Άνοιγμα κυρίου μενού

Το Άνθρωπος για όλες τις δουλειές είναι τίτλος απρόμαυρης ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας, παραγωγής 1966, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κωνσταντίνου. Το σενάριο υπογράφουν οι Γιώργος Κωνσταντίνου και Χρήστος Κυριάκος ενώ η παραγωγή έγινε από την εταιρεία Αφοι Ρουσόπουλλοι.

Άνθρωπος για όλες τις δουλειές
Antroposgiaolestisdoulies.jpg
Εξώφυλλο δίσκου DVD
ΣκηνοθεσίαΓιώργος Κωνσταντίνου
ΠαραγωγήΓιώργος Λαζαρίδης
Δημήτρης Σαρρής
Κώστας Ψαρράς
ΣενάριοΓιώργος Λαζαρίδης
ΙστορίαΓιώργος Κωνσταντίνου
Χρήστος Κυριάκος
ΠρωταγωνιστέςΓιώργος Κωνσταντίνου
Μπεάτα Ασημακοπούλου
Χλόη Λιάσκου
Γιώργος Μούτσιος
Γιάννης Μιχαλόπουλος
Μπέτυ Αρβανίτη
Αλέκος Τζανετάκος
ΜουσικήΓιώργος Θεοδοσιάδης
ΦωτογραφίαΛάκης Καλύβας
ΜοντάζΛευτέρης Σιασκάς
ΧορογραφίαΆρης Μαλιάγρος
Εταιρεία παραγωγήςΑφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Πρώτη προβολή1966
Κυκλοφορία28 Νοεμβρίου 2003 (DVD)
Διάρκεια95
ΠροέλευσηΕλλάδα
Γλώσσαελληνική

ΠλοκήΕπεξεργασία

Ο Γιώργος Πασπαράτος γιος του εφοπλιστή καπεταν-Μανώλη που οι σπουδές του στο εξωτερικό τον έχουν διαμορφώσει σε έναν αμείλικτο αριβίστα συγκρούεται κάθετα με τον πατέρα του ο οποίος προσπαθεί να του ενσταλλάξει μια πιο ανθρωπιστική φιλοσοφία με αποτέλεσμα να αποφασίσει πεισμώνοντας να εγκαταλείψει έξω φρενών την οικογενειακή επιχείρηση, μαζί και τη Λίζα που είναι ερωτευμένη μαζί του, για να αποδείξει στο πατέρα του ότι μπορεί να πετύχει στη ζωή με τις δικές του μεθόδους, ότι μπορεί να γίνει πλούσιος εκμεταλλευόμενος τις στεναχώριες και τη μοναξιά των πλουσίων. Πιάνει δουλειά ως σερβιτόρος σ' ένα ξενοδοχείο όπου παράλληλα με τα καθήκοντα του αρχίζει να μελετά τους πελάτες του και να δολοπλοκεί ανάλογα χειραγωγόντας τους, άλλοτε με επιτυχίες, αλλοτε με αποτυχίες, μέσα από τις οποίες όμως, καθώς και μέσω μιας πληθώρας άλλων περιστατικών της πλοκής του έργου (που συνιστούν μια καλά δομημένη κωμωδία καταστάσεων που πλαισιώνεται από μοναδικά ερμηνευμένους χιουμοριστικούς διαλόγους), αρχίζει να βιώνει μια σταδιακή πλήρη μεταστροφή 180 μοιρών από τις δικές του αρχικές πεποιθήσεις προς την συνειδητοποίηση ότι ο πατέρας του τελικά ήταν αυτός που μάλλον είχε δίκιο ευθύς εξ αρχής κι όχι ο εαυτός του. Παρόλο που ο αριβισμός του φέρνει τα αναμενόμενα αποτελέσματα ο ίδιος τελικά συναισθάνεται ότι μια τέτοια στάση ζωής δεν του ταιριάζει προσωπικά. Έτσι στο φινάλε του έργου αποφασίζει να επιστρέψει για να βρει προς έκπληξη του ότι η προτύτερα ερωτευμένη μαζί του Λίζα έχει μετατραπεί τώρα σε μια παγερή και αδιάφορη αριβιστρία σε πλήρη αντιγραφή των δικών αποκηρυγμένων πλέον προτύπων. Τελικά καταφέρνει να την ξανακερδίσει και το έργο τελειώνει με το στερεότυπο της τελικής ένωσης του ζευγαριού των ταινιών της εποχής.

ΔιανομήΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία