Ανθήλη Φθιώτιδας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 38°51′00.00″N 22°28′44.62″E / 38.8500000°N 22.4790611°E / 38.8500000; 22.4790611

Η Ανθήλη είναι πεδινή κωμόπολη της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας[1][2] σε υψόμετρο 8 μέτρα[3].

Ανθήλη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ανθήλη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΦθιώτιδας
ΔήμοςΛαμιέων
Δημοτική ΕνότηταΛαμιέων
Γεωγραφία και στατιστική
Έκταση50,948 (η κοινότητα) χλμ2
Υψόμετρο8
Πληθυσμός1.693 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΙμίρμπεης
Ταχ. κωδ.35100
Τηλ. κωδ.+30 22310

Γεωγραφία - ΙστορίαΕπεξεργασία

Η Ανθήλη βρίσκεται στον κάμπο της Λαμίας, δυτικά από τις εκβολές του Σπερχειού ποταμού στον Μαλιακό κόλπο και σε απόσταση 8 χλμ. νοτιοανατολικά από την Λαμία. Στη δυτική της άκρη περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1 και ο Σπερχειός ποταμός ενώ βόρεια είναι η βασική αποστραγγιστική τάφρος του ποταμού (οι κάτοικοι την αποκαλούν "γερμανική"). Οι κάτοικοί της ασχολούνται κατά κύριο λόγο με αγροτικές καλλιέργειες ενώ ο οικισμός αναπτύσσεται με βάση εγκεκριμένη ρυμοτομία και όρους δόμησης σε τρεις ζώνες, που επιτρέπουν την κατασκευή μεγάλων και πολυώροφων οικοδομών.[2]

Η περιοχή βόρεια και βορειοδυτικά της Ανθήλης, που περικλύεται από τον Αυτοκινητόδρομο 1 και γύρω από τον Μαλιακό (Κάτω ρους και εκβολές Σπερχειού) έχει χαρακτηριστεί Natura2000.[4][5]

Αρχαία ΑνθήληΕπεξεργασία

Το όνομά της οφείλεται στην αρχαία Ανθήλη η οποία μαζί με την Τραχίνα ήταν οι κυριότερες πόλεις του αρχαίου ελληνικού φύλου των Μαλιέων και οι οποίες ήδη από τον 7ο αιω. π.Χ. συμμετείχαν σε μια αμφικτυονία των φυλών της κεντρικής Ελλάδας και της Θεσσαλίας. Το ιερό της Αμφικτυονίδος ή Πυλαίας Δήμητρας στην αρχαία Ανθήλη απετέλεσε πρώιμο κέντρο της Δελφικής Αμφικτυονίας.[6] Το ιερό έχει εντοπιστεί νότια της σημερινής Ανθήλης και δυτικά των λουτρών των Θερμοπυλών.[7]

Διοικητικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας με την ονομασία Ιμίρμπεης και με το ίδιο όνομα μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λαμιέων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάστηκε σε Ανθήλη.[8] Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Ανθήλης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1.693 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 50,948 χμ² (2011). [9]

ΠληθυσμόςΕπεξεργασία

Μόνιμος [10][11][12]
Έτος Πληθυσμός
1991 1.755
2001 1.469
2011 1.693
Πραγματικός (de facto) [13][14][9]
Έτος Πληθυσμός
1961 1.608
1971 1.661
1981 1.469
1991 1.759
2001 1.475
2011 1.665

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 91, τομ. 4. 
  2. 2,0 2,1 «Τοπική Κοινότητα Ανθήλης | Δήμος Λαμιέων». www.lamia.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2020. [νεκρός σύνδεσμος]
  3. «ΑΝΘΗΛΗ (Κωμόπολη) ΛΑΜΙΑ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2020. 
  4. votaniki. «Κάτω Ρους και εκβολές Σπερχειού ποταμού (GR2440005)». Βοτανική. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2020. 
  5. «NatureBank - Βιότοπος NATURA - KATO ROUS KAI EKVOLES SPERCHEIOU POTAMOU». filotis.itia.ntua.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2020. 
  6. ''... ἐν δὲ τῷ μεταξὺ Φοίνικος ποταμοῦ καὶ Θερμοπυλέων κώμη τε ἐστὶ τῇ οὔνομα Ἀνθήλη κεῖται, παρ᾽ ἣν δὴ παραῤῥέων ὁ Ἀσωπὸς ἐς θάλασσαν ἐκδιδοῖ, καὶ χῶρος περὶ αὐτὴν εὐρύς, ἐν τῷ Δήμητρός τε ἱρὸν Ἀμφικτυονίδος ἵδρυται καὶ ἕδραι εἰσὶ Ἀμφικτύοσι καὶ αὐτοῦ τοῦ Ἀμφικτύονος ἱρόν.'' - Ηρόδοτος 7, 200
  7. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2020. 
  8. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2020. 
  9. 9,0 9,1 https://www.statistics.gr/2011-census-pop-hous
  10. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf
  11. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_monimos.pdf
  12. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_monimos.pdf
  13. ΠΛ 3:120
  14. ΠΛΜ 9:156

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)