Αμπχισίτ Βετζάτζιβα

Ο Αμπ(χ)ισίτ Βετζάτζιβα (อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ, 3 Αυγούστου 1964) είναι οικονομολόγος[1] και πολιτικός από την Ταϊλάνδη. Ανήκει στο Δημοκρατικό Κόμμα και είναι πρόεδρός του από το Φεβρουάριο του 2005. Χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από τις 17 Δεκεμβρίου του 2008 ως τις 5 Αυγούστου 2011. Κατάγεται από ονομαστή οικογένεια Κινέζων Ταϊλανδών[2]

Αμπχισίτ Βετζάτζιβα
Abhisit Vejjajiva WEF 2009.jpg
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση3  Αυγούστου 1964, Νιούκασλ
ΥπηκοότηταΤαϊλάνδη
Πολιτικό κόμμαDemocrat Party
ΣύζυγοςPimpen Vejjajiva
ΣπουδέςΚολλέγιο Σαιντ Τζονς
Κολλέγιο Ήτον
Κολλέγιο Νάφηλντ
Επάγγελμαοικονομολόγος
πολιτικός
διδάσκων πανεπιστημίου
ΒραβεύσειςΒραβείο της Φιλίας
Τάγμα του λευκού Ελέφαντα
Τάγμα του Στέματος της Ταϊλάνδης
Τάγμα του Ηλίου του Περού
Τάγμα του Ανατέλλοντος Ηλίου
τάγμα του Σικατούνα
ΥπογραφήThai-PM-abhisit signature.PNG
Ιστοσελίδαhttp://www.abhisit.org
ΑξίωμαLeader of the Opposition, υπουργός και Πρωθυπουργός της Ταϊλάνδης
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευσηΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου του 1964 στο Νιουκάσλ-άπον-Τάιν (Newcastle-upon-Tyne) της Αγγλίας.[3]

Ο πατέρας του είχε υπηρετήσει κάποτε υφυπουργός Υγείας.[4] Σπούδασε μεταξύ άλλων στο περίφημο Κολέγιο του Ίτον. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το Σαιντ Τζονς Κόλετζ στην Οξφόρδη με μπάτσελορ στη Φιλοσοφία, την Πολιτική και στα Οικονομικά. Για μικρό χρονικό διάστημα δίδαξε στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία Τσουλατσομκλάο, στη χώρα του, όμως επέστρεψε σύντομα στην Οξφόρδη για Μάστερ στις Οικονομικές Επιστήμες. Έπειτα έγινε λέκτορας στο Τμήμα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Τάμασατ και πήρε πτυχίο μπάτσελορ στις Νομικές Επιστήμες από το πανεπιστήμιο Ραμχαμάενγκ το 1990. Παντρεύτηκε την δρα Πίμπεν Σακουνταμπάι (Pimpen Sakuntabhai) και απέκτησαν δύο παιδιά.

Πολιτική καριέραΕπεξεργασία

Το 1992 κατήλθε για πρώτη φορά για βουλευτής με το Δημοκρατικό Κόμμα στην εκλογική περιφέρεια της Μπανγκόκ. Εξελέγη τη χρονιά αυτή αλλά και το 1995 και 1996 στην ίδια έδρα. Στις βουλευτικές εκλογές του 2001 και του 2005 επέστρεψε στο Κοινοβούλιο αλλά με λίστα του κόμματος. Υπηρέτησε ως εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Κόμματος, κυβερνητικός εκπρόσωπος, αναπληρωτής γραμματέας του πρωθυπουργού επί πολιτικών ζητημάτων, πρόεδρος της επιτροπής για εκπαιδευτικά θέματα και υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ.

Κάποιοι κατηγόρησαν τον πολιτικό ότι εκμεταλλεύτηκε την ωραία του εμφάνιση για να προωθήσει την καριέρα του.[5]

Το 2001 ο Αμπισίτ διεκδίκησε την προεδρία του κόμματος και αυτό έγινε μετά την ήττα του Δημοκρατικού Κόμματος στις εκλογές του 2005. Ο προκάτοχός του, Μπανιάτ Μπανταντάν παραιτήθηκε και αποχώρησε από την ηγεσία, αφήνοντας στη θέση του τον Αμπισίτ.

Το Μάρτιο του 2006, επικαλούμενος το Σύνταγμα, ζήτησε την παραίτηση του πρωθυπουργού Τακσίν Σιναουάτρα.[6] Ο Βασιλιάς αρνήθηκε να κάνει δεκτό το αίτημά του και το κόμμα του Τακσίν, το Thai Rak Thai, κέρδισε τις πρόωρες εκλογές, με απόλυτη πλειοψηφία. Τον Ιούνιο του 2006 το Δημοκρατικό Κόμμα αντιμετώπισε κατηγορίες δωροδοκίας και ο Αμπισίτ συναντήθηκε με πολιτικούς από 20 χώρες συζητώντας το θέμα.[7][8]

Τον Απρίλιο του 2007 ο πολιτικός ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το αξίωμα του πρωθυπουργού. Ωστόσο, στις 19 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν διεξαχθούν οι εκλογές, εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα, το οποίο ο Αμπισίτ έσπευσε να το καταδικάσει.[9]}} Αργότερα προσέφερε υποστήριξη στο Σύνταγμα της Χούντας.[10] Υποσχέθηκε όμως παράλληλα να αναθεωρήσει το νέο Σύνταγμα όταν θα γινόταν πρωθυπουργός..[11]

Εκλογές 2007Επεξεργασία

Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2007, το Δημοκρατικό Κόμμα έμεινε στην Αντιπολίτευση και πρωθυπουργός έγινε ο Σαμάκ Σουνταραβέτζ, επικεφαλής εξακομματικού συνασπισμού. Στις 28 Ιανουαρίου του 2008, σε ψηφοφορία για εκλογή πρωθυπουργού στο κοινοβούλιο, ο Αμπισίτ ηττήθηκε από το Σαμάκ.[12]

Εκλογή στην πρωθυπουργία, 2008Επεξεργασία

Το 2008 αποχώρησε από την πρωθυπουργία ο Σαμάκ και ο Αμπισίτ ηττήθηκε ξανά στην ψηφοφορία για την εκλογή πρωθυπουργού από τη Βουλή, αυτή τη φορά από τον Σομτσάι Ουονγκσαουάτ, με 163 ψήφους έναντι 298 για το νικητή αντίπαλό του.[13] Στις 2 Δεκεμβρίου του 2008 το Συνταγματικό Δικαστήριο απαγόρευσε τρία κόμματα, μεταξύ των οποίων και το PPP, επιφέροντας τη διάλυση του κυβερνητικού συνασπισμού. Με την ίδια απόφαση καθαιρέθηκε ο πρωθυπουργός Σομτσάι και τον διαδέχθηκε ο αντιπρόεδρός του. Κατόπιν αυτών των γεγονότων, σχεδόν όλα τα κόμματα υποστήριξαν το Δημοκρατικό Κόμμα για να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού.[14] Κατά συνέπεια, σε ειδική ψηφοφορία της Κάτω Βουλής, ο Αμπισίτ εξελέγη πρωθυπουργός στις 15 Δεκεμβρίου του 2008.[15].

Εκλογική νίκη 2009Επεξεργασία

Στις ενδιάμεσες εκλογές που διεξήχθησαν στις 11 Ιανουαρίου του 2009 βγήκε ενισχυμένη η συμμαχία του πρωθυπουργού, καθώς οι έδρες αυξήθηκαν σε 48 (συνολικά η συμμαχία κέρδισε 20 έδρες στις μερικές εκλογές). Οι εκλογές έγιναν για την πλήρωση των εδρών 29 βουλευτών, των οποίων αφαιρέθηκαν τα πολιτικά δικαιώματα για μία πενταετία έπειτα από δικαστική απόφαση στις 2 Δεκεμβρίου του 2008 με την οποία διαλύθηκε το πρώην κυβερνητικό Κόμμα της Λαϊκής Εξουσίας (ΡΡΡ) για καλπονοθεία[16].

ΑντιδράσειςΕπεξεργασία

Το Μάρτιο του 2009 ο Τακσίν Σιναγουάτρα ισχυρίστηκε δημοσίως ότι ο πρόεδρος του Ανακτοβουλίου, Πρεμ Τινσουλανόντα ήταν ο εγκέφαλος του πραξικοπήματος του 2006 και ότι τα μέλη του ανακτοβουλίου Σουραγιούντ Τσουλαλόντ και Σαντσάι Λιχιτζίθα συνωμότησαν με τον στρατό με σκοπό να εξασφαλίσουν την πρωθυπουργία στον Αμπχισίτ. Ο πρωθυπουργός αρνήθηκε τις κατηγορίες, ωστόσο στις αρχές Απριλίου χιλιάδες διαδηλωτές πραγματοποίησαν πορείες διαμαρτυρίας, απαιτώντας την παραίτηση του πρωθυπουργού και των μελών του ανακτοβουλίου Πρεμ, Σουραγιούτ και Σαντσάι.[17] Οι διαδηλώσεις , των οποίων ηγήθηκε το Ενωμένο Μέτωπο για τη Δημοκρατία και Εναντίον της Δημοκρατίας, απείλησαν ακόμα και τη σύνοδο κορυφής των ηγετών του ASEAN στην Πατάγια. Σε μία προσπάθεια να μειωθεί η ένταση, ο Αμπχισίτ κήρυξε την 10η Απριλίου ως αργία, επεκτείνοντας το Νέο Έτος στις 6 ημέρες. Στις 11 Απριλίου οι περιοχές Πατάγια και Τσονμπούρι κηρύχθηκαν από τον Αμπχισίτ σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, εξαιτίας των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων. Αποτέλεσμα ήταν να αναβληθεί η σύνοδος. Την επομένη ημέρα (12 Απριλίου), ο Αμπχισίτ κήρυξε την Μπανγκόκ και τις γύρω περιοχές σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, καθώς κορυφώθηκαν οι συγκρούσεις ανάμεσα στους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές και στις κυβερνητικές δυνάμεις ασφαλείας[18]. Στις 13 Απριλίου ο στρατός πραγματοποίησε επιδρομή και έβαλε με αυτόματα όπλα εναντίον των διαδηλωτών κοντά στο Μνημείο της Νίκης, στην Μπανγκόκ με απολογισμό τουλάχιστον 70 τραυματίες.[19] Την ίδια μέρα η κυβέρνηση διέταξε τον αποκλεισμό του τηλεοπτικού σταθμού D Station, ο οποίος πρόσκειται στην αντιπολίτευση του UDD. Παράλληλα εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης εναντίον του Τακσίν και άλλων 13 υποκινητών των ταραχών. Οι αρχηγοί των διαδηλώσεων παραδόθηκαν από μόνοι τους στην αστυνομία, στις 14 Απριλίου, και έτσι τα βίαια επεισόδια έλαβαν τέλος.[20]

Στις 29 Μαΐου 2010 η κυβέρνηση ανακοίνωσε την άρση απαγόρευσης της κυκλοφορίας, όχι όμως και την άρση κατάστασης εκτάκτου ανάγκης.[21] Στις 2 Ιουνίου 2010 απορρίφθηκε πρόταση μομφής στη Βουλή εναντίον της κυβέρνησής του, με 246 ψήφους κατά της πρότασης έναντι 186 υπέρ.[22]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Los Angeles Times, Thailand parliament chooses economist as prime minister Retrieved 15-12-08
  2. «Is Abhisit Vejjajiva Thailand's Next Leader?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2008. 
  3. Powell, Sian (15-12-2008). «British-born Abhisit Vejjajiva is Thailand's new Prime Minister». Times Online. http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/asia/article5343643.ece. 
  4. Political economy of tobacco control in Thailand Αρχειοθετήθηκε 2008-07-06 στο Wayback Machine.; Assembly XLVII Αρχειοθετήθηκε 2008-03-11 στο Wayback Machine.
  5. «Bangkok's Independent Newspaper». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2008. 
  6. «Prem stays silent on Democrats' latest call». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2008. 
  7. «Bangkok's Independent Newspaper». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2008. 
  8. The Nation, OAG proposes dissolution of Democrat, Thai Rak Thai, 3 other parties Αρχειοθετήθηκε 2006-11-15 στο Wayback Machine., 27 Ιουνίου 2006
  9. The Nation, Abhisit criticises, then politics banned Αρχειοθετήθηκε 2007-10-10 στο Wayback Machine., 21 Σεπτεμβρίου 2006
  10. The Nation, Draft gets Democrats' vote Αρχειοθετήθηκε 2007-08-13 στο Wayback Machine., 9 Ιουλίου 2007
  11. Time Magazine, Is Abhisit Vejjajiva Thailand's Next Leader? Αρχειοθετήθηκε 2007-12-21 στο Wayback Machine.
  12. "Thailand's king officially endorses new prime minister", Associated Press (Taipei Times), 30 Ιανουαρίου 2008.
  13. Somchai elected new prime minister
  14. «Democrats claim majority to form government - Nationmultimedia.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2008. 
  15. «New Thai prime minister elected». BBC news. 15 Δεκεμβρίου 2008. http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/7782950.stm. Ανακτήθηκε στις 15-12-2008. 
  16. Ναυτεμπορική[νεκρός σύνδεσμος], Ταϊλάνδη: Ενισχυμένος από τις ενδιάμεσες εκλογές ο πρωθυπουργός, 12 Ιανουαρίου 2009.
  17. The Telegraph, Thai protesters bring Bangkok to a halt, 8 Απριλίου 2009
  18. Καθημερινή[νεκρός σύνδεσμος], Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης η Μπανγκόκ, 12 Απριλίου 2009.
  19. The Times, Thai troops open fire on protesters in Bangkok 13 Απριλίου 2009
  20. The Guardian, Thailand issues Thaksin arrest warrant over Bangkok violence, 14 Απριλίου 2009
  21. Bangkok Post[νεκρός σύνδεσμος] PM Abhisit: Govt to lift curfew, 29-5-2010.
  22. Rulers Αρχειοθετήθηκε 2010-06-22 στο Wayback Machine. Ιούνιος 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Abhisit Vejjajiva της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).