Ίβηρα Σερρών

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°54′00″N 23°42′00″E / 40.90000°N 23.70000°E / 40.90000; 23.70000

Τα Ίβηρα είναι χωριό του δήμου Βισαλτίας στον νομό Σερρών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 615 κατοίκους[1].

Ίβηρα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ίβηρα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΒισαλτίας
Δημοτική ΕνότηταΤραγίλου
ΚοινότηταΙβήρων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονίας
ΝομόςΣερρών
Πληθυσμός615 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία-
Ταχ. κωδ.62047
Τηλ. κωδ.+30 23220

Γενικά στοιχείαΕπεξεργασία

Τα Ίβηρα είναι κτισμένα σε υψόμετρο 60 μέτρων και είναι σχετικά πρόσφατος οικισμός. Ο αρχικός πυρήνας του σχηματίστηκε μετά το 1922 γύρω από το μετόχι της αγιορείτικης μονής Ιβήρων[2] όταν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία[3] και την Ανατολική Θράκη. Λίγα χρόνια αργότερα (1926) ο οικισμός αναγνωρίστηκε ως κοινότητα[4][5].

Στις αρχές της Κατοχής, δύο άτομα από το χωριό εκτελέστηκαν τον Οκτώβριο του 1941 από τον βουλγαρικό στρατό ως αντίποινα για την εξέγερση της Δράμας[6]. Αργότερα, αρκετοί κάτοικοι των Ιβήρων συμμετείχαν στα ένοπλα αντικομμουνιστικά τμήματα του συντοπίτη τους Ελευθέριου Τσαουσίδη (καπετάν Λευτέρης)[7] που από τον Μάρτιο του 1944 εξοπλίζονταν και ενισχύονταν από τις γερμανικές δυνάμεις[8]. Κατά τα τέλη του 1944, τουλάχιστον 16 από αυτούς σκοτώθηκαν στη μάχη της Τριάδας Σερρών εναντίον του ΕΛΑΣ[9], ενώ και ο ίδιος ο Τσαουσίδης, στην προσπάθειά του να μεταβεί στη βουλγαροκρατούμενη ζώνη ώστε να προσχωρήσει στις δυνάμεις του Αντών Τσαούς, αιχμαλωτίστηκε τον Σεπτέμβριο του 1944 από τον βουλγαρικό στρατό και παραδόθηκε στους ελασίτες, οι οποίοι τον εκτέλεσαν[10].

Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες της περιοχής και εντάχθηκε στον δήμο Τραγίλου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτίας.

Απογραφές πληθυσμούΕπεξεργασία

Απογραφή 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 843[2] 1090[2] 1213[2] 1178[2] 904[2] 952[2] 891[2] 813 615[1]

ΠροσωπικότητεςΕπεξεργασία

Γεννήθηκαν στα Ίβηρα

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «Ίβηρα (τα) Δήμου Βισαλτίας Τοπική Κοινότητα Ιβήρων. Σέρρες – Μακεδονία». dhmos.gr. Δήμοι, πόλεις και χωριά Ελλάδας. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2017. [νεκρός σύνδεσμος]
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α΄ τόμος, σελ. 268.
  3. Συμεών Κοιμίσογλου, Καππαδοκία. Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Ελλήνων Ιστορία, Πίστη, Πολιτισμός, ILP Productions, Θεσσαλονίκη 2005, σελ. 309.
  4. ΦΕΚ 217Α - 30/06/1926
  5. «Διοικητικές μεταβολές / ΟΤΑ, Κοινότητα Ιβήρων Νομού Σερρών». Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2011. [νεκρός σύνδεσμος]
  6. Σπύρος Κουζινόπουλος, Δράμα 1941. Μια παρεξηγημένη εξέγερση, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2011, σελ. 178.
  7. Αρχικά ξεκίνησε ως αρχηγός ένοπλου σώματος που συνεργαζόταν με αξιωματικούς του ΕΔΕΣ ή της ΥΒΕ/ΠΑΟ, ήρθε όμως σε σύγκρουση με τον ΕΛΑΣ και το αρχικό του τμήμα διαλύθηκε τον Δεκέμβριο του 1943 (βλ. Μαραντζίδης, 2006, σελ. 144 - 145 και Τάσος Χατζηαναστασίου, Αντάρτες και καπετάνιοι. Η Eθνική Aντίσταση κατά της βουλγαρικής κατοχής της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης, 1942-1944,εκδοτικός οίκος Αφών Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2003, σελ. 53,55).
  8. Νίκος Μαραντζίδης (επιμ.), Οι άλλοι καπετάνιοι. Αντικομουνιστές ένοπλοι στα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2006, σελ. 163 - 165.
  9. Νίκος Μαραντζίδης, Γιασασίν Μιλλέτ. Ζήτω το έθνος. Προσφυγιά, κατοχή και εμφύλιος. Εθνοτική ταυτότητα και πολιτική συμπεριφορά στους τουρκόφωνους ελληνορθόδοξους του δυτικού κόσμου, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2001, σελ. 183.
  10. Νίκος Μαραντζίδης (επιμ.), 2006, σελ. 167, 198 - 199.