Ο Αναστάσιος Γιανναράς (1920-1977) ήταν Έλληνας φιλόσοφος και καθηγητής φιλοσοφίας.

Αναστάσιος Γιανναράς
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1920
Σύμη
Θάνατος1977
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιδάσκων πανεπιστημίου

Βίος-ΣπουδέςΕπεξεργασία

Ο Αναστάσιος Γιανναράς γεννήθηκε στη Σύμη το 1920, όπου διδάχτηκε τα πρώτα εγκύκλια μαθήματα στην Πετρίδειο Δημοτική Σχολή και το Πανορμίτειο Γυμνάσιο. Το 1934 ο πατέρας του, πολιτικός μηχανικός, μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του, μετανάστευσε στο Μεσολόγγι ως νομομηχανικός. Εκεί ο Αναστάσιος Γιανναράς συμπλήρωσε την εκπαίδευσή του στο Γυμνάσιο από την γ΄ τάξη και μετά. Έλαβε το απολυτήριο το 1937. Την ίδια χρονιά εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών μετά από εισιτήριες εξετάσεις και παρακολούθησε το Φιλολογικό Τμήμα της Σχολής. Στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής συνελήφθη και κρατήθηκε σε στρατόπεδα στην Πάτρα και στο Χαϊδαρίου. Αποφοίτησε το 1946 και μετά την εκπλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεών του, διορίσθηκε φιλόλογος στο Γυμνάσιο Μεσολογγίου, και στο Διδασκαλείο Μετεκπαιδεύσεως στην Αθήνα.

Το 1959 μεταβαίνει στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας όπου παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα Φιλοσοφίας και Κλασικής φιλολογίας. Μετά από τέσσερα χρόνια εκπονεί διδακτορική διατριβή με θέμα Τύχη και κίνηση στον Πλάτωνα. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα δίδαξε στην Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή. Το 1963 λαμβάνει νέα υποτροφία από το ίδρυμα Αλεξάντερ Βον Χούμπολτ, επίσης για το Φράιμπουργκ και προσλαμβάνεται επιστημονικός βοηθός στο εκεί σεμινάριο Φιλοσοφίας. Το 1967 ολοκλήρωσε την διατριβή του επί υφηγεσία με θέμα Η ερμηνεία της Αντιγόνης από τον Έγελο και το πρόβλημα της ατομικεύσεως. Από το 1968 ως το 1970 δίδαξε Ιστορία της Φιλοσοφίας στη Φιλοσοφική Αθηνών, αλλά παύθηκε από την Δικτατορία το 1970, επειδή μετείχε στην Γερμανοελληνική Δημοκρατική Εταιρεία.

Πέθανε τον Δεκέμβριο του 1977 σε ηλικία 57 ετών.

Συγγραφικό έργοΕπεξεργασία

  • Τα φίλτρα επωδών του Απόστολου Μελαχρινού, 1939
  • Zufall und Bewegung bei Platon, 1960 (διδ. διατρ.)
  • Der Anfang der Philosophie und die Philosophie des Anfangs, 1969
  • Martin Heidegger und sein Verhältnis zur philosophischen Tradition, 1969
  • Zenon aus Kition, der Begründer der Stoa, 1970-71
  • Das Archytas-Argument und die kosmologische Bestimung des Ausserkosmischen, 1973
  • Marx und die griechische Philosophie, 1973
  • Platon und K.R. Popper, 1973
  • Das System des Wissens und die Geschichte der Philosophie, 1974-75
  • Das Wachthaus im Bezirk des Musen. Zum Verhältnis von Musik und Politik bei Platon, 1975
  • Gehört Demokrit in die Geschichte der Philosophie oder in die Geschichte der Wissenschaft?, ΕΕΦΣΠΑ 26 (1977-78), 50-65
  • Τα τραγούδια του ανήλιαγου-ποιητική συλλογή, 1952, εκδ. Γαβριηλίδης, 2004
  • Κεφάλαια από τη θεωρητική φιλοσοφία του Καντ, εκδ. Παπαζήσης, 1976
  • Ο αγγλικός εμπειρισμός και ο γαλλικός διαφωτισμός, εκδ. Παπαζήσης, 1976
  • Θέματα παραδοσιακής και σύγχρονης αισθητικής, εκδ. Παπαζήσης, χ.χ

ΜεταφράσειςΕπεξεργασία

  • Valéry, Paul, Το παραθαλάσσιο νεκροταφείο. Η νεαρή μοίρα, εκδ. Γαβριηλίδης, 1999
  • Kant, Immanuel, Κριτική του καθαρού λόγου, εκδ. Παπαζήσης, 1979
  • Kant, Immanuel, Κριτική του καθαρού λόγου, εκδ. Παπαζήσης, 1979

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Γερ. Γρηγόρης, «Τάσος Γιανναράς», Νέα Εστία, τομ.103, τ/χ.1212,(1η Ιανουαρίου 1978) σελ.53-54[1]
  • ΕΚΕΒΙ[2]