Αλβέρτος Α΄ της Γερμανίας

βασιλιάς της Γερμανίας από το 1298 έως το 1308

Ο Αλβέρτος Α΄ της Γερμανίας ή Αλβέρτος Α΄ των Αψβούργων (γερμανικά: Albrecht I., Ιούλιος 12551 Μαΐου 1308) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν βασιλιάς των Ρωμαίων και δούκας της Αυστρίας, ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Γερμανίας Ροδόλφου Α΄ και της πρώτης του συζύγου Γερτρούδης, που ήταν κόρη του Μπούρκχαρτ Ε΄ κόμη του Χόενμπεργκ στη Σουηβία.[7][8]

Αλβέρτος Α΄ της Γερμανίας
AlbrechtI.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Albrecht I von Habsburg (Γερμανικά)
ΓέννησηΙουλίου 1255
Ράινφελντεν[1]
Θάνατος1  Μαΐου 1308[2]
Windisch
Συνθήκες θανάτουανθρωποκτονία
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός του Σπάιερ
Χώρα πολιτογράφησηςΑγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
ΘρησκείαΧριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςλατινική γλώσσα[3]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΕλισάβετ της Καρινθίας, βασίλισσα της Γερμανίας (1276–1308)[4][5]
ΤέκναΡοδόλφος Α΄ της Βοημίας
Φρειδερίκος Α΄ της Αυστρίας[4][6]
Λεοπόλδος Α΄ της Αυστρίας
Αλβέρτος Β΄, δούκας της Αυστρίας
Ερρίκος ο φιλικός
Όθων, δούκας της Αυστρίας
Άννα της Αυστρίας, Mαργραβίνα του Βρανδεμβούργου
Αγνή της Αυστρίας
Ελισάβετ της Αυστρίας, Δούκισα της Λωραίνης
Αικατερίνη της Αυστρίας, Δούκισα της Καλαβρίας
Γκούτα του Έτινγκεν
ΓονείςΡοδόλφος Α΄ της Γερμανίας[4] και Γερτρούδη του Χόενμπεργκ[4]
ΑδέλφιαΙουδήθ των Αψβούργων[4]
Αικατερίνη των Αψβούργων
Κλημεντία της Αυστρίας[4]
Αγνή των Αψβούργων
Χάρτμαν των Αψβούργων
Ροδόλφος Β΄ της Αυστρίας
Χέντβιχ των Αψβούργων
Ματθίλδη των Αψβούργων[4]
ΟικογένειαΟίκος των Αψβούργων
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΒασιλιάς των Ρωμαίων
Θυρεός
Shield and Coat of Arms of the Holy Roman Emperor (c.1200-c.1300).svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Αλβέρτος Α΄

Πρώτα χρόνιαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην αυτοκρατορική πόλη του Ράινφενλντεν (Rheinfelden) της Σουηβίας τον Ιούλιο του 1255 (ή κατά άλλους το 1250).[7] Το 1282 ο πατέρας του και βασιλιάς της Γερμανίας, Ροδόλφος Α΄, ο πρώτος Γερμανός μονάρχης από τον Οίκο των Αψβούργων, παραχώρησε στον Αλβέρτο Α΄ και τον νεώτερο αδελφό του Ροδόλφο Β΄ το Δουκάτο της Αυστρίας και το Δουκάτο της Στυρίας αντίστοιχα, τα είχε κατασχέσει από τον τελευταίο τους βασιλιά τον Ότακαρ Β΄ της Βοημίας.[9] Το 1283 ο πατέρας του έκανε τη Συνθήκη του Ράινφενλντεν στην οποία ανάδειξε τον Αλβέρτο ως τον μοναδικό κυβερνήτη της Αυστρίας και της Στυρίας, ενώ ο Ροδόλφος Β΄ αποζημιώθηκε με τα περαιτέρω εδάφη της Αυστρίας που ήταν στη δικαιοδοσία του Οίκου των Αψβούργων, τα διατήρησε μέχρι τον πρόωρο θάνατο του (1290). Ο Αλβέρτος και οι Σουηβοί υπουργοί του κυβέρνησαν τα δουκάτα της Αυστρίας και της Στυρίας με μεγάλη επιτυχία, κατόρθωσαν να υποτάξουν τους τοπικούς ευγενείς. Ο βασιλιάς Ροδόλφος Α΄ δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει την διαδοχή στον γιο του Αλβέρτο ιδιαίτερα λόγω των αντιρρήσεων που έφερε ο γιος του Ότοκαρ Βεγκέσλαος Β΄ της Βοημίας, τα σχέδια του να εξασφαλίσει την διαδοχή στον Αλβέρτο όταν δολοφονήθηκε ο Λαδίσλαος Δ΄ της Ουγγαρίας (1290) απέτυχαν. Όταν πέθανε ο Ροδόλφος Α΄ οι πρίγκιπες-εκλέκτορες φοβήθηκαν μια κληρονομική διαδοχή από τον Οίκο των Αψβούργων, νέος βασιλιάς των Ρωμαίων εξελέγη ο Αδόλφος της Γερμανίας. Μια εξέγερση των υπηκόων του από την Στυρία ανάγκασε τον Αλβέρτο να αναγνωρίσει την κυριαρχία του αντιπάλου του, περιορίστηκε στην διακυβέρνηση των οικογενειακών του εδαφών στην Βιέννη.[10] Ο Αλβέρτος δεν εγκατέλειψε ποτέ τις προσπάθειες του να γίνει βασιλιάς, τελικά το κατόρθωσε.

Βασιλιάς των ΡωμαίωνΕπεξεργασία

 
Ο θυρεός της Αυστρίας.

Οι πρίγκιπες που αντιστάθηκαν στις προσπάθειες του Αδόλφου να δημιουργήσει βάσεις στην Θουριγγία και το Μέισεν με την βοήθεια του βασιλιά της Βοημίας Βεγκέσλαου Β΄ τον εξέλεξαν βασιλιά. Οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στην "μάχη του Γκόλχεμ" κοντά στην Βορμς όπου ο Αδόλφος ηττήθηκε και σκοτώθηκε. Οι πρίγκιπες που είχαν αντισταθεί υποτάχθηκαν μετά από μεγάλες υποσχέσεις, εξελέγη βασιλιάς στην αυτοκρατορική πόλη Φραγκφούρτη (27 Ιουλίου 1298), στέφτηκε στον Καθεδρικό Ναό του Άαχεν (24 Αυγούστου 1298).[11] Παρά το γεγονός ότι ήταν τραχύς και σκληρός άντρας είχε ένα ισχυρό αίσθημα δικαιοσύνης απέναντι σε όλους τους υπηκόους του κάτι σπάνιο για τους Γερμανούς βασιλείς εκείνη την εποχή. Ενίσχυσε σημαντικά τις πόλεις και σταμάτησε τους εμφύλιους πολέμους με τους αυτοκρατορικούς πρίγκιπες, προσπάθησε να επιβάλει τα διατάγματα του με ειρηνικά μέσα. Οι νόμοι του απέναντι στις κατώτερες τάξεις δείχνουν έναν σοβαρό μονάρχη και φιλικό απέναντι σε όλους, προστάτευσε ακόμα και τους Ιουδαίους που βρισκόντουσαν σε σκληρή δίωξη εκείνη την εποχή. Οι θρυλικές ιστορίες για φρικαλεότητες στα Καντόνια που ανήκαν στην Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία όπως ο Γουλιέλμος Τέλλος δεν ήταν αληθινές, δημιουργήθηκαν μετά τον 16ο αιώνα.[12]

Ο Αλβέρτος Α΄ είχε στόχο να παίξει σημαντικό ρόλο στις Ευρωπαικές υποθέσεις, είχε σχέδια να συγκρουστεί με το Βασίλειο της Γαλλίας για τα σύνορα με το Δουκάτο της Βουργουνδίας αλλά ο Πάπας Βονιφάτιος Η΄ δεν αναγνώριζε την εκλογή του και υποχώρησε. Ακολούθησε συνθήκη με τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο τον Ωραίο με την οποία ο γιος του Ροδόλφος παντρεύτηκε την Λευκή της Γαλλίας, δούκισσα της Αυστρίας, αδελφή του Γάλλου βασιλιά (1299). Αργότερα αποξενώθηκε από τον Φίλιππο Δ΄ αλλά βελτίωσε τις σχέσεις του με τον πάπα Βονιφάτιο που τον αναγνώρισε σαν Γερμανό βασιλιά και μελλοντικό αυτοκράτορα. Ο Αλβέρτος Α΄ με την σειρά του αναγνώρισε την ανώτατη εξουσία του πάπα, συμφώνησε να μην εκλεγεί κανένας από τους γιους του Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας χωρίς την σύμφωνη γνώμη του πάπα.[13] Απέτυχε να κυριεύσει την Ολλανδία και την Ζηλανδία, κομητείες που έγιναν δώρα στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία όταν πέθανε ο κόμης Ιωάννης Α΄ (1299), αλλά όταν πέθανε ο Βεγκέσλαος Γ΄ της Βοημίας τον διαδέχθηκε στο Βασίλειο της Βοημίας ο γιος του. Ανανέωσε τις διεκδικήσεις του με τον προκάτοχο του Αδόλφο στην Θουριγγία και ενεπλάκη στον πόλεμο διαδοχής για το Βασίλειο της Ουγγαρίας. Η Θουριγγική επίθεση ολοκληρώθηκε με την ήττα του Αλβέρτου στην "μάχη της Λούκκα" (1307), ο πρόωρος θάνατος του γιου του Ροδόλφου την ίδια χρονιά εξασθένησε σημαντικά την θέση του στην ανατολική Ευρώπη. Οι ενέργειες του να καταργήσει τα διόδια στον Ρήνο (1250) οδήγησαν τους πρίγκιπες-αρχιεπισκόπους του Ρήνου και τον εκλέκτορα του Παλατινάτου σε συμμαχία εναντίον του, ο Αλβέρτος την διέλυσε με την βοήθεια των αυτοκρατορικών πόλεων.[14] Την 1η Μαΐου του 1308, ο Αλβέρτος ετοιμαζόταν για να καταστείλει μια εξέγερση στην Σουηβία, όταν δολοφονήθηκε στην περιοχή Βίντις (Windisch) κοντά στον ποταμό Ρέυς (Reuss) από τον δούκα Ιωάννη ο οποίος ήταν ανηψιός του και ο Αλβέρτος Α΄ του είχε στερήσει την κληρονομιά του. Ο ανιψιός του στη συνέχεια ονομάστηκε «πατροκτόνος» ή «Ιωάννης ο πατροκτόνος» (John Parricida).[15]

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας, μαργράβου της Καρνιόλης και κόμη της Γκορίτσια-Τυρόλου. Απέκτησε μαζί της πέντε κόρες και έξι γιους:

ΠρόγονοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  2. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118501607. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
  3. plus.si.cobiss.net/opac7/conor/184248675.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 «Kindred Britain»
  5. p11384.htm#i113840. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  6. Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  7. 7,0 7,1   Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Albert I. (German king)» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press 
  8. George 1875, σ. Πιν. 14
  9. Chisholm 1911
  10. Chisholm 1911
  11. Chisholm 1911
  12. Chisholm 1911
  13. Chisholm 1911
  14. Chisholm 1911
  15. Chisholm 1911
  16. George 1875, σ. Πιν. 14
  17. George 1875, σ. Πιν. 14
  18. Previté-Orton 1960, σ. 796
  19. George 1875, σ. Πιν. 14
  20. Previté-Orton 1960, σ. 796
  21. Previté-Orton 1960, σ. 797
  22. Previté-Orton 1960, σ. 797
  23. George 1875, σ. Πιν. 14
  24. Previté-Orton 1960, σ. 797

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • George, Hereford Brooke (1875). Genealogical Tables Illustrative of Modern History. Oxford at the Clarendon Press.
  • Previté-Orton, Charles William (1960). The Shorter Cambridge Medieval History. Vol. 2. Cambridge University Press.
Αλβέρτος Α΄ της Γερμανίας
Γέννηση: 1255 Θάνατος: 1308
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Ροδόλφος Δ΄
Ροδόλφος Ε΄
κόμης του Χάμπσμπουργκ
1291–1308
με Ροδόλφο ΣΤ΄ (1298–1307)
Διάδοχος
Λεοπόλδος Α΄
Προκάτοχος
Αδόλφος
βασιλιάς της Γερμανίας
1298–1308
Διάδοχος
Ερρίκος Ζ΄
μάργραβος του Μάισσεν
1298–1307
με Θεοδώριχο Β΄ (1291–1307)
Φρειδερίκο Α΄ (1291–1323)
Διάδοχος
Φρειδερίκος Β΄
Προκάτοχος
Ροδόλφος Α΄
δούκας της Αυστρίας και Στυρίας
1282–1308
με Ροδόλφο Β΄ (1282–83)
Ροδόλφο Γ΄ (1298–1307)
Διάδοχος
Φρειδερίκος Α΄
Λεοπόλδος Α΄