Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 35°24′43″N 26°54′44″E / 35.41194°N 26.91222°E / 35.41194; 26.91222 Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Αγία Μαρίνα (αποσαφήνιση)

Αγία Μαρίνα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αγία Μαρίνα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΝοτίου Αιγαίου
ΔήμοςΗρωικής Νήσου Κάσου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΝησιά Αιγαίου Πελάγους
Υψόμετρο120
Πληθυσμός444 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.85800
Τηλ. κωδ.+30 22450

Η Αγία Μαρίνα είναι χωριό της Κάσου με 444 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Ηρωικής Νήσου Κάσου, της Περιφερειακής ενότητας Καρπάθου - Ηρωικής Νήσου Κάσου (του πρώην νομού Δωδεκανήσου), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.[1]

ΓεωγραφίαΕπεξεργασία

Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στη ΒΚ Κάσο, σε λοφώδη περιοχή δυτικά (1 χλμ) από το λιμάνι του Φρυ, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Το βόρειο κομμάτι του χωριού λέγεται Ακρί και το νότιο, Καστέλι.[1][2][3][4]

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Η Αγία Μαρίνα υπήρξε η μεσαιωνική πρωτεύουσα της Κάσου και είναι το χωριό που συνέδεσε άμεσα το όνομά του, με το τραγικό Ολοκαύτωμα της Κάσου. Εκεί είχαν συγκεντρώσει οι κάτοικοι του νησιού το μεγαλύτερο κομμάτι των δυνάμεών τους για να αντιμετωπίσουν τους Αιγύπτιους και τον στόλο τους, υπό τον Χουσεΐν Πασά, τον Μάιο του 1824. Όταν το νησί καταστράφηκε, η Αγία Μαρίνα μεταβλήθηκε σε σωρό από ερείπια.[5][6]

Πληθυσμιακή εξέλιξηΕπεξεργασία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Μαρίνας έχει ως εξής: κάτοικοι 574 (1961), 571 (1971), 393 (2001), 444 (2011).[1][5][6][7]

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»Επεξεργασία

Ο οικισμός ανήκει στον δήμο Κάσου από το 1948.[8] Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην Επαρχία Καρπάθου του νομού Δωδεκανήσου, του γεωγραφικού διαμερίσματος των Νήσων Αιγαίου Πελάγους.[9]

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

  • Η Ελληνοκαμάρα, σπήλαιο-βραχοσκεπή, από τους αρχαιότερους λατρευτικούς χώρους των Δωδεκανήσων, νοτιοδυτικά του χωριού, από πλακόστρωτο μονοπάτι. Η πρόσοψή του είναι κτιστή, από ισοδομικό αρχαίο τείχος, με πέτρες μήκους 4 μ. και πάχους περισσότερο από 1μ.) - που θυμίζει έντονα Μυκηναϊκό οικοδόμημα -και καταλήγει σε δυο μικρά ανοίγματα-εισόδους. Το εσωτερικό του σπηλαίου χωρίζεται σε δύο τμήματα και έχει ανοίγματα σαν φεγγίτες. Χρησιμοποιήθηκε συνεχώς, από τα Προϊστορικά μέχρι τα Παλαιοχριστιανικά χρόνια και, στο εσωτερικό του, βρέθηκαν επιγραφές (γραμμική Α και Β), κεραμικά αντικείμενα, λίθινα εργαλεία, νομίσματα από τη Ρόδο, οστά ζώων και όστρακα. Ο χώρος χρησιμοποιήθηκε και ως καταφύγιο από πειρατικές επιδρομές.
  • Το Σπήλαιο Σελλάι ή Στυλοκαμάρα, επίσης νοτιοδυτικά του χωριού, από δυσδιάκριτο μονοπάτι προς τις «Χαδιές». Έχει διαστάσεις 30 Χ 8 μέτρα και διαθέτει εντυπωσιακούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες.
  • Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας
  • Η εκκλησία του Χριστού
  • Η εκκλησία του Σταυρού
  • Ο Άγιος Εφραίμ στα ανατολικά του χωριού
  • Η μονή Αγίου Γεωργίου, στη θέση «Χαδιές», 12 χλμ. νοτιοδυτικά, με ξυλόγλυπτο τέμπλο και αγιογραφίες.
  • Οι ανεμόμυλοι στη θέση «Δικέφαλος».
  • Τα αρχοντικά και καπετανόσπιτα του χωριού, όπως του Χατζημαυρή.[3]

ΠεζοπορίαΕπεξεργασία

Η διαδρομή Αγία Μαρίνα-Χέλατρος, μέσα από την εξαιρετικής ομορφιάς κοιλάδα του Άργους.[3]

ΕκδηλώσειςΕπεξεργασία

Τα πανηγύρια του Αγίου Γεωργίου στις Χαδιές, της Αγίας Μαρίνας και της Παναγίας της Ελλέρου.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 statistics.gr
  2. Εκδόσεις «Ελλάδα»
  3. 3,0 3,1 3,2 «Διακοπές»
  4. Χάρτες «ROAD»
  5. 5,0 5,1 Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  6. 6,0 6,1 Δομή
  7. Πρόγραμμα Καλλικράτης
  8. Αγία Μαρίνα Ν. Δωδεκανήσου Διοικητικές μεταβολές Οικισμών των ΟΤΑ eetaa.gr
  9. Πάπυρος Λαρούς

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Χάρτες «ROAD»
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία