Η Άννα-Μαρία-Λουΐζα (Anna-Maria-Luisa de' Medici, 11 Αυγούστου 1667 - 18 Φεβρουαρίου 1743) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν η τελευταία απόγονος της οικογένειας των Μεδίκων. Μοναχοκόρη και δεύτερο παιδί (από τρία αδέλφια) του Κόζιμο Γ΄ των Μεδίκων μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της συζύγου του [[Μαργαρίτα Λουίζα της Ορλεάνης|Μαργαρίτας-Λουΐζας των Βουρβόνων], ανιψιάς του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας.

Άννα Μαρία Λουίζα των Μεδίκων
Electres Anna Maria Luisa de' Medici.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Anna Maria Luisa de' Medici (Ιταλικά)
Γέννηση11  Αυγούστου 1667[1][2][3][4]
Φλωρεντία[5]
Θάνατος18  Φεβρουαρίου 1743[1][2][3] ή 18  Φεβρουαρίου 1742[6]
Φλωρεντία[7]
Τόπος ταφήςΒασιλική του Αγίου Λαυρεντίου
ΚατοικίαΠαλάτσο Πίτι
Χώρα πολιτογράφησηςΜεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙταλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυλλέκτρια τέχνης[8]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΙωάννης Γουλιέλμος του Παλατινάτου (1691–1716)
ΓονείςΚόζιμο Γ΄ των Μεδίκων και Μαργαρίτα Λουίζα της Ορλεάνης
ΑδέλφιαΦερδινάνδος των Μεδίκων
Τζαν Γκαστόνε των Μεδίκων
ΟικογένειαΟίκος των Μεδίκων
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαElectress (1691–1716, Εκλεκτορικό Παλατινάτο)
ΒραβεύσειςΤάγμα του Ενάστρου Σταυρού
Θυρεός
Coat of arms of Anna Maria Lusia de' Medici as Electress Palatine.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πρώτα χρόνιαΕπεξεργασία

Παρά τις προσπάθειες τής μητέρας της να προκαλέσει αποβολή στην εγκυμοσύνη της, κάνοντας υπερβολική ιππασία, η μικρή παιδούλα γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1667 στη Φλωρεντία και πήρε το όνομά της από τη θεία της, Anne-Marie Louise της Ορλεάνης, Δούκισσα του Montpensier.

Η σχέση των γονιών της ήταν αρκετά ανταγωνιστική. Η μητέρα της δεν έχανε ευκαιρία και σε κάθε περίσταση πρόσβαλε τον άνδρα της ακόμη και μπροστά στον Παπικό Νούντσιο, αποκαλώντας τον «κακό γαμπρό». Τελικά, ο Κόζιμο Γ΄ τα Χριστούγεννα του 1674 συναινεί και η σύζυγος του αποχωρεί, για να κλειστεί στο Μοναστήρι του Αγίου Πέτρου της Μονμάρτρης στο Παρίσι. Όλα της τα προνόμια και τα περιουσιακά στοιχεία θα περάσουν στα παιδιά της μετά το θάνατό της. Η Άννα-Μαρία-Λουΐζα δεν την ξαναείδε ποτέ. Την ανατροφή της ανέλαβε η γιαγιά της (από την πλευρά του πατέρα της) η Βικτώρια ντελα Ρόβερε.

Πριγκίπισσα του ΠαλατινάτουΕπεξεργασία

 
Η Άννα-Μαρία-Λουΐζα και ο Γιόχαν Βίλχελμ-Πίνακοθήκη Ουφίτσι

Σύμφωνα με τα έθιμα της εποχής, το 1669 η Άννα-Μαρία-Λουΐζα θεωρήθηκε πιθανή νύφη για τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων, Μέγα Δελφίνο της Γαλλίας. Ιδέα που απορρίφτηκε από τον πατέρα της, ο οποίος αντίθετα προσπάθησε να αρχίσει διαπραγματεύσεις για να παντρευτεί η κόρη του τον Πέτρο Β΄ της Πορτογαλίας. Οι Πορτογάλοι υπουργοί, φοβούμενοι ότι πιθανόν η Άννα-Μαρία είχε κληρονομήσει τον ιδιότροπο χαρακτήρα της μητέρας της και ότι θα μπορούσε να επηρεάσει τον αδύναμο χαρακτήρα τού ηγεμόνα, απέρριψαν την πρόταση. Μετά από συνεχείς απορρίψεις, ο αυτοκράτορας Λεοπόλδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας προτείνει για σύζυγο τον Ιωάννη-Γουλιέλμο των Βίττελσμπαχ δούκα του Νόιμπουργκ & εκλέκτορα του Παλατινάτου[9]. Πράγματι, ο γάμος γίνεται στις 29 Απριλίου 1691 και αναχωρεί με τον μικρό της αδελφό για το Ντίσελντορφ. Το 1692 μένει έγκυος αλλά αποβάλει, λόγω σύφιλης τού συζύγου της, εξαιτίας της οποίας το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά. Αν κανείς εξαιρέσει αυτό το γεγονός, κατά τα άλλα, είχε έναν αρμονικό γάμο. Παρακολουθούσε μαζί με τον σύζυγό της μουσικές παραστάσεις και άλλες εκδηλώσεις.

Επιστροφή στη ΦλωρεντίαΕπεξεργασία

Ο σύζυγός της πεθαίνει το 1716 και η πριγκίπισσα μένει μόνη, με αποτέλεσμα τον Οκτώβριο τού 1717 να επιστρέψει στη Φλωρεντία. Εκεί αντιμετωπίζει την εχθρότητα της χήρας του αδελφού της Φερδινάνδου, καθώς και του αδελφού της Τζαν-Γκαστόνε, που την απεχθανόταν εξαιτίας της ανάμειξής της στον αποτυχημένο του γάμο με την Άννα Μαρία Φραγκίσκη της Σαξονίας-Λάινινγκεν. Αναγκάζεται λοιπόν να εγκαταλείψει την αριστερή πτέρυγα του βασιλικού παλατιού Πίττι και να εγκατασταθεί στη βίλλα "La Quiete". Παρ' όλη την αντιπάθεια που έτρεφε για τον αδελφό της, προσπαθεί πάντα να βελτιώσει τη δημόσια εικόνα του ως Μεγάλου Δούκα: αυτός σπάνια έκανε δημόσιες εμφανίσεις, με αποτέλεσμα να εξαπλώνονται ανησυχητικές φήμες για υποτιθέμενο θάνατό του.

Τελευταία χρόνιαΕπεξεργασία

Ο Τζαν-Γκαστόνε πέθανε στις 9 Ιουλίου 1737, περιβαλόμενος από ιεράρχες και την αδελφή του. Τότε τα υπάρχοντά των Μεδίκων, συμπεριλαμβανομένων χρημάτων, τεράστιων συλλογών έργων τέχνης, κτηρίων τού κράτους και εδαφών τού πρώην Δουκάτου του Ουρμπίνο, περιήλθαν στην Άννα-Μαρία-Λουίζα. Είναι η τελευταία απόγονος των Μεδίκων, διότι παρά τις προσπάθειες τού Κόζιμο Γ΄ των Μεδίκων μεγάλου δούκα της Τοσκάνης να αλλάξει το κληρονομικό δίκαιο όταν πέθανε ο γιος του Φερδινάνδος και να παραχωρήσει τα δικαιώματα στους εναπομείναντες συγγενείς του, το σχέδιό του απορρίφθηκε από τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και τον αυτοκράτορα Κάρολο ΣΤ΄ των Αψβούργων.

Η Άννα-Μαρία-Λουΐζα το ίδιο έτος υπογράφει τη -σωτήρια για την Φλωρεντία- συμφωνία, με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τον Φραγκίσκο Γ΄ δούκα της Λωρραίνης, τη λεγόμενη Patto di Famiglia (συμφωνία για την οικογένεια). Σε αυτήν υπάρχει απαράβατος όρος, ότι όλη η προσωπική περιουσία των Μεδίκων, που παραχωρήθηκε από την ιδία στη δυναστεία της Λωρραίνης, δεν θα μεταφερθεί ποτέ έξω από τη Φλωρεντία[10]. Έτσι ξεκινά και η ιστορία της Πινακοθήκης Ουφίτσι[11]

Η ιδία διαμένει σε ειδική πτέρυγα στο παλάτσο Πίττι και ασχολείται με την επίβλεψη της ολοκλήρωσης της πρόσοψης της Βασιλικής του Αγίου Λαυρεντίου. Πέθανε σε ηλικία 75 ετών τον Φεβρουάριο του 1743 στο παλάτσο Πίττι και θάφτηκε με τιμές στη Βασιλική του Αγίου Λαυρεντίου στη Φλωρεντία.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118846787. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 RKDartists. 441346. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 Darryl Roger Lundy: The Peerage. p40570.htm#i405697. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 FemBio. 31232. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 12  Δεκεμβρίου 2014.
  6. (Αγγλικά) Find A Grave. Ανακτήθηκε στις 29  Αυγούστου 2019.
  7. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  8. rkd.nl/explore/artists/441346. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2017.
  9. Francesca Marini (2006). «σελίδα 26.». Μουσεία του Κόσμου-Ουφίτσι-Η Καθημερινή-Επιμέλεια Σειράς:Ανδρέας Παππάς. Αθήνα: explorer. σελ. 194. ISBN 978-960-6709-27-2. 
  10. Πινακοθήκη Ουφίτσι(επιμέλεια Δ. Στεφανοπούλου) (2006). «σελίδα 9». Φλωρεντία, Πινακοθήκη Ουφίτσι. Αθήνα: Πήγασος Εκδοτική ΑΕ. σελ. 164. 
  11. Uffizi Gallery. «Η Ιστοσελίδα του Μουσείου». 

Εξωτερικοί ΣύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Anna Maria Luisa de' Medici (έκδοση 626182275) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).