Άνοιγμα κυρίου μενού

O Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας ή Αλφόνσος Α΄ ο Τροβαδούρος (Ισπανικά : Alfonso II de Aragón, Ουέσκα, 1157 - 1196) ήταν ο πρώτος Βασιλιάς της Αραγωνίας από τον Οίκο της Βαρκελώνης, Κόμης της Βαρκελώνης (1164 - 1196) και Κόμης της Προβηγκίας (1166 - 1173).[1][2][3][4][5] Ο Αλφόνσος Β΄ ήταν γιος του Ραϊμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ της Βαρκελώνης και της Πετρονίλας της Αραγωνίας. Στην Προβηγκία παρέδωσε την εξουσία στον μικρότερο αδερφό του Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Γ΄ (1173).[6] Η βασιλεία του έχει χαρακτηριστεί από διάφορους ρομαντικούς και εθνικιστές ιστορικούς σαν "Η ενότητα των Πυρηναίων" λόγω της έντονης προσπάθειες που έκανε να ενώσει όλες τις περιοχές γύρω από τα Πυρηναία υπό την εξουσία του Οίκου της Βαρκελώνης.[6]

Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας
Alfonso II de Aragón from Liber feudorum maior.jpg
βασιλιάς της Αραγωνίας
thum
Περίοδος18 July 1164 – 25 April 1196
ΠροκάτοχοςΠετρονίλα της Αραγωνίας
ΔιάδοχοςΠέτρος Β΄ της Αραγωνίας
κόμης της Βαρκελώνης
Περίοδος18 July 1164 - 25 April 1196
ΠροκάτοχοςΡαϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ της Βαρκελώνης
ΔιάδοχοςΠέτρος Β΄ της Αραγωνίας
κόμης της Προβηγκίας
Περίοδος1166 - 1173
ΠροκάτοχοςΝτους Β΄ της Προβηγκίας
ΔιάδοχοςΡαϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας
ΓέννησηΜαρτίος 1157
Ουέσκα
Θάνατος25 Απριλίου 1196 (ετών 39)
Περπινιάν
Τόπος ταφήςΜονή Πομπλέτ
ΣύζυγοςΣάντσα της Καστίλης
ΕπίγονοιΚωνσταντία της Αραγωνίας
Πέτρος Β΄ της Αραγωνίας
Αλφόνσος Β΄ της Προβηγκίας
Σάντσα της Αραγωνίας
Ελεονόρα της Αραγωνίας και της Καστίλλης και Φερδινάνδος της Αραγωνίας
ΟίκοςΟίκος της Αραγωνίας - Οίκος της Βαρκελώνης
ΠατέραςΡαϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ της Βαρκελώνης
ΜητέραΠετρονίλα της Αραγωνίας
Απασχόλησητροβαδούρος, ποιητής, συνθέτης και Βασιλιάς
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Πίνακας περιεχομένων

Συμμαχία με την ΚαστίληΕπεξεργασία

 
Ο Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας και η σύζυγος του Σάντσα με τις γυναίκες της αυλής γύρω τους.

Ο Αλφόνσος Β΄ είχε βαπτιστεί με δυο ονόματα "Αλφόνσος" και "Ραμόν", ο ίδιος ωστόσο προτίμησε να ανέβει στον θρόνο με το όνομα Αλφόνσος λόγω της μεγάλης λατρείας που υπήρχε στο Βασίλειο της Αραγωνίας για τον βασιλιά Αλφόνσο τον Μαχητή.[7] Την μεγαλύτερη περίοδο της βασιλείας του συμμάχησε με τον Βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσο τον Ευγενή για να πολεμήσει με το Βασίλειο της Ναβάρρας και τους Μαυριτανούς στον νότο. Συμμετείχε στην Ρεκονκίστα και έφτασε μέχρι το Τερουέλ κατακτώντας το σημαντικότερο οχυρό στον δρόμο για την Βαλένθια (1171).

Οι βασιλείς της Καστίλης και της Αραγωνίας πέρα από τα κοινά ενδιαφέροντα δημιούργησαν ισχυρή συμμαχία μεταξύ τους, ο Αλφόνσος ο Τροβαδούρος παντρεύτηκε στην Σαραγόσα την Σάντσα της Καστίλης αδελφή του βασιλιά Σάντσο του Επιθυμητού.[8] Οι δυο βασιλείς συναντήθηκαν στην Καθόρλα (1179) και συμφώνησαν να μοιράσουν τις κατακτήσεις τους στις κοιλάδες του ποταμού Σεγούρα, οι νότιες περιοχές όπως η Ντένια περιήλθαν στην Αραγωνία. Συναντήθηκε με τον Σάντσο ΣΤ΄ της Ναβάρρας και συμφώνησαν με την "Συνθήκη της Σανγκουέζα" (1168) να μοιράσουν μεταξύ τους την Ταϊφά της Λισαβόνας και την Μούρθια.

Κατακτήσεις βόρεια των ΠυρηναίωνΕπεξεργασία

 
Η υπογραφή του Αλφόνσου Β΄ της Αραγωνίας στην ίδια μορφή με του γιου του Πέτρου.

Την εποχή του Αλφόνσου Β΄ η κυριαρχία της Αραγωνίας βόρεια από τα Πυρηναία έφτασε στο μέγιστο σημείο της, αυτό δείχνουν οι στενές σχέσεις που είχαν η Αραγωνία, η Βαρκελώνη και η Οξιτανία με το Στέμμα της Αραγωνίας. Το βασίλειο του ενσωμάτωσε όχι μονάχα την Προβηγκία που κατέκτησε από την ανήλικη ξαδέλφη του Ντους Β΄ της Προβηγκίας (1166) αλλά επίσης την Σερδάνια (1168) και την Ρουσιγιόν (1172).[9][10] Η εμπλοκή του στις υποθέσεις της Λανγκντόκ που θα κοστίσει την ζωή στον διάδοχο του Πέτρο Β΄ θα φέρει στον ίδιο μεγάλη ευημερία με εμπορική έκρηξη στην περιοχή και εποικισμό νέων κατοίκων από τα νότια. Από το 1186 είχε αρχίσει να μεταφέρει την εξουσία του και στην Σαρδηνία ιδιαίτερα στο τοπικό πριγκιπάτο της Αρμπορέα. Ο Αλφόνσος ο Τοβαδούρος βοήθησε μια ξαδέλφη του χήρα του πρίγκιπα Μπάρισον Α΄ να ανεβάσει στο πριγκιπάτο τον Ούγο εγγονό από την μεγαλύτερη κόρη της που βρισκόταν σε σύγκρουση με τον Πέτρο.

Δωρεές σε μοναχούςΕπεξεργασία

Ο Αλφόνσος Β΄ έκανε μεγάλες δωρεές σε μοναχούς από το Τάγμα των Κιστερκιανών στις όχθες του ποταμού Έβρου στην περιοχή της Αραγωνίας. Το «Μοναστήρι της Πέτρας» (ντε Πιέδρα) ιδρύθηκε στις όχθες του ποταμού Πιέδρα με 13 μοναχούς που μεταφέρθηκαν από την Μονή Πομπλέτ, ήταν το πρώτο Κιστερκιανό αβαείο στην περιοχή (1194). Το μοναστήρι της Ρουέντα που ιδρύθηκε αργότερα (1102) με τις πιο σύγχρονες τεχνολογίες της εποχής χρησιμοποίησε το νερό του ποταμού με στόχο την παραγωγή θέρμανσης. Ο Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας πέθανε στο Περπινιάν (1196).

ΤροβαδούροςΕπεξεργασία

Ο Αλφόνσος Β΄ ήταν περίφημος τροβαδούρος, έγραψε πολλές μπαλάντες και είχε στενές σχέσεις με τον Άγγλο βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο. Ένας στίχος που είχε συντεθεί από τον ίδιο αποτελεί θέμα της ποιητικής συλλογής σχετικά με τον προβληματισμό σχετικά με το πόσο είναι ατιμωτικό για μια γυναίκα να έχει εραστή έναν πλουσιότερο άντρα.[11] Οι ερωτικές σχέσεις του Αλφόνσου Β΄ έγιναν αντικείμενο πολλών τροβαδούρων σχετικά με την απόφαση του να προτιμήσει να παντρευτεί μια φτωχή πριγκίπισσα από το βασίλειο της Καστίλης αντί για την Ευδοκία Κομνηνή του Μονπελιέ, την πάμπλουτη ανιψιά του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

 
Τάφος του Αλφόνσου Β΄ της Αραγωνίας στην Μονή Πομπλέτ.

Με την σύζυγο του Σάντσα της Καστίλης απέκτησε :

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. https://books.google.gr/books?id=Znm_7xrldpwC&pg=PA630&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false
  2. "Alfonso II el Casto, hijo de Petronila y Ramón Berenguer IV, nació en Huesca en 1157;". Cfr. Josefina Mateu Ibars, María Dolores Mateu Ibars (1980). Colectánea paleográfica de la Corona de Aragon: Siglo IX-XVIII, σ.546
  3. http://www.derechoaragones.es/es/catalogo_imagenes/grupo.cmd?path=1457
  4. https://web.archive.org/web/20120320120610/http://www.seacex.es/Spanish/Publicaciones/126/corona_aragon_05_aprox.pdf
  5. http://www.derechoaragones.es/i18n/catalogo_imagenes/grupo.cmd?path=1457&forma=&presentacion=pagina&forma=&posicion=216&accion_ir=Ir%20Ubieto%20
  6. https://books.google.gr/books?id=FQJXAAAAMAAJ&client=firefox-a&pg=PA11&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false
  7. Luis Suárez Fernández (1976). Historia de España Antigua y Media. Madrid: Rialp, σ. 599
  8. https://web.archive.org/web/20120316113146/http://www.derechoaragones.es/es/catalogo_imagenes/grupo.cmd?posicion=238&path=1457&forma=&presentacion=pagina
  9. https://books.google.gr/books?id=FQJXAAAAMAAJ&client=firefox-a&pg=PA11&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false
  10. Gerardo II of Rosellon (1164–1174) willed in his testament that "the entire Rosellon I give to my lord the king of Aragón" for the loyalty that he had in his sovereign, Alphonso II, who was immediately recognized as king in Perpignan. See José Ángel Sesma Muñoz (2000). La Corona de Aragón. Zaragoza: CAI (Colección Mariano de Pano y Ruata, 18), σσ. 59–60.
  11. Ruth Harvey and Linda Paterson. "The Troubadour Tensos and Partimens. A Critical Edition", Κέιμπριτζ 2010, σσ. 699-705

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Antonio Ubieto Arteta (1987). Historia de Aragón. Creación y desarrollo de la Corona de Aragón
  • Benito Vicente de Cuéllar (1995), «Los "condes-reyes" de Barcelona y la "adquisición" del reino de Aragón por la dinastía bellónida»
  • Luis Suárez Fernández (1976). Historia de España Antigua y Media. Madrid: Rialp
  • Marek, Miroslav. "Miroslav Marek, genealogy.euweb.cz"
  • Ruth Harvey and Linda Paterson. "The Troubadour Tensos and Partimens. A Critical Edition"
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Alfonso II of Aragon της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας
Νεότερος κλάδος του Οίκου των Μπελλονιδών
Γέννηση: 1157 Θάνατος: 25 Απριλίου 1196
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Πετρονίλα της Αραγωνίας
Βασιλιάς της Αραγωνίας
 
1164-1196
Διάδοχος
Πέτρος Β΄ της Αραγωνίας
Προκάτοχος
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ της Βαρκελώνης
Κόμης της Βαρκελώνης
 
1164-1196
Προκάτοχος
Ντους Β΄
Κόμης της Προβηγκίας
 
1166-1171
Διάδοχος
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας