Ένγκελμπερτ Β΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ

Ο Ένγκελμπερτ Β΄, γερμ. Engelbert II (17 Μαΐου 1451 - 31 Μαΐου 1504) από τοτν Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του δυτικού Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (1475-1504), κύριος της Μπρέντα και κυβερνήτης των Αψβουργικών Κάτω Χωρών (1485-86, 1501-04).

Ένγκελμπερτ Β΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Engelbrecht-II-Nassau.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Engelbert II von Nassau (Γερμανικά)
Γέννηση17  Μαΐου 1451[1][2][3] ή 1451[4]
Μπρέντα
Θάνατος31  Μαΐου 1504[1][2][3] ή 1504[4]
Βρυξέλλες
Τόπος ταφήςΜπρέντα
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααξιωματικός
συλλέκτης τέχνης[5]
Οικογένεια
ΓονείςΙωάννης Δ΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ[6] και Μαρία του Λόον-Χάινσμπεργκ[6]
ΑδέλφιαΙωάννης Ε΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Άννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (1441-1513)
Αδριανή του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Ιωάννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος (1473)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Δ΄, κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Μαρίας του Λόον, κόρης του Ιωάννη Β΄, κυρίου του Γύλιχ, Χάινσμπεργκ & Λέβενμπεργκ. Μικρότερος αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Ε΄.

Ήταν στρατιωτικός και αυλικός, ενώ για κάποιο διάστημα ήταν αρχηγός του προσωπικού συμβουλίου του δούκα της Βουργουνδίας και σημαντικός προστάτης των τεχνών. Ήταν κύριος της Μπρέντα (1475-1504). Το 1475 απεβίωσε ο πατέρας του και συμφώνησε με τον αδελφό του να λάβει τις περιοχές δυτικά του Ρήνου. Ο Κάρολος Βαλουά, δούκας της Βουργουνδίας τον έχρισε ιππότη του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος το 1473.

Όταν ο Κάρολος απεβίωσε, ο Ένγκελμπερτ Β΄ εισήλθε στον στρατό του Μαξιμιλιανού Α΄ των Αψβούργων, γαμπρού του Καρόλου. Το 1479 διοίκησε τμήμα στρατού στη μάχη του Γκινγκάτ και στην καταστολή της εξέγερσης στο Μπρυζ.

Το 1487 στη μάχη του Μπετύν αιχμαλωτίστηκε από τους Γάλλους και ελευθερώθηκε δύο χρόνια αργότερα με την καταβολή υψηλών λύτρων. Το 1496 ορίστηκε κυβερνήτης (stadtholder) της Φλάνδρας και έπειτα από δύο έτη ονομάστηκε πρόεδρος του Μεγάλου Συμβουλίου.

Ο Μαξιμιλιανός Α΄ τον έθεσε υποδιοικητή των Κάτω Χωρών το 1501. Ήταν ο κύριος αντιπρόσωπος των Αψβούργων στην περιοχή. Απεβίωσε το 1504 στις Βρυξέλλες και τάφηκε στη Μεγάλη Εκκλησία της Μπρέντα. Δεν είχε νόμιμα τέκνα και είχε ορίσει τον ανιψιό του Ερρίκο Γ΄ διάδοχό του.

Προστάτης της ΤέχνηςΕπεξεργασία

Ο Ένγκελμπερτ Β΄ ήταν ένας από τους τελευταίους σημαντικούς προστάτες των μικρογραφημένων χειρογράφων και παρήγγειλε ίσως το πιο πλούσια διακοσμημένο χειρόγραφο του ποιητικού έργου «Μυθιστορία του ρόδου». Περιέχει 92 μεγάλες και υψηλής ποιότητας μινιατούρες, παρότι είναι του 15ου αιώνα. Το κείμενό του αντιγράφηκε από ένα έντυπο βιβλίο, ενώ τις μικρογραφίες φιλοτέχνησε ένας καλλιτέχνης μικροαγιογραφιών που έμεινε γνωστός ως "Δεξιοτέχνης των Προσευχηταρίων περί το 1500"[7]. Το έργο βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Άλλο χειρόγραφο που παρήγγειλε είναι το «Βιβλίο των Ωρών του Ένγκελμπερτ του Νάσσαου», που βρίσκεται στη Βολδιανή Βιβλιοθήκη της Οξφόρδης.

Η προσωπογραφία του από τον "Δεξιοτέχνη των Πορτρέτων των Πριγκίπων" βρίσκεται στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ. Πιστεύεται ότι ήταν ο Ένγκελμπερτ Β΄, που παρήγγειλε από τον Ιερώνυμο Μπος το τρίπτυχο «Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων», που βρίσκεται στο Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1468 την Κιμπούργκα, κόρη του Καρόλου Α΄, μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν. Από τον γάμο δεν προέκυψαν τέκνα, οπότε τον κληρονόμησε ο αδερφός του Ιωάννης Ε΄. Εντούτοις απέκτησε δύο εκτός γάμου (νόθα) τέκνα, τον Ένγκελμπρεχτ και την Βαρβάρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Engelbert II of Nassau της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).