Άνοιγμα κυρίου μενού

Ανδρέας Μιχαλακόπουλος

Έλληνας πολιτικός, διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας (1924-1925)

Ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος (17 Μαΐου 1875 - 27 Μαρτίου 1938[1]) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας την περίοδο 7 Οκτωβρίου 1924 - 26 Ιουνίου 1925 και υπήρξε στενός συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Ανδρέας Μιχαλακόπουλος
Andreas Michalakopoulos 1927.jpg
Πρωθυπουργός της Ελλάδας
Περίοδος
7 Οκτωβρίου 1924 – 26 Ιουνίου 1925
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου 1924
Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης
Περίοδος
16 Δεκεμβρίου 1929 – 26 Μαΐου 1932
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Δεκεμβρίου 1929
Υπουργός Εξωτερικών
Περίοδος
16 Δεκεμβρίου 1929 – 26 Μαΐου 1932
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Δεκεμβρίου 1929
Υπουργός Εθνικής Οικονομίας
Περίοδος
31 Μαΐου 1912 – 20 Φεβρουαρίου 1915
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1910
Περίοδος
10 Αυγούστου 1915 – 24 Σεπτεμβρίου 1915
Υπουργός Οικονομικών
Περίοδος
11 Ιανουαρίου 1924 – 6 Φεβρουαρίου 1924
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1924
Υπουργός Γεωργίας και Δημοσίων κτημάτων
Περίοδος
14 Ιουνίου 1917 – 9 Ιανουαρίου 1917
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1917
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση17 Μαΐου 1875 (1875-05-17)
Πάτρα
Θάνατος27 Μαρτίου 1938 (62 ετών)
Αθήνα
ΕθνικότηταΕλληνική

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1875 (1875-05-17) στην Πάτρα όπου τελείωσε το Α' Γυμνάσιο Πατρών. Εισήλθε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων πρώτος με βαθμό άριστα μεταξύ 100 υποψηφίων στις 29 Οκτωβρίου 1892 και διακρινόταν για τον χαρακτήρα του, την ευφυΐα και τις γνώσεις του. Ταυτόχρονα ήταν γραμμένος και στην Νομική Σχολή . Παραιτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1894 ως αρχηγός της δεύτερης τάξης της σχολής λόγω του αιφνίδιου θανάτου του πατέρα του Σπήλιου Μιχαλακόπουλου και παρά την επίπονη προσπάθεια του βασιλέα Γεωργίου Α' να του πληρώσει τα δίδακτρα από το βασιλικό ταμείο. Τελικά ως μοναδικός προστάτης της οικογένειάς του συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο. Αργότερα σπούδασε Νομική στην Γαλλία, την Γερμανία και την Αθήνα.

Εντάχθηκε στο Κόμμα των Φιλελευθέρων και εξελέγη βουλευτής Αχαΐας πρώτη φορά το 1911. Διετέλεσε πολλές φορές υπουργός και ήταν από τους πρωτοστάτες στο κίνημα του 1916. Το 1924 ηγήθηκε της πτέρυγας των Συντηρητικών Φιλελευθέρων. Η παρουσία του στα πολιτικά δρώμενα της χώρας ήταν βραχύβια δεδομένης της εκδημίας του ιδρυτή του στα 1938.[2] Στις 7 Οκτωβρίου 1924 σχημάτισε κυβέρνηση μαζί με το κόμμα του Γεώργιου Κονδύλη η οποία ανετράπη στις 26 Ιουνίου 1925 από τη δικτατορία Παγκάλου. Επανήλθε το 1926 ως υπουργός εξωτερικών με την Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη και το 1928 ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Έγινε ξανά υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου τον Ιούνιο του 1929, εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Κοινωνία των Εθνών και έλαβε μέρος σε πολλές διασκέψεις. Συμμετείχε μαζί με τον Βενιζέλο στις διαπραγματεύσεις για την Συνθήκη της Λωζάνης και συνυπέγραψε το Σύμφωνο Ειρήνης και Φιλίας Ελλάδος Τουρκίας στην Άγκυρα το 1930. Εξορίστηκε από την δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά στην Πάρο όπου αρρώστησε και πέθανε στην Αθήνα στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στις 27 Μαρτίου 1938. Υπήρξε εξαιρετικός κοινοβουλευτικός ρήτορας και πολιτικός με σπάνια χαρίσματα. Ήταν φανατικός βιβλιόφιλος έχοντας βιβλιοθήκη 30.000 τόμων. Η οικία του σώζεται ακόμα και σήμερα στην Πάτρα στην Πλατεία Όλγας στην γωνία Αράτου και Ρήγα Φεραίου.


Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Φύλλο εφημερίδας 'Έθνος' της Δευτέρας 28 Μαρτίου 1938, σελ. 8: "Απεβίωσεν ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος - Η κηδεία του" Ανακτήθηκε στις 28/3/2018
  2. Γατόπουλος, Δ. (1947). Ανδρέας Μιχαλακόπουλος (1875-1938) - Η Βιογραφία και το Έργον του. Αθήνα: Ελευθερουδάκης. 

Αναφορές - πηγέςΕπεξεργασία

Προκάτοχος
Θεμιστοκλής Σοφούλης
Πρωθυπουργός της Ελλάδας
7 Οκτωβρίου 1924 - 26 Ιουνίου 1925
Διάδοχος
Θεόδωρος Πάγκαλος