατο του (1016), στην συνέχεια ο Κνούτος γιος του Σβεν κατέλαβε την Αγγλία. Ο Άλφρεντ και ο αδελφός του Εδουάρδος ο Εξομολογητής κατέφυγαν στην Νορμανδία στην αυλή του από μητέρα θείου τους Ροβέρτου Α΄ της Νορμανδίας ο οποίος στην συνέχεια έκανε σχέδια να πραγματοποιήσει επίθεση στην Αγγλία για να επαναφέρει τους ανιψιούς του. [3]

Άλφρεντ Άεθελινγκ
Alfred Ætheling - MS Royal 14 B V.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1012[1]
Θάνατος5  Φεβρουαρίου 1037[1]
Έλι
Τόπος ταφήςEly Cathedral
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Αγγλίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΓονείςΈθελρεντ του Ουέσσεξ και Έμμα της Νορμανδίας
ΑδέλφιαΓκόντα της Αγγλίας
Γκουνχίλτα της Δανίας
Έθελσταν Έθελιγκ
Εδουάρδος ο Εξομολογητής
Έντμουντ ο Σιδηρόπλευρος
Αρθακανούτος
Έαντουιγκ Έθελιγκ
Έαντρεντ Έθελιγκ
ΟικογένειαΟίκος του Ουέσσεξ

Αποτυχημένη επίθεση στην ΑγγλίαΕπεξεργασία

 
Η Έμμα της Νορμανδίας και οι διοι γιοι της Εδουάρδος και Άλφρεντ γίνονται δεκτοί απο τον Ριχάρδο Β΄ της Νορμανδίας

Μετά τον θάνατο του Κνούτου οι τελευταίοι γόνοι της Άγγλο-Σαξονικής δυναστείας επιχείρησαν να ανακτήσουν τον θρόνο της Αγγλίας (1035). Ο Άλφρεντ Έθελινγκ στρατοπέδευσε στις ακτές του Σάσσεξ με ένα Νορμανδικό στρατιωτικό σώμα και προχώρησε για την κατάληψη του Λονδίνου. Ωστόσο προδόθηκε, συνελήφθη από τον κόμη Γκόντουιν του Ουέσσεξ, τον οδήγησε στον βασιλιά Χάρολντ τον Λαγοπόδαρο γιο του θετού πατέρα του Κνούτου από τον πρώτο του γάμο ο οποίος τον τύφλωσε, πέθανε αμέσως μετά από τα τραύματα του.[4]

Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει για το γεγονός αυτό σχετικά με την προδοσία :

"Καθώς ο Άλφρεντ και οι άντρες του πλησίασαν το Σάρρεϋ περίπου τριάντα μίλια νοτιοδυτικά του Λονδίνου συνάντησαν τον ισχυρό κόμη Γκόντουιν του Ουέσσεξ ο οποίος τον καλοδέχτηκε και δήλωσε την πίστη του στον νεαρό πρίγκιπα. Το επόμενο πρωί ο Γκόντουιν είπε στον Άλφρεντ "Θα σε οδηγήσω με ασφάλεια στο Λονδίνο όπου οι ισχυρότεροι άντρες του βασιλείου σε περιμένουν για να ορκιστείς βασιλιάς". Η δήλωση αυτή ερχόταν σε αντίθεση με το γεγονός ότι ο θρόνος της Αγγλίας βρισκόταν υπό την κατοχή του Χάρολντ του Λαγοπόδαρου ο οποίος είχε ζητήσει ήδη από τον Γκόντουιν τον θάνατο του Άλφρεντ. Ο κόμης οδήγησε τον Άλφρεντ και τους άντρες του στον λόφο του Γκουίλνταουν ο οποίος βρισκόταν στον δρόμο προς το Ουίντσεστερ, όχι στο Λονδίνο, προσπάθησε να εντυπωσιάσει τον Άλφρεντ με την πανοραμική θέα της περιοχής η οποία θα γινόταν το βασίλειο του. Ο Άλφρεντ εντυπωσιάστηκε και ευχαρίστησε τον θεό αλλά τη ίδια στιγμή ο ίδιος και οι άντρες του έπεσαν στην μεγάλη παγίδα, τα εννιά δέκατα από τους άντρες του δολοφονήθηκαν. Ο ίδιος με το υπόλοιπο ένα δέκατο του στρατού του που επέζησε οδηγήθηκε στο μοναστήρι του Έλι που τυφλώθηκε, έμεινε για ένα μικρό χρονικό διάστημα μαζί με τους μοναχούς όπου και πέθανε από τα τραύματα του στις 5 Φεβρουαρίου 1036."

Όταν ο Αρθακανούτος διαδέχτηκε στον θρόνο της Αγγλίας τον ετεροθαλή αδελφό του Χάρολντ τον Λαγοπόδαρο κατηγόρησε τον ισχυρό κόμη Γκόντουιν και τον Λίφινγκ, επίσκοπο του Ουόρκεστερ για συμμετοχή στο έγκλημα της τύφλωσης του Άλφρεντ. Ο Λίφινγκ τελικά απαλλάχτηκε από τις κατηγορίες και επανήλθε στον επισκοπικό θρόνο, ο Γκόντουιν γλύτωσε τον θάνατο επειδή έκανε δώρο στον Αρθακανούτο ένα μεγάλο πλοίο με 80 μάχιμους άντρες και ορκίστηκε ότι δεν ήθελε ο ίδιος την τύφλωση του Άλφρεντ αλλά εξαναγκάστηκε να εκτελέσει τις διαταγές του βασιλιά του.[5] Η παράδοση αναφέρει ότι ο Εδουάρδος ο Εξομολογητής αργότερα έκρινε τον Γκόντουιν ένοχο.[6] Ο Οίκος του Ουέσσεξ επανήλθε στον θρόνο της Αγγλίας με τον αδελφό του Άλφρεντ Εδουάρδο τον Εξομολογητή (1042), ο θάνατος του Άλφρεντ στάθηκε αιτία τα περισσότερα μέλη της Άγγλο-Σαξονικής αριστοκρατίας να βλέπουν με εχθρότητα τον Γκόντουιν και τους γιους του.

Σύγχρονες αρχαιολογικές έρευνεςΕπεξεργασία

Το 1929 βρέθηκαν σε ανασκαφές τα οστά 223 στρατιωτών τα οποία αναγνωρίστηκαν ως Νορμανδοί με βάση την σωματική τους διάπλαση, οι έρευνες πάνω στα οστά έδειξαν ότι δεν είχαν πεθάνει με φυσιολογικό θάνατο αλλά είχαν εκτελεστεί, τα οστά χρονολογήθηκαν γύρω στο 1040 σε πολλά από αυτά ήταν φανερός ο τεμαχισμός με το σπαθί. Στην ίδια περιοχή βρέθηκε και ένα νόμισμα του Εδουάρδου του εξομολογητή το οποίο χρονολογήθηκε το 1043 περίπου 7 χρόνια μετά το μακελειό του Χάρολντ στην περιοχή.[7][8] Οι ιστορικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα οστά ανήκαν στους Νορμανδούς οι οποίοι ήταν στην εμπροσθοφυλακή του Άλφρεντ, σύμφωνα με τις πηγές οι 9 στους 10 σκοτώθηκαν λίγο πριν τυφλωθεί και πεθάνει ο Άλφρεντ. Περισσότερες ανασκαφές στην ίδια περιοχή ανέδειξαν 20 παγανιστικούς τάφους με ασπίδες, τόξα και δόρατα που χρονολογήθηκαν τον 6ο αιώνα.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 www.findagrave.com/memorial/9201882.
  2. David Crouch, The Normans: The History of a Dynasty, (Hambledon Continuum, 2002), 51.
  3. Stenton, F.M. Anglo-Saxon England, Oxford: Clarendon, 1943, 3rd ed. 1971, p. 409.
  4. Britain (Narrative 1000-1300), Steven Isaac, The Oxford Encyclopedia of Medieval Warfare and Military Technology, Vol.1, Ed. Clifford Rogers, (Oxford University Press, 2010), 209.
  5. Stenton, pp. 422-23.
  6. Stenton, p. 421.
  7. http://www.getsurrey.co.uk/news/nostalgia/anglo-saxon-burial-site-guildford-10168337
  8. http://www.exploringsurreyspast.org.uk/themes/places/surrey/guildford/guildford/guildford_guildown_anglosaxon_cemetery/

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • David Crouch, The Normans: The History of a Dynasty, (Hambledon Continuum, 2002)
  • Stenton, F.M. Anglo-Saxon England, Oxford: Clarendon, 1943, 3rd ed. 1971
  • Britain (Narrative 1000-1300), Steven Isaac, The Oxford Encyclopedia of Medieval Warfare and Military Technology, Vol.1, Ed. Clifford Rogers, (Oxford University Press, 2010)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Alfred Aetheling της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).