Ο Σερ Φίλιπ Άντονι Χόπκινς (αγγλ. Sir Philip Anthony Hopkins, 31 Δεκεμβρίου 1937) είναι Ουαλός πολυβραβευμένος ηθοποιός της μεγάλης οθόνης και του θεάτρου. Είναι Αμερικανός πολίτης από τις 12 Απριλίου 2000. Για την ενσάρκωση του Χάνιμπαλ Λέκτερ στην ταινία Η Σιωπή των Αμνών, ενός από τους διασημότερους “κακούς” της ιστορίας του κινηματογράφου, τιμήθηκε το 1991 με Βραβείο Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Στις πιο αξιομνημόνευτες ταινίες της φιλμογραφίας του ανήκουν οι εξής: Το Λιοντάρι τον Χειμώνα (1968), Ο Άνθρωπος Ελέφαντας (1980), Δράκουλας (1992), Τα Απομεινάρια μιας Μέρας (1993) και Νίξον (1996). Χρίσθηκε ιππότης από την Βασίλισσα Ελισάβετ Β' το 1993 και αποτελεί μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας των Τεχνών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης από το 2008.

Σερ
Άντονι Χόπκινς
ΔΒΑ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση31  Δεκεμβρίου 1937
Πορτ Τάλμποτ
ΚατοικίαΜαλιμπού
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Ηνωμένο Βασίλειο
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΑγγλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
ΣπουδέςΒασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου (έως 1963)
Royal Welsh College of Music & Drama
West Monmouth School
Cowbridge Grammar School
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασκηνοθέτης κινηματογράφου
σεναριογράφος
παραγωγός ταινιών
συνθέτης
παραστασιακός καλλιτέχνης
ηθοποιός θεάτρου
ηθοποιός ταινιών
ηθοποιός τηλεόρασης
ηθοποιός
Περίοδος ακμής1960
Οικογένεια
ΣύζυγοςΣτέλλα Άρρογεϊβ (από 2003)
Πετρονέλλα Μπάρκερ (1966–1972)
Jennifer Lynton (1973–2002)
ΤέκναΆμπιγκεϊλ Χόπκινς
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςbombardier
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσειςβραβείο Ντονόστια (1998)
Βραβείο Μέλους Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (2008)
Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου (30  Μαρτίου 1992)
Χρυσή Σφαίρα Σέσιλ Ντε Μιλ (2006)
David di Donatello for Best Foreign Actor (1994)
London Film Critics Circle Award for Actor of the Year (1993)
Kansas City Film Critics Circle Award for Best Actor (1993)
τηλεοπτικό βραβείο της Βρετανικής Ακαδημίας καλύτερου ηθοποιού (1973)
National Board of Review Award for Best Actor (1993)
Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (1991)
National Board of Review Award for Best Supporting Actor (1991)
Βραβείο Satum καλύτερου ηθοποιού (1991)
Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου (1991)
βραβείο BAFTA καλύτερου Α΄ ανδρικού ρόλου (1991)
Βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (1993)
Broadcast Film Critics Association Award for Best Supporting Actor (1997)
Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Βοστώνης (1991)
Southeastern Film Critics Association Award for Best Actor (1993)
Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Ντάλας-Φορτ Γουόρθ (1991)
Drama Desk Award for Outstanding Actor in a Play (1975)
Knight Bachelor
Χρυσές Σφαίρες
Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α' ανδρικού ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία (1981)
Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου (2021)
αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ (2003)
βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερου ηθοποιού (2021)
Υπογραφή
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχεία Επεξεργασία

Νεανικά χρόνια Επεξεργασία

Ο Χόπκινς γεννήθηκε στο Μάργκαμ, Πόρτ Τάλμποτ, της Ουαλίας. Είναι γιος της Μύριελ Ανν (πατρικό όνομα Γιέιτς) και του Ρίτσαρντ Άρθουρ Χόπκινς, φούρναρη στο επάγγελμα. [1] Η μητέρα του είναι μακρινή συγγενής του Ιρλανδού ποιητή Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς.[1] Δεν είχε ιδιαίτερα καλές επιδόσεις στο σχολείο. Όντας μοναχικός στο χαρακτήρα και έχοντας δυσλεξία, αποφάσισε πως θα εκφραζόταν καλύτερα δια μέσου των τεχνών, ζωγραφίζοντας ή παίζοντας πιάνο, αντί να απορροφηθεί με σπουδές. Το 1949, και για να του επιβληθεί κάποια πειθαρχία, οι γονείς του επέμειναν να γραφτεί στο Jones' West Monmouth Boys' School στο Πόντυπουλ, στην Ουαλία. Φοίτησε εκεί για πέντε εξάμηνα και κατόπιν στο Cowbridge Grammar School, στο Κάουμπριτζ της Ουαλίας.

Τον Χόπκινς ενθάρρυνε να ασχοληθεί με την ηθοποιία ο συμπατριώτης του Ρίτσαρντ Μπάρτον, με τον οποίο είχε μια σύντομη γνωριμία σε ηλικία 15 ετών. Έτσι φοίτησε στο Welsh College of Music and Drama στο Κάρντιφ, από όπου και αποφοίτησε το 1957. Αφού υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία για δύο χρόνια, μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου και σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία της Δραματικής Τέχνης.

Καριέρα Επεξεργασία

 
Ο Άντονι Χόπκινς στo Διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ του Τορόντο το 2005

Το 1965, μετά από μερικά χρόνια σε διάφορους θιάσους, τον ξεχώρισε ο Σερ Λόρενς Ολίβιε, που τον προσκάλεσε στο Βασιλικό Εθνικό Θέατρο. Ο Χόπκινς έγινε αντικαταστάτης του Ολίβιε, και έπαιξε στη θέση του όταν ασθένησε από σκωληκοειδίτιδα κατά τη διάρκεια μιας παραγωγής του έργου The Dance of Death του Αυγούστου Στρίνμπεργκ. Ο Ολίβιε αργότερα, στα απομνημονεύματά του με τίτλο Εξομολογήσεις ενός Ηθοποιού, σημειώνει: «Ένας πολλά υποσχόμενος νεαρός ηθοποιός στο θίασο που ονομαζόταν Άντονι Χόπκινς με αντικαθιστούσε και διεκπεραίωσε το ρόλο του Έντγκαρ σαν γάτος με ένα ποντίκι ανάμεσα στα δόντια». [2]

Παρά την επιτυχία του στο Εθνικό Θέατρο, ο Χόπκινς κουράστηκε να επαναλαμβάνει τον ίδιο ρόλο κάθε βράδυ και επιθύμησε να εμφανιστεί στον κινηματογράφο. Το 1968, κέρδισε την ευκαιρία του στην ταινία Το Λιοντάρι του Χειμώνα, όπου υποδύθηκε το Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, στο πλάι των Πήτερ Ο' Τουλ, Κάθριν Χέπμπορν και του Τίμοθυ Ντάλτον, αρκετά προτού ενσαρκώσει τον Τζέιμς Μποντ, στο ρόλο του Φιλίππου Β' της Γαλλίας.

Παρόλο που ο Χόπκινς συνέχισε να εμφανίζεται στο θέατρο, σταδιακά απομακρύνθηκε από αυτό με κατεύθυνση την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Έκανε το ντεμπούτο του στη μικρή οθόνη το 1967 στην παραγωγή του BBC A Flea in Her Ear. Από τότε ευτύχησε να έχει μια μακρά καριέρα, κερδίζοντας μια σειρά από σημαντικά βραβεία. Ο Χόπκινς έλαβε τους τιμητικούς τίτλους Commander of the British Empire (CBE) το 1987 και Knight Bachelor το 1993 (έγινε δηλαδή Ιππότης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, με άλλα λόγια Σερ). [3] Το 1996, ο Χόπκινς έγινε επίτιμο μέλος του Πανεπιστημίου της Ουαλίας (University of Wales), στο Λάμπετερ.

Ο Χόπκινς έχει δηλώσει πως ο ρόλος του Μπερτ Μανρώ, τον οποίο και υποδύθηκε στην ταινία του 2005, The World's Fastest Indian, αποτελεί τον αγαπημένο του. Επίσης πως αποτέλεσε τον ευκολότερο ρόλο που υποδύθηκε καθώς μοιράζεται μαζί του την ίδια φιλοσοφία ζωής. [4]

Το 1996, σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία, August, μια διασκευή του Θείου Βάνια, του Άντον Τσέχοφ. Το πρώτο του σενάριο, ένα πειραματικό δράμα με τίτλο Slipstream, το οποίο επίσης σκηνοθέτησε και έντυσε μουσικά, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Σάντανς για το έτος 2007.

Το 2006, ο Χόπκινς τιμήθηκε με το Βραβείο Σεσίλ ντε Μιλ στην απονομή των Χρυσών Σφαιρών για τη δια βίου προσφορά του στον κινηματογράφο. Το 2008 έγινε μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (Bafta Fellowship Award). Από τις 24 Σεπτεμβρίου 2003 έχει δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.

Προσωπική Ζωή Επεξεργασία

 
Ο Άντονι Χόπκινς στα γυρίσματα της ταινίας «The Innocent» το 1992

Ο Χόπκινς κατοικεί μόνιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετανάστευσε στη χώρα μία φορά το 1970 επιθυμώντας να ακολουθήσει καριέρα στον κινηματογράφο, μα επέστρεψε στη Βρετανία στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ωστόσο, επέστρεψε στις ΗΠΑ μετά τις επιτυχίες που είχε κατά τη δεκαετία του 1990. Έλαβε και την υπηκοότητα στις 12 Απριλίου 2000 την οποία και γιόρτασε με ένα ταξίδι 3.000 μιλίων κατά μήκος της χώρας.

Ο Χόπκινς παντρεύτηκε τρεις φορές. Οι πρώτες δυο σύζυγοί του ήταν οι Πετρονέλλα Μπάρκερ (1967-1972) και Τζένιφερ Λύντον (1973-2003). Τώρα είναι παντρεμένος με την Κολομβιανή Στέλλα Άρρογεϊβ. Έχει μια κόρη από τον πρώτο του γάμο, την Άμπιγκεϊλ Χόπκινς (γεννημένη το 1967), ηθοποιό και τραγουδίστρια.

Υποστήριξε κατά καιρούς πολλές φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, με αξιοσημείωτες τις προσπάθειές του για τη διατήρηση του Εθνικού Πάρκου Snowdonia. Ήταν επίσης επίτιμος καλεσμένος στο Γκαλά Συγκέντρωσης Χρημάτων για Γυναίκες σε Αποθεραπεία, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού με έδρα τη Βενετία και την Καλιφόρνια, που παρέχει βοήθεια σε γυναίκες που βρίσκονται σε απεξάρτηση από διάφορες ουσίες. Είναι επίσης εθελοντής διδάσκων στη Σχολή Υποκριτικής Ράσκιν στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, όπου και διαμένει. Είναι ακόμη επιφανές μέλος της Greenpeace και στις αρχές του 2008 πρωταγωνίστησε σε τηλεοπτικό σποτ, εκφράζοντας ανησυχίες για τη μαζική αλιεία φαλαινών που πραγματοποιεί η Ιαπωνία. [5]

Ο Χόπκινς υπήρξε στο παρελθόν αλκοολικός [6], έχοντας απεξαρτητοποιηθεί από το 1975.

Ο Χόπκινς είναι επίσης ταλαντούχος πιανίστας. Το 1986, κυκλοφόρησε ένα single με τίτλο Distant Star. To 2011 μάλιστα, αποκαλύφθηκε

ότι είχε συνθέσει και ένα βάλς το οποίο πρωτοπαίχτηκε σε κοινό από τον Αντρέ Ριού και την ορχήστρα του στη Βιέννη.

(το βάλς: https://www.youtube.com/watch?v=1LGVGekPSzo

Το 2007, ανακοίνωσε πως θα αποσυρθεί προσωρινά από την ηθοποιία για να κάνει ταξίδια σε όλο τον κόσμο. [7]

Υποκριτική Επεξεργασία

Καλλιτεχνικό Ύφος Επεξεργασία

Ο Άντονι Χόπκινς είναι γνωστός για την εκτενή προετοιμασία που κάνει προκειμένου να υποδυθεί ένα ρόλο. Έχει κατά καιρούς εκμυστηρευθεί σε συνεντεύξεις πως όταν συμμετέχει σε μία νέα ταινία περνά τα λόγια του όσες περισσότερες φορές μπορεί (ορισμένες φορές περισσότερες από 200) μέχρι να βγαίνουν φυσικά από το στόμα του, μέχρι να το κάνει χωρίς να το σκέφτεται. Αν και αυτό επιτρέπει κάποιον προσεκτικό αυτοσχεδιασμό, μερικές φορές τον έφερε σε σύγκρουση με τον εκάστοτε σκηνοθέτη που παρεκκλίνει από το σενάριο ή που διαμαρτύρεται ότι ο ηθοποιός ζητά υπερβολικό αριθμό λήψεων. Ο Χόπκινς υποστηρίζει, επίσης, πως, όταν ολοκληρώνει μία σκηνή, απλά αδειάζει το μυαλό του από τις ατάκες του, χωρίς να είναι σε θέση να τις θυμηθεί αργότερα.[8]

Ο Ρίτσαρντ Αττένμπορο, που σκηνοθέτησε τον Χόπκινς σε πέντε διαφορετικές περιστάσεις, έφτασε στα όρια κατά τα γυρίσματα της ταινίας Στη Χώρα της Σκιάς (1993) για να συμφιλιώσει τις δύο αντιδιαμετρικές προσεγγίσεις των πρωταγωνιστών του, Χόπκινς και Ντέμπορα Γουίνγκερ, που μοιράστηκαν πολλές σκηνές. Αν και ο Χόπκινς επιθυμούσε να γίνονται οι ελάχιστες δυνατές πρόβες, προτιμώντας τον αυθορμητισμό των πρώτων λήψεων, η Γουίνγκερ έκανε συνεχώς πρόβες. Για να τα καταφέρει, ο Αττένμπορο υποδυόταν ο ίδιος το ρόλο του Χόπκινς κατά τις πολυάριθμες πρόβες, φέρνοντάς τον μόνο στην τελευταία πριν τη λήψη. Ο σκηνοθέτης επιδοκίμασε τον Χόπκινς για «την ασυνήθιστη ικανότητά του να σε κάνει να πιστεύεις, όταν τον ακούς, πως είναι μόλις η πρώτη φορά που λέει αυτή την ατάκα. Είναι ένα απίστευτο χάρισμα». [2]

Επιπροσθέτως, ο Χόπκινς είναι χαρισματικός μίμος, ικανός να αλλάζει την ουαλική προφορά του σε οποιαδήποτε άλλη πρέπει να χρησιμοποιεί ο χαρακτήρας του. Ντουμπλάρισε τη φωνή του πάλαι ποτέ μέντορά του Σερ Λώρενς Ολίβιε στις πρόσθετες σκηνές της ταινίας Σπάρτακος, κατά την επανέκδοσή της το 1991.

Χάνιμπαλ Λέκτερ Επεξεργασία

Ίσως ο διασημότερος ρόλος του Άντονι Χόπκινς να είναι ο κατά συρροήν δολοφόνος με τις συνήθειες κανιβαλισμού, Χάνιμπαλ Λέκτερ, στην ταινία Η Σιωπή των Αμνών (1991), στο πλάι της ηθοποιού Τζόντι Φόστερ στο ρόλο της Κλαρίς Στάρλινγκ. Και οι δύο βραβεύτηκαν με το Όσκαρ πρωταγωνιστικού ρόλου στις κατηγορίες ανδρών και γυναικών αντίστοιχα. Η ταινία κέρδισε επίσης τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Διασκευασμένου Σεναρίου. Πρόκειται για τη συντομότερη πρωταγωνιστική ερμηνεία που βραβεύτηκε ποτέ με Όσκαρ, καθώς ο Χόπκινς εμφανίζεται μόλις για δεκαεπτά λεπτά. Ο Χόπκινς επανέλαβε το ρόλο του Λέκτερ ακόμη δύο φορές, στις ταινίες Χάνιμπαλ (2001) και Κόκκινος Δράκος (2002). Η πρώτη του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη στο ρόλο αυτό Σιωπή των Αμνών ανακηρύχθηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ως ο νούμερο ένα κακός που εμφανίστηκε ποτέ στη μεγάλη οθόνη. [9]

Την εποχή που του προσφέρθηκε ο ρόλος, ο Χόπκινς πραγματοποιούσε την επιστροφή του στη σκηνή του Λονδίνου, παίζοντας στη Μαντάμ Μπάτερφλαϋ. Είχε επιστρέψει στο Λονδίνο έχοντας ζήσει μερικά χρόνια στο Χόλυγουντ, έχοντας αφήσει κάθε άλλο είδος δραστηριότητας, λέγοντας «Λοιπόν αυτό το κομμάτι της ζωής μου τελείωσε. Είναι ένα κεφάλαιο που έκλεισε. Υποθέτω πως πρέπει πλέον να συνηθίσω να είμαι ένας αξιοσέβαστος ηθοποιός που κυκλοφορεί εδώ κι εκεί με φανταχτερή αμφίεση στο Γουέστ Έντ λαμβάνοντας μέρος σε αξιοσέβαστες δουλειές του BBC μέχρι το τέλος της ζωής μου» . [2]

Ο χαρακτήρας έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην ταινία Ο Ανθρωποκυνηγός, ελαφρά βασισμένη στο βιβλίο Κόκκινος Δράκος. Στον Λέκτερ (Λέκτορ στην ταινία) έδωσε σάρκα και οστά ο Βρετανός ηθοποιός Μπράιαν Κοξ. Με την ταινία Κόκκινος Δράκος να αποτελεί ριμέικ του Ανθρωποκυνηγού, ο Χόπκινς έπαιξε τον κακό-είδωλο σε διασκευές και των τριών μπεστσέλλερ του Τόμας Χάρις με ήρωα το Λέκτερ. Ο συγγραφέας έχει δηλώσει πολύ ικανοποιημένος με την απεικόνιση του ήρωά του από τον Χόπκινς. Ωστόσο, ο Χόπκινς δήλωσε πως ο Κόκκινος Δράκος θα ήταν η τελευταία εμφάνισή του ως Λέκτερ, και πως δεν θα έπαιρνε ούτε αφηγηματικό ρόλο στην τελευταία προσθήκη της σειράς, Hannibal Rising.

Φιλμογραφία Επεξεργασία

Ταινίες
Έτος Τίτλος Ρόλος
Πρωτότυπος Ελληνικός
1965 Changes Κουέντιν
1967 A Flea in Her Ear Ετιέν Πλισό
1968 The Lion in Winter Το λιοντάρι του χειμώνα Ρίτσαρντ
1969 The Looking Glass War Η ώρα των κατασκόπων Έιβερι
Hamlet Άμλετ Κλαύδιος
1970 The Great Inimitable Mr. Dickens Κάρολος Ντίκενς
1971 When Eight Bells Toll Όταν κτυπούν οκτώ καμπάνες Φίλιπ Κάλβερτ
1972 Young Winston Τα ταραγμένα χρόνια ενός γίγαντα Λόιντ Τζορτζ
A Doll's House Το σπίτι της κούκλας Τόρβαλντ Χέλμερ
1974 The Girl from Petrovka Το κορίτσι από την Πετρόβκα Κόστια
Juggernaut Britannic: Ο στόχος του εκβιαστού Τζον Μακλίοντ
Possessions Ντάντο
1975 All Creatures Great and Small Ζίγκφριντ
1976 Dark Victory Πικρή νίκη δρ Μάικλ Γραντ
The Lindbergh Kidnapping Case Μπρούνο Ρίτσαρντ Χάουπτμαν
Victory at Entebbe Επιχείρηση "Έντμπε" Γιτζάκ Ράμπιν
1977 A Bridge Too Far Η γέφυρα του Άρνεμ Τζον Φροστ
Audrey Rose Μετεμψύχωση Έλιοτ Χούβερ
1978 Magic Ο δολοφόνος με τα δύο πρόσωπα Κόρκι / Φατς (φωνή)
International Velvet Καλπασμός προς τη νίκη Τζόνσον
1979 Mayflower: The Pilgrims' Adventure Μεϊφλάουερ Τζόουνς
1980 The Elephant Man Ο άνθρωπος ελέφαντας δρ Φρέντερικ Τρέβες
A Change of Seasons Να γδυθώ ή θα με γδύσεις; Άνταμ Έβανς
1981 The Bunker Χίτλερ: Το κρησφύγετο Αδόλφος Χίτλερ
Peter and Paul Πέτρος και Παύλος Απόστολος Παύλος
Othello Οθέλλος Οθέλλος
1982 The Hunchback of Notre Dame Η Παναγία των Παρισίων Κουασιμόδος
1983 A Married Man Καινούργια ζωή Τζον Στρίκλαντ
1984 The Bounty Η ανταρσία του Μπάουντι Ουίλιαμ Μπλάι
1985 Hollywood Wives Νιλ Γκρέι
Arch of Triumph Η αψίδα του θριάμβου Ράβιτς
Guilty Conscience Ένοχη συνείδηση Άρθουρ Τζέιμισον
Mussolini and I Εγώ και ο Ντούτσε Γκαλεάτσο Τσιάνο
The Good Father Μπιλ Χούπερ
1987 84 Charing Cross Road Οδός Τσάρινγκ Κρος 84 Φρανκ Π. Ντόελ
1988 The Dawning Κάσσιος / Άνγους Μπάρι
A Chorus of Disapproval Ντάφιντ Απ Λουέλιν
1989 Great Expectations Μεγάλες προσδοκίες Έιμπελ Μάγκγουιτς
1990 Desperate Hours Ώρες αγωνίας Τιν Κορνέλ
1991 The Silence of the Lambs Η σιωπή των αμνών Χάνιμπαλ Λέκτερ
One Man's War Τζόελ
1992 Howards End Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ Χένρι Γουίλκοξ
Freejack Επιχείρηση: Αθανασία Ίαν Μακάντλς
Chaplin Τσάρλι Τζορτζ Χέιντεν
Spotswood Έρολ Γουόλας
Bram Stoker's Dracula Δράκουλας καθηγητής Έιμπραχαμ Βαν Χέσλινγκ
1993 The Trial Η δίκη ιερέας
The Remains of the Day Τα απομεινάρια μιας μέρας Στίβενς
The Innocent Ο αθώος Γκλας
Shadowlands Στη χώρα της σκιάς Τζακ Λιούις
1994 Legends of the Fall Θρύλοι του πάθους συνταγματάρχης Ουίλιαμ Λάντλοου
The Road to Wellville Ο δρόμος για το Γουέλβιλ δρ Τζον Χάρβεϊ Κέλογκ
1995 Nixon Νίξον Ρίτσαρντ Νίξον
1996 August Αύγουστος Γιούαν Ντέιβις
Surviving Picasso Πέρα από τον Πικάσο Πάμπλο Πικάσο
1997 Amistad Άμισταντ Τζον Κουίνσι Άνταμς
The Edge Παιχνίδια επιβίωσης Τσαρλς Μορς
1998 The Mask of Zorro Η μάσκα του Ζορό δον Διέγκο δε λα Βέγκα / Ζορό
Meet Joe Black Συνάντησε τον Τζο Μπλακ Ουίλιαμ Πάρις
1999 Instinct Ένστικτο Ίθαν Πάουελ
Titus Τίτος Ανδρόνικος Τίτος Ανδρόνικος
2000 Mission: Impossible II Επικίνδυνη αποστολή 2 Σουόνμπεκ
The Grinch Ο κατεργάρης των Χριστουγέννων αφηγητής (φωνή)
2001 Hannibal Χάνιμπαλ Χάνιμπαλ Λέκτερ
Hearts in Atlantis Καρδιές στην Ατλαντίδα Τεντ Μπρότιγκαν
2002 Red Dragon Ο κόκκινος δράκος Χάνιμπαλ Λέκτερ
Bad Company Κακές παρέες Όουκς
2003 The Human Stain Το ανθρώπινο στίγμα Κόουλμαν Σιλκ
2004 Alexander Αλέξανδρος Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ
2005 Proof Ρόμπερτ
The World's Fastest Indian Ο άνθρωπος των ρεκόρ Μπερτ Μονρό
2006 All the King's Men Όλοι οι άνθρωποι του βασιλιά δικαστής Έργουιν
Bobby Τζον
2007 Fracture Απόδειξη ενοχής Τεντ Κρόφορντ
Beowulf Μπέογουλφ Χρόθγκαρ
Slipstream Λογική και ψευδαισθήσεις Μπονχόφερ
2008 Where I Stand: The Hank Greenspun Story αφηγητής
2009 The City of Your Final Destination Τελευταίος προορισμός Άνταμ
2010 The Wolfman Ο λυκάνθρωπος σερ Τζον Τάλμποτ
The Third Rule Φάμπιαν Χόγκαρτ
You Will Meet a Tall Dark Stranger Θα συναντήσεις έναν ψηλό μελαχρινό άνδρα Άλφι
2011 The Rite Η τελετή πατήρ Λούκας Τρέβαντ
Thor Όντιν
2012 360 Τζον
Hitchcock Hitchcock Άλφρεντ Χίτσκοκ
2013 Thor: The Dark World Thor 2: Σκοτεινός κόσμος Όντιν
2014 Noah Νώε Μαθουσάλας
2015 Kidnapping Freddy Heineken Η απαγωγή του κου Heineken Φρέντι Χάινεκεν
Solace Το χάρισμα δρ Τζον Κλάνσι
Blackway Εκδίκηση Λέστερ
2016 Collide Χωρίς διέξοδο Χάγκεν Καλ
Misconduct Παιχνίδι χωρίς κανόνες Άρθουρ Ντένινγκ
2017 Transformers: The Last Knight Transformers: Ο τελευταίος ιππότης σερ Έντμουντ Μπάρτον
Thor: Ragnarok Όντιν
2018 King Lear Βασιλιάς Ληρ
2019 The Two Popes Οι δύο πάπες Πάπας Βενέδικτος Η΄
Now Is Everything Τόμας
2020 The Father Ο πατέρας Άντονι
2021 The Virtuoso Ο βιρτουόζος μέντορας
2022 Armageddon Time Άαρον Ραμπίνοβιτς
The Son Ο γιος Άντονι
2023 Rebel Moon – Part One: A Child of Fire Rebel Moon – Μέρος 1: A Child of Fire Τζίμι (φωνή)
Freud's Last Session Ζίγκμουντ Φρόιντ
One Life Νίκολας Γουίντον

Ο Χόπκινς έχει υποδυθεί πολλούς διάσημους ιστορικούς και φανταστικούς χαρακτήρες ανάμεσα στους οποίους συναντάμε:

Βραβεύσεις και Υποψηφιότητες Επεξεργασία

Βράβευση:

Υποψηφιότητα:

Βραβεία Saturn

Βράβευση:

Υποψηφιότητα

  • 1978: Α' Ανδρικής Ερμηνείας σε ταινία τρόμου για την ταινία Audrey Rose
  • 1993: Β' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Δράκουλας
  • 1999: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Συνάντησε τον Τζο Μπλακ
  • 2002: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Χάνιμπαλ

Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (BAFTA)

Βράβευση:

  • 1973: Καλύτερου τηλεοπτικού ηθοποιού για την τηλεταινία Πόλεμος & Ειρήνη
  • 1992: Καλύτερου Ηθοποιού για την ταινία Η Σιωπή των Αμνών
  • 2008: Αναγόρευση σε Μέλος της Ακαδημίας

Υποψηφιότητα

  • 1969: Β' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Το Λιοντάρι του Χειμώνα
  • 1971: Καλυτερού τηλεοπτικού ηθοποιού
  • 1979: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Magic
  • 1994: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Τα Απομεινάρια μιας Μέρας
  • 2020: Β' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Οι Δύο Πάπες
  • 2021: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Ο Πατέρας

Critics' Choice Awards

Βράβευση:

  • 1998: Β' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Αμιστάντ

Υποψηφιότητα

  • 2020: Β' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Οι Δύο Πάπες
  • 2021: A' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Ο Πατέρας

Βραβεία Κύκλου Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου

Βράβευση:

Υποψηφιότητα

  • 1994: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Τα Απομεινάρια μιας Μέρας
  • 1995: Β' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία The Road to Wellville
  • 1996: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Νίξον
  • 1998: Β' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Αμιστάντ
  • 2021: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Ο Πατέρας

Βραβεία EMMY

Βράβευση:

  • 1976: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την τηλεταινία The Lindbergh Kidnapping Case
  • 1981: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την τηλεταινία The Bunker

Υποψηφιότητα:'

  • 1982: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την τηλεταινία Η Παναγία των Παρισίων
  • 1990: Β' Ανδρικής Ερμηνείας για την τηλεταινία Μεγάλες Προσδοκίες
  • 2017: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την τηλεοπτική σειρά Westworld
  • 2021: Καλύτερου Αφηγητή για την τηλεοπτική σειρά Mythic Quest

Βράβευση:

  • 2006: Βραβείο Cecil B. DeMille για την προσφορά του στον κινηματογράφο

Υποψηφιότητα:

  • 1979: Καλύτερου Ηθοποιού σε Κινηματογραφική Ταινία για την ταινία Magic
  • 1989: Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε μίνι-σειρά ή τηλεταινία για την τηλεταινία The Tenth Man
  • 1992: Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Δραματική Κινηματογραφική Ταινία για την ταινία Η Σιωπή των Αμνών
  • 1994: Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Δραματική Κινηματογραφική Ταινία για την ταινία Τα Απομεινάρια μιας Μέρας
  • 1996: Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Δραματική Κινηματογραφική Ταινία για την ταινία Νίξον
  • 1998: Καλύτερης Β' Ανδρικής Ερμηνείας σε Κινηματογραφική Ταινία για την ταινία Αμιστάντ
  • 2020: Καλύτερης Β' Ανδρικής Ερμηνείας σε Κινηματογραφική Ταινία για την ταινία Οι Δύο Πάπες
  • 2021: Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Δραματική Κινηματογραφική Ταινία για την ταινία Ο Πατέρας

National Board of Review

Βράβευση:

  • 1991: Β' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Η Σιωπή των Αμνών
  • 1993: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Στη Χώρα της Σκιάς


Βραβεία Κύκλου Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης

Βράβευση:


Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών Κινηματογράφου

Υποψηφιότητα:

  • 1996: Α' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Νίξον
  • 1998: Β' Ανδρικής Ερμηνείας για την ταινία Αμιστάντ
  • 2007: Εξαίρετης Ερμηνείας Καστ σε κινηματογραφική ταινία ως μέλος του καστ της ταινίας Bobby


Πλήρης Κατάλογος Βραβείων: εδώ

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Όπως αποκάλυψε ο ίδιος σε συνέντευξη στο Inside the Actors Studio, 2007
  2. 2,0 2,1 2,2 Falk, Quentin (2004). Anthony Hopkins: The Biography (4th έκδοση). Virgin Books. ISBN 0-7535-0999-7. 
  3. Επίσημη ανακοίνωση της ιπποσύνης[νεκρός σύνδεσμος]. The London Gazette, 23 Απριλίου 1993.
  4. «The World's Fastest Indian». Solarnavigator.net. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2007. 
  5. «Green Peace anti-whaling video». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2008. 
  6. Guardian Unlimited: A dark and stormy knight
  7. Associated Press (3 Δεκεμβρίου 2007). «De gira como pianista». [νεκρός σύνδεσμος]
  8. "Anthony Hopkins: Lecter and Me" — Red Dragon συνέντευξη στο DVD
  9. «AFI's 100 Years...100 Heroes & Villains». AFI.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2007. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επεξεργασία