Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Όθων Α΄ ο παις (π. 1204 - 9 Ιουνίου 1252) από τον Οίκο των Γουέλφων, ήταν ο 1ος δούκας του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ (1235-1252). Ήταν ανιψιός του Όθωνα Δ΄ βασιλιά της Γερμανίας.

Όθων Α΄ ο παις
δούκας του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ
FriedrichIIbelehntottodaskind.jpg
Ο Ερρίκος Θ΄ (δεξιά) και η σύζυγός του Βολφχίλντε των Μπίλουνγκ (αριστερά)
δούκας του Μπράουνσβαϊκ & Λύνεμπουργκ
Περίοδος1135 - 11522
ΠροκάτοχοςΓουλιέλμος
ΔιάδοχοςΑλβέρτος Α']
Ιωάννης
Γέννηση1204
Θάνατος9 Ιουνίου 1252 (ετών 48)
Λύνεμπουργκ, Κάτω Σαξονία
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός του Λύνεμπουργκ
ΣύζυγοςΜατίλντα του Βρανδεμβούργου
ΕπίγονοιΕλισάβετ
Ελένη
Αδελαΐδα
Ματίλντα
Αλβέρτος Α'
Ιωάννης
ΟίκοςΓουέλφων
ΠατέραςΓουλιέλμος
ΜητέραΈλενα των Έστριδσεν
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν το μόνο τέκνο του Γουλιέλμου κυρίου του Λύνεμπουργκ και της Ελένης της Δανίας κόρης του Βάλντεμαρ Α΄ βασιλιά της Δανίας. Το 1202 ο Γουλιέλμος και τα αδέλφια του Ερρίκος Ε΄, Όθων Δ΄ μοίρασαν τις πατρικές κτήσεις· ο Ερρίκος Ε΄ έλαβε το Μπράουνσβαϊκ, ο Γουλιέλμος έλαβε τις περιοχές γύρω από το Λύνεμπουργκ. Το 1213 απεβίωσε ο Γουλιέλμος και τον κληρονόμησε ο Όθων Α΄ που ήταν μόλις 9 ετών, γι' αυτό και καλείται ο παις. Ο θείος του Όθων Δ΄ απεβίωσε το 1218 χωρίς απογόνους και ο άλλος θείος του Ερρίκος Ε΄ μαρκήσιος (παλατινός κόμης) του Ρήνου, όταν απεβίωσε ο μόνος γιος του, του έγραψε το Μπράουνσβαϊκ. Ο Ερρίκος Ε΄ απεβίωσε το 1227 και ο Φρειδερίκος Β΄ βασιλιάς της Γερμανίας, που δεν θέλησε να αυξηθούν οι κτήσεις του Όθωνα Α΄, εισέβαλε στο Μπράουνσβαϊκ, αλλά οι πολίτες ομόθυμα τον εξώθησαν.

Για να έχει βοήθεια σε τέτοιες επιθέσεις, ο Όθων Α΄ συμμάχησε με τον θείο του Βάλντεμαρ Β΄ βασιλιά της Δανίας και έλαβε μέρος σε δύο μάχες, αλλά το 1227 συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Σβερίν. Μόλις το έμαθε αυτό ο Φρειδερίκος Β΄ κινήθηκε εναντίον του Μπράουνσβαϊκ, αλλά οι πολίτες έκλεισαν τις πύλες. Σοβαρότεροι λόγοι και η φήμη ότι ο Βάλντεμαρ Β΄ θα επέλθει έκαναν τον Γερμανό βασιλιά να αποσυρθεί. Το 1228 ο Όθων Α΄ με την παραχώρηση γαιών και λύτρων εξαγόρασε την ελευθερία του και επέστρεψε στο Μπράουνσβαϊκ. Στη διαδρομή πέρασε μερικές ημέρες στην Αυλή του μαρκήσιου (margrave) του Βρανδεμβούργου όπου γνώρισε την κόρη του Ματίλντα. Όταν επέστρεψε, αντάμειψε την πιστή πόλη με την παραχώρηση γραπτών προνομίων (Chart)· ο Βάλντεμαρ Β΄ παραχώρησε ατέλεια εμπορίου στη χώρα του για τους πολίτες του Μπράουνσβαϊκ.

Ζήτησε το χέρι της Ματίλντας και οι γάμοι τελέστηκαν με αίγλη στο Λύνεμπουργκ. Με τη συμμαχία των βασιλέων της Δανίας και της Αγγλίας φιλοδόξησε να γίνει βασιλιάς της Γερμανίας. Ο Οίκος των Γουέφων ήταν σε αντιπαράθεση με αυτόν των Χοενστάουφεν· αυτή είχε κορυφωθεί όταν ο παππούς του Φρειδερίκου Β΄, Φρειδερίκος Α΄ είχε αφαιρέσει τα δουκάτα της Σαξονίας και Βαυαρίας από τον Ερρίκο τον λέοντα, παππού του Όθωνα Α΄. Ο Όθων Α΄ το 1235 σε μια πράξη συμφιλίωσης, παρέδωσε τις ελεύθερες (μη υποτελείς φεουδαλικά) περιοχές του στον Φρειδερίκο Β΄ και αυτός του τις επέστρεψε ως επικυρίαρχος. Σε αντάλλαγμα θα αναγνωριζόταν ως δούκας. Επειδή το δουκάτο της Σαξονίας ανήκε πια στον Οίκο του Άνχαλτ, δημιουργήθηκε ο τίτλος του δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ από τις δύο μεγαλύτερες πόλεις των περιοχών του.

Έδωσε την κόρη του Ελίζαμπεθ σύζυγο στον Γουλιέλμο βασιλιά της Γερμανίας. Απεβίωσε αιφνίδια το 1252 και ετάφη στον Καθεδρικό του Μπράουνσβαϊκ.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Περί το 1228 νυμφεύτηκε τη Ματίλντα του Άνχαλτ, κόρη του Αλβέρτου Β΄ μαρκήσιου (μάργραβου) του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:

  • Ελισάβετ (απεβ. 1266), σύζυγος του Γουλιέλμου βασιλιά της Γερμανίας.
  • Ελένη (απεβ. 1273), σύζυγο πρώτα του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Σαξονίας και έπειτα του Χέρμαν Β΄ μαρκήσιου (λάντγκραβου) της Θουριγγίας.
  • Αδελαΐδα (απεβ. 1274), σύζυγος του Ερρίκος Α΄ μαρκήσιος (λάντγκραβος) της Έσσης.
  • Άγκνες
  • Αλβέρτος Α΄ 1236-1279 δούκας του Μπράουνσβαϊκ-Βόλφενμπύτελ.
  • Ιωάννης 1242-1277 δούκας του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ.
  • Όθων (απεβ. 1279) επίσκοπος του Χίλντεσχάιμ.
  • Κόνραντ (απεβ. 1300) πρίγκιπας-επίσκοπος του Βερντέν.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • M. A. Pollock, Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296, (The Boydell Press, 2015), xv.
  • Germany and Flanders: Welfs, Hohenstaufen and Habsburgs, Michael Toch, The New Cambridge Medieval History: Volume 5, C.1198-c.1300, ed. David Abulafia, (Cambridge University Press, 1999), 391.
  • Kantorowicz, Ernst, Frederick II, p. 638.
  • Graaf, Ronald P. de (2004). Oorlog om Holland, 1000-1375. Verloren. pp. 231ff. ISBN 9789065508072.
  • Tom Verschaffel, ed. (2000). Koningsmoorden. Leuven UP. pp. 150ff. ISBN 9789058670731
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Otto I, Duke of Brunswick-Lüneburg της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).