Η Αντιμεταρρύθμιση είναι ένα κίνημα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με ξεκίνημα τον 16ο αιώνα και διεύρυνση τον 17ο αιώνα με αφορμή την προτεσταντική Μεταρρύθμιση. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία προσπάθησε να ανακόψει τη διάδοση των ιδεών της Μεταρρύθμισης με βίαια μέτρα, όπως η Ιερά Εξέταση και το Index Librorum Prohibitorum, τον κατάλογο απαγορευμένων βιβλίων που κρίνονταν επικίνδυνα διότι θεωρούνταν ότι υπέσκαπταν τα θεμέλια της πίστης.

Η Αντιμεταρρύθμιση είχε σαν στόχο την προσέλκυση των πιστών στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, η εκπαίδευση να παραμείνει σε ένα κεντρικό φορέα (όπως η εκκλησία) και όχι στην πολιτεία όπως ζητούσαν οι προτεστάντες. Δημιουργήθηκαν πολλά μοναχικά τάγματα όπως των Ιησουιτών απο τον Ιγνάτιο Λογιόλα το 1534 και άλλα με λιγότερη επιτυχία για την διάδοση του δόγματος. Η εκπαίδευση γινόταν μέσο των σχολείων με αυστηρή ιεραρχία και κανόνων όπως το Ratio Studiorum για την υποταγή στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία όλων των πιστών.