Άνοιγμα κυρίου μενού

Αικατερίνη Γατελούζου

σύζυγος του Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου

Η Αικατερίνη Γατελούζου (... - Αύγουστος 1442) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου, του τελευταίου βυζαντινού αυτοκράτορα, ενώ ήταν ακόμα ο Δεσπότης του Μοριά.

Αικατερίνη Γατελούζου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση
Θάνατος Αύγουστος του 1442
Λήμνος
Αιτία θανάτου puerperal disorder
Χώρα πολιτογράφησης Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Οικογένεια
Σύζυγος Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος (1441–1442)
Γονείς Ντορίνο Α΄ Γκαττιλούζιο
Αδέλφια Τζινέβρα Γκαττιλούζιο
Μαρία Γκαττιλούζιο
Νικολό Γκαττιλούζιο Β'
Ντομένικο Γκαττιλούζιο
Φραντσέσκο Γ΄ Γκαττιλούζιο

Ήταν κόρη του Ντορίνου της Λέσβου και της Ωρριέττας Ντόρια. Το 1440, η Αικατερίνη αρραβωνιάστηκε τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.[1]

Την επόμενη χρονιά, ο Κωνσταντίνος κατέπλευσε στη Λέσβο με τους Σφραντζήδες και τον Λουκά Νοταρά, και τον Αύγουστο έγινε ο γάμος του στη Μυτιλήνη. Το 1442, επέστρεψε στα καθήκοντά του στον Μοριά. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, εξαιτίας πραξικοπήματος από τον αδελφό του Δημήτριο, αναγκάστηκε να αναχωρήσει εσπευσμένα για την Κωνσταντινούπολη. Καθ' οδόν, παρέλαβε από τη Λέσβο την έγκυο Αικατερίνη. Στα ανοικτά της Λήμνου, συνάντησαν τον οθωμανικό στόλο, οπότε αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε κάστρο του νησιού για προστασία. Κατά τον Σφραντζή, αυτό ήταν το Παλαιόκαστρο[2] (το κάστρο της Μύρινας Λήμνου), ενώ κατά τον Χαλκοκονδύλη το κάστρο του Κότζινου[3]. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν μάταια να το καταλάβουν και τελικά αποχώρησαν έπειτα από 27 μέρες. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, η Αικατερίνη απέβαλε από την ταραχή της και πέθανε. Ο Κωνσταντίνος δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ, παρά τις προσπάθειες του φίλου του, διπλωμάτη Σφραντζή. Στο κάστρο της Μύρινας, στο ΒΑ μέρος του φρουρίου, υπάρχει κτίσμα που υποστηρίζεται πως είναι το μαυσωλείο της Αικατερίνης[4].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Donald M. Nicol, The Immortal Emperor (Cambridge: Canto Paperbacks, 1994), p. 17
  2. The Fall of the Byzantine Empire: a Chronicle by George Sphrantzes, 1401-1477, translated by Marios Philippides (Amherst: University of Massachusetts, 1980), p. 53
  3. Χαλκοκονδύλης, Λαόνικος (1922 & 1927). Ἀποδείξεις ἱστοριῶν. Βουδαπέστη: E. Darko, σελ. -. 
  4. Φραγκέλης, Πάνος (2000). ΛΗΜΝΟΣ Η ΦΙΛΤΑΤΗ. Αθήνα: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΙΣ, σελ. 97. ISBN [[Special:BookSources/960-7931-44-0 960-7931-42-4|960-7931-44-0 960-7931-42-4]]. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Caterina Gattilusio της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).