Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Αθανάσιος Μαυρίδης (1910 - 12 Δεκεμβρίου 1989) ήταν Έλληνας δικηγόρος, βουλευτής και υφυπουργός.

Αθανάσιος Μαυρίδης
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Αθανάσιος Μαυρίδης (Ελληνικά)
Γέννηση1910
Θάνατος12  Δεκεμβρίου 1989
Θεσσαλονίκη
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδικηγόρος
πολιτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Σερρών)
νομάρχης (Νομός Φλώρινας)
Έλληνας υφυπουργός Δημοσίων Έργων‎
Ο Αθανάσιος Μαυρίδης.

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Πρώτα χρόνια, σπουδές και δικηγορίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1910 στην πόλη των Σερρών. Γιος του Δημητρίου Μαυρίδη (με καταγωγή από το Μελένικο) και της Μαρίας Ζηργιώτη.[1][2] Στα νεανικά του χρόνια ασχολήθηκε με τον προσκοπισμό και τον κλασικό αθλητισμό (ιδιαίτερες επιδόσεις και διακρίσεις στον δρόμο ταχύτητας 100 και 200 μέτρων, στη σκυταλοδρομία και στα άλματα απλούν και τριπλούν), μετέπειτα σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και άσκησε τη δικηγορία στο Πρωτοδικείο Σερρών και Εφετείο Θεσσαλονίκης.[3]

Πολιτική σταδιοδρομίαΕπεξεργασία

 
Ο Αθανάσιος Μαυρίδης (από προεκλογικό φυλλάδιο).

Το 1934 ίδρυσε τον "Εθνικόν Όμιλον Εγγραμμάτων Ν. Σερρών" και εξελέγη παμψηφεί πρόεδρος από την Γενική Συνέλευση. Σκοπός του ομίλου ήταν η ανάπτυξη της κοινωνικής αλληλεγγύης, η προβολή των παραμερισμένων δικαίων των ακριτικών περιοχών και η αναζωπύρωση του εθνικού φρονήματος.[4]

Βαθειά βενιζελικός συμμετείχε στην επανάσταση του 1935 καθώς ως έφεδρος αξιωματικός ανήκε στα δρώντα μέλη της Δημοκρατικής Άμυνας η οποία είχε συσταθεί την εποχή εκείνη από εν ενεργεία και εν αποστρατεία αξιωματικούς δημοκρατικών φρονημάτων.[5]

Το 1936 ίδρυσε στις Σέρρες την Φιλελευθέραν Νεολαίαν της οποίας διετέλεσε πρόεδρος για μεγάλο διάστημα και εξέδωσε την εβδομαδιαία εφημερίδα φιλελεύθερων αρχών "Στρυμών", η έκδοση της οποίας διακόπηκε από τη δικτατορία του Μεταξά.[6] Διετέλεσε, με μυστική αποστολή, Έπαρχος Ορεστιάδας (Δεκέμβριος 1942- Απρίλιος 1943). Το 1945 διορίστηκε Νομάρχης Φλώρινας υπηρετώντας ως το 1946.

Έλαβε μέρος στις εκλογές του 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Σερρών με τον Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε 757 ψήφους[7]. Εξελέγη βουλευτής Σερρών με την ΕΠΕΚ το 1950 (με το Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων) και το 1951.[1] Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Σερρών το 1963 με την Ένωση Κέντρου και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1964. Την ίδια περίοδο, σε τρεις συνεχείς συνόδους,[8] [9] ήταν και αντιπρόεδρος της Βουλής.[10] Ως αντιπρόεδρος Βουλής κατόπιν προσκλήσεως της Βουλγαρικής Βουλής πραγματοποίησε την πρώτη επίσκεψη καλής θελήσεως στην Βουλγαρία, επικεφαλής οκταμελούς κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας (Ιούνιος 1964). Στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου ήταν υφυπουργός Δημοσίων Έργων από τις 10 Νοεμβρίου ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.[11]. Τον Φεβρουάριο του 1967, έχοντας αποχωρήσει ήδη από την Ένωση Κέντρου και έχοντας καταστεί ανεξάρτητος, προσχώρησε στη ΦΙ.ΔΗ.Κ.[1] Στα χρόνια της μεταπολίτευσης, εγκατεστημένος ήδη στην Θεσσαλονίκη, δεν ξαναπολιτεύθηκε καθώς δεν βρήκε στα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα τον χώρο που εξέφραζε την καθαρά δημοκρατική και κεντρώα πολιτική του ιδεολογία. Αφιερώθηκε στην σύζυγό του και στην ανατροφή της μικρής τους τέταρτης κόρης. Δεν έπαυσε όμως ποτέ, μέχρι το τέλος της ζωής του, να παρακολουθεί στενά τις δημόσιες εξελίξεις και να εκφράζει άποψη για τα τεκταινόμενα.

Τελευταία χρόνιαΕπεξεργασία

Απεβίωσε σε ηλικία 79 ετών το 1989 στη Θεσσαλονίκη και η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον ιερό ναό του Αγίου Ελευθερίου του Ντεπώ Θεσσαλονίκης. Ήταν παντρεμένος με την Ελευθερία Σταθεροπούλου (την ποιήτρια Ελευθερία Μαυρίδου) και απέκτησαν 4 κόρες.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 116, αρ. 662).(pdf)
  2. Ταχινοζλής, Νικόλαος (2013). Σερραικές Οικογένειες 19ος αιώνας- 1913. Σερρες. σελ. 207. ISBN 978=960-93-4983-3 Check |isbn= value: invalid character (βοήθεια). 
  3. Κοταμανίδης, Σταύρος (1990). Πανσερραικό Ημερολόγιο, τόμος ιστ'. Σέρρες. σελ. 513. 
  4. Κοταμανίδης, Σταύρος (1990). Πανσερραικό Ημερολόγιο, τόμος ιστ'. Σέρρες. σελ. 513. 
  5. Πανσερραικό Ημερολόγιο, τόμος ιστ'. 
  6. Σ. Π. Αραμπατζής, Ιστορικό Ημερολόγιο Σερρών,μέσω της ηλεκτρονικής εφημερίδας Καθημερινός Παρατηρητής
  7. Εκλογές 1946-Οι 1.538 πολιτευτές, ανάκτηση 2017-12-12.
  8. Αγγελόπουλος, Περικλής (1965). 1912-1965 Πολιτική Διοίκησις και Αυτοδιοίκησις εις την Βόρειον Ελλάδαν. Θεσσαλονίκη. σελ. 60. 
  9. 'Ενωση Τέως Βουλευτών, Henōsē Teōs (1995). 150 Χρόνια Ελληνικής Δημοκρατίας. Αθήνα: Ελληνοεκδοτική. σελ. 167. ISBN 9607650042. 36776588. 
  10. Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 363.
  11. «Κυβέρνησις Νόβα – Αθανασιάδη Από 15.7.1965 Έως 20.8.1965». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2017.