Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλβέρτος Β΄ του Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ

Ο Αλβέρτος Β΄, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (περί το 1369 - 28 Σεπτεμβρίου 1403) από τον Οίκο του Σάουμμπουρκ κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (1384 - 1397) και κόμης του Χόλσταιν-Ζέγκεμπερκ ήταν δεύτερος γιος του Ερρίκου Β΄, κόμητος του Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ και της συζύγου του Ίνγκεμποργκ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.[2] Μετά τον θάνατο του πατέρα του ο θείος του Νικόλαος του Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ που ήταν αρχηγός του Οίκου του Σάουμμπουρκ επεδίωξε την συνεργασία ανάμεσα στους κόμητες του Σάουμμπουρκ και του Χόλσταϊν, ο Νικόλαος πέθανε στις 28 Αυγούστου 1397. Μετά τον θάνατο του θείου τους Νικολάου ο Αλβέρτος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Γεράρδος ΣΤ΄ του Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ έκαναν διανομή μεταξύ τους στις κομητείες του Χόλσταϊν και του Στόρμαρν. Ο Αλβέρτος Β΄ επέλεξε σαν τόπο κατοικίας του το Σέγκεμπεργκ, επεδίωξε μερίδιο απο το δουκάτο του Σλέσβιχ το οποίο ο Όλαφ Β΄ της Δανίας είχε παραχωρήσει δώρο στον αδελφό του Γεράρδο ΣΤ΄ αλλά ο Δανικός νόμος του το απαγόρευσε.

Αλβέρτος Β΄, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση14ος αιώνας
Θάνατος28  Σεπτεμβρίου 1403[1]
Dithmarschen
Αιτία θανάτουπτώση από άλογο
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΓονείςΕρρίκος Β΄, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και Ίνγκεμποργκ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν
ΑδέλφιαΣοφία του Χόλσταϊν
Ερρίκος Γ΄, κόμης του Σάουμπουργκ-Χόλσταϊν
Γεράρδος ΣΤ΄, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ
ΟικογένειαΟίκος του Σάουμπουργκ
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο πεθερός του Ερρίκος Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ έκανε επιδρομή στο Ντίτμαρς, αυτό οδήγησε (1402 - 1404) στην έκρηξη νέας διαμάχης ανάμεσα στο Ντίτμαρς και στην κομητεία του Χόλσταιν-Ρέντσμπουργκ. Οι αγροτικές κοινότητες του Ντίτμαρς επίσημα ήταν υποτελείς του αρχιεπισκόπου της Βρέμης αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια ανεξάρτητη περιοχή στην οποία την εξουσία είχε μονάχα ο αυτοκράτορας, για δεκαετίες οι κόμητες του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ προσπαθούσαν να υποτάξουν την περιοχή. Μετά την αποτυχία της επιδρομής ο Ερρίκος οπισθοχώρησε στις περιοχές του Αλβέρτου και οι αγρότες κατηγόρησαν τον Αλβέρτο για συνωμοσία, ο Αλβέρτος αντιδρώντας αρνήθηκε οποιαδήποτε συνεργασία. Η κατώτερη αριστοκρατία και οι σύμβουλοι του πίεσαν τον Αλβέρτο να αντεπιτεθεί και να καταλάβει το Ντίτμαρς, ο Αλβέρτος συμφώνησε, κατά την διάρκεια της προετοιμασίας ενώ έκανε έναν ελιγμό έπεσε από το άλογο του και πέθανε απο τα τραύματα του.[3] Ο Αλβέρτος παντρεύτηκε την Αγνή, κόρη τυ Έρικ Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ και της Σοφίας του Μπρούνσβικ-Λούνεμπουργκ αλλά δεν απέκτησαν παιδιά.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 24  Απριλίου 2014.
  2. Detlev Kraack, "Die frühen Schauenburger als Grafen von Holstein und Stormarn (12.-14. Jahrhundert)", in: E. Imberger, D. Lohmeier and I. Momsen (eds.): Die Fürsten des Landes. Herzöge und Grafen von Schleswig, Holstein und Lauenburg, Wachholtz, Neumünster, 2008, p. 28-51, in particular genealogical table 2 on page 51: descendants of Henry the Iron
  3. Georg Waitz, Schleswig-Holsteins Geschichte in drei Büchern, vol. 1, book 1, Göttingen, 1851, p. 290-291

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Detlev Kraack, "Die frühen Schauenburger als Grafen von Holstein und Stormarn (12.-14. Jahrhundert)", in: E. Imberger, D. Lohmeier and I. Momsen (eds.): Die Fürsten des Landes. Herzöge und Grafen von Schleswig, Holstein und Lauenburg, Wachholtz, Neumünster, 2008
  • Georg Waitz, Schleswig-Holsteins Geschichte in drei Büchern, vol. 1, book 1, Göttingen, 1851
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Albert II, Count of Holstein-Rendsburg της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).