Αντίοχος Δ. Καντεμίρ

(Ανακατεύθυνση από Αντίοχος Δ. Καντιμήρης)
Για τον ηγεμόνα της Μολδαβίας, δείτε: Αντίοχος Καντεμίρ.

Ο Αντίοχος Καντεμίρ (Ρουμαν. Antioh Cantemir, Ρωσ. Антиох Дмитриевич Кантемир, 21 Σεπτεμβρίου 1708 - 11 Απριλίου 1744) ήταν Μολδαβός που διακρίθηκε ως λόγιος και διπλωμάτης την εποχή του Ρωσικού Διαφωτισμού. Αποκλήθηκε «πατέρας της ρωσικής ποίησης».

Αντίοχος Δ. Καντιμήρης
Poet Prince Antiokh Kantemir.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση21  Σεπτεμβρίου 1708[1][2][3]
Κωνσταντινούπολη[4][5][6]
Θάνατος11  Απριλίου 1744[7][8][9]
Παρίσι[5][4][10]
Αιτία θανάτουpulmonary tuberculosis[11]
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Ηγεμονία της Μολδαβίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά[12]
Ρουμανικά
Ελληνικά
Τουρκικά
λατινική γλώσσα
Ιταλικά
Γαλλικά
ΣπουδέςΚρατικό Πανεπιστήμιο Αγίας Πετρούπολης
Σλαβοελληνολατινική Ακαδημία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποιητής
διπλωμάτης
φιλόσοφος
συγγραφέας[13][14]
μεταφραστής
κριτικός λογοτεχνίας
Οικογένεια
ΓονείςΔημήτριος Καντιμήρης[4][15][10] και Κασσάνδρα Καντακουζηνή[4]
ΑδέλφιαΕκατερίνα Ντμιτρίεβνα Γκολιτσίνα
Μαρία Καντεμίρ
Șerban Cantemir
ΟικογένειαΟικογένεια Καντεμίρ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαπρέσβης
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Αντίοχος Καντεμίρ προερχόταν από αριστοκρατική μολδαβική οικογένεια ταταρικής καταγωγής. Ο παπούς του Κωνσταντίνος, ο πατέρας του Δημήτριος και ο θείος του Αντίοχος επίσης, είχαν διατελέσει ηγεμόνες (βοεβόδες) της Μολδαβίας μέχρι το 1711, οπότε αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Ρωσία.

Ο Αντίοχος γεννήθηκε το 1708 στο Ιάσιο, γιος του Δημητρίου Καντεμίρ και της Κασσάνδρας Καντακουζηνής, η οποία ισχυριζόταν ότι καταγόταν από την βυζαντινή αυτοκρατορική οικογένεια. Τα πρώτα του χρόνια τα πέρασε στην Κωνσταντινούπολη, όμηρος των Τούρκων, εγγυώμενος με την ζωή του την «σωστή» στάση του πατέρα του. Στην συνέχεια μορφώθηκε κατ’ οίκον και στην Αγία Πετρούπολη.

Υπηρέτησε ως πρεσβευτής της Ρωσίας στο Λονδίνο από το 1732 μέχρι το 1736, οπότε τοποθετήθηκε στο Παρίσι ως πληρεξούσιος υπουργός. Εκεί αναγνωρίστηκε ως διακεκριμένος διανοούμενος και συνδέθηκε με στενή φιλία με τον Μοντεσκιέ και με τον Βολταίρο. Πέθανε στο Παρίσι εργένης μεν, αλλά αντιμέτωπος με δίκες σχετικές με εξώγαμα τέκνα του.

ΈργοΕπεξεργασία

Θεωρούμενος ως «ο πατέρας της ρωσικής ποίησης». ο Καντεμίρ χρησιμοποίησε την κλασσική του μόρφωση για να συνδράμει τον Μεγάλο Πέτρο στον εκσυγχρονισμό και εκδυτικισμό της ρωσικής πνευματικής ζωής. Η σημαντικότερη συμβολή του στον τομέα αυτόν ήταν η Petrida, ένα ημιτελές έπος που εξυμνούσε τον τσάρο. Έγραψε επίσης πολλές ωδές και μύθους σε παλιά ποιητικά μέτρα. Υπήρξε υποστηρικτής της θεωρίας του φυσικού δικαίου, διέδωσε τις ιδέες του διαφωτισμού, και υπήρξε κριτικός έναντι της Εκκλησίας.

Εξέδωσε στην Αγγλία την «Ιστορία της ακμής και παρακμής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας» του πατέρα του με βιογραφία του και την σχετική βιβλιογραφία και δημοσίευσε το 1742 το φιλοσοφικό έργο «Περί της Φύσεως και του Ανθρώπου». Έγραψε επίσης σάτιρες στο ύφος του Γιουβενάλη. Μετέφρασε στα Ρωσικά Ανακρέοντα και Οράτιο, όπως επίσης και το έργο του Φραντσέσκο Αλγκαρόττι «Διάλογος περί του φωτός και των χρωμάτων». Η μετάφρασή του τού 1740 του έργου του Φοντενέλ «Συζητήσεις περί της πολλαπλότητος των κόσμων» λογοκρίθηκε εν μέρει ως αιρετικού περιεχομένου.

Τα έργα του μεταφράστηκαν στα Γαλλικά από τον Abbé Guasco ο οποίος έγραψε και την βιογραφία του.

Εκδόσεις έργων τουΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 21  Ιανουαρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 «Кантемир, Антиох Дмитриевич» (Ρωσικά)
  3. 3,0 3,1 Ilya Serman: «Кантемир». (Ρωσικά) d:Q38218459.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Rostislav Sementkovsky: «Кантемир, Антиох Дмитриевич» (Ρωσικά)
  5. 5,0 5,1 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 25  Φεβρουαρίου 2017.
  6. «Кантемир, Антиох Дмитриевич» (Ρωσικά)
  7. Rostislav Sementkovsky: «Кантемир, Антиох Дмитриевич» (Ρωσικά)
  8. «Кантемир, Антиох Дмитриевич» (Ρωσικά)
  9. Ilya Serman: «Кантемир». (Ρωσικά) d:Q38218459.
  10. 10,0 10,1 10,2 Moses Gaster: «Cantemir» (Αγγλικά)
  11. «Кантемир, Антиох Дмитриевич» (Ρωσικά)
  12. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14650441g. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  13. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2015.
  14. «Library of the World's Best Literature». Library of the World's Best Literature.
  15. 15,0 15,1 Vasily Yegorovich Rudakov: «Кантемир, Дмитрий Константинович» (Ρωσικά)

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Baynes, T.S., ed. (1878), "Antiochus Cantemir", Encyclopædia Britannica, 5 (9th ed.), New York: Charles Scribner's Sons, p. 28
  • Chisholm, Hugh, ed. (1911), "Cantemir", Encyclopædia Britannica, 5 (11th ed.), Cambridge University Press, p. 209
  • Gusterin, Pavel (2008), Первый российский востоковед Дмитрий Кантемир [The First Russian Orientalist, Dmitri Kantemir], Moscow, ISBN 978-5-7873-0436-7. (Russian)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία