Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Αντρέι Ζαχάρωφ ή ορθότερα Σάχαροβ (ρωσικά: Андре́й Дми́триевич Са́харов, ΔΦΑ: [ɐnˈdrʲej ˈsaxərəf] 21 Μαΐου 192114 Δεκεμβρίου 1989) ήταν Ρώσος πυρηνικός φυσικός, ένας από τους επιστήμονες που δημιούργησαν την πρώτη σοβιετική βόμβα υδρογόνου, συγγραφέας του Συντάγματος της Ένωσης Σοβιετικών Δημοκρατιών της Ευρώπης και της Ασίας, βουλευτής της ΕΣΣΔ, Νομπελίστας Ειρήνης για το έτος 1975, αντιφρονών και ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Για την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων είχε στερηθεί όλων των σοβιετικών διακρίσεων και βραβείων και εξορίστηκε από τη Μόσχα.

Αντρέι Ζαχάρωφ
RIAN archive 25981 Academician Sakharov.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Андрей Дмитриевич Сахаров (Ρωσικά)
Γέννηση21  Μαΐου 1921[1][2][3][4]
Μόσχα[1]
Θάνατος14  Δεκεμβρίου 1989[2][3][4]
Μόσχα
Αιτία θανάτουέμφραγμα του μυοκαρδίου
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςVostryakovo Cemetery
ΕθνικότηταΡώσοι
Χώρα πολιτογράφησηςΣοβιετική Ρωσία (έως 1922)
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (από 1922)
Θρησκείααθεϊσμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά[5]
ΕκπαίδευσηΔιδάκτωρ των Επιστημών στη Φυσική και τα Μαθηματικά (από 1953)
ΣπουδέςMSU Faculty of Physics (1938–1942)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφυσικός
ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων
επιστήμονας πυρηνικής φυσικής
ΕργοδότηςΙνστιτούτο Φυσικής Λέμπεντεφ (1947–1950)[6]
Ινστιτούτο Φυσικής Λέμπεντεφ (1968–1986)[6]
Ινστιτούτο Φυσικής Λέμπεντεφ (από 1986)
Οικογένεια
ΣύζυγοςΈλενα Μπονέρ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαpeople's deputy of SSSR
ΒραβεύσειςΒραβείο Στάλιν (1953)
Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης (1975)[7][8]
Τάγμα του Λένιν (1956)
Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1953)
Παγκόσμιο Βραβείο Τσίνο ντελ Ντούκα (1974)
Βραβείο Φριττ-Ορντ (1980)
Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1955)
Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1962)
Ουμανιστής της χρονιάς (1980)
Μετάλλιο Ελιότ Κρεσόν (1985)
Akademiepenning (1989)
Heinz R. Pagels Human Rights of Scientists Award (1979)
Βραβείο Λένιν (7  Σεπτεμβρίου 1956)
Medal "For the Development of Virgin Lands"
Medal "Veteran of Labour"
Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945"
Tomalla Foundation (1984)
Leo Szilard Lectureship Award (1983)
Albert Einstein Peace Prize (1988)
honorary doctor of the Ohio State University
Honorary doctor of the University of Groningen
honorary doctor of the Hebrew University of Jerusalem
Συνεργάτης της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής
Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin"
Jubilee Medal "Thirty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945"
Μετάλλιο «Για την επέτειο των 40 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945»
μετάλλιο για την 800η επέτειο της Μόσχας
Grand Cross of the Order of the Cross of Vytis
doctor honoris causa of Keiō University
Επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Οττάβα
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Νεανικά χρόνια και εκπαίδευσηΕπεξεργασία

Ήταν γιος του Ρώσου καθηγητή φυσικής Ντμίτρι Ιβάνοβιτς Σάχαροβ και της ελληνικής καταγωγής Αικατερίνης Σοφιάνο-Σάχαροβα, κόρης του στρατιωτικού Αλεξίου Σοφιάνο. Ο πατρικός παππούς του ήταν ο Ιβάν Σάχαροβ, διάσημος Ρώσος δικηγόρος και πολιτικός. Την παιδική ηλικία του την πέρασε στη Μόσχα. Ο Σάχαροβ έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην οικία του. Άρχισε να φοιτά για πρώτη φορά στο σχολείο στην έβδομη τάξη (Α΄Γυμνασίου). Αφού αποφοίτησε το 1938, ο Σάχαροβ ξεκίνησε να σπουδάζει στο Τμήμα Φυσικής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας, που λόγω του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου μεταφέρθηκε στο Τουρκμενιστάν όπου και αποφοίτησε. Γύρισε στη Μόσχα το 1945 για σπουδές στο Ινστιτούτο Φυσικής στη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών.

Επιστημονική σταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Μετά τον πόλεμο ασχολήθηκε με τη μελέτη των κοσμικών ακτίνων και το 1948, απασχολήθηκε στο πρόγραμμα κατασκευής της Σοβιετικής ατομικής βόμβας. Από το 1950 ως το 1953 συμμετείχε στις προσπάθειες κατασκευής της σοβιετικής βόμβας υδρογόνου. Το 1953 έγινε το νεαρότερο μέλος στην ιστορία της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών, ενώ έλαβε το Κρατικό Βραβείο Στάλιν. Απογοητεύθηκε όμως από τη δουλειά του και επί των ημερών της εξουσίας του Νικήτα Χρουστσώφ, απεύθυνε εκκλήσεις για την παγκόσμια απαγόρευση των ατμοσφαιρικών πυρηνικών δοκιμών, συμμετείχε σε ομιλίες για πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Το 1968 έγραψε το έργο «Σκέψεις πάνω στην πρόοδο, την ειρηνική συνύπαρξη και την πνευματική ελευθερία», στο οποίο εκδήλωνε τη διαφωνία του σε οποιαδήποτε πολιτική τακτική και προοπτική να διαιρεθεί η γη σε κομμουνιστικά και καπιταλιστικά στρατόπεδα. Υπερασπίστηκε την κυβέρνηση της Τσεχοσλοβακίας κατά την εισβολή των Σοβιετικών το 1968 όπως και τον Αλεξάντρ Σολζενίτσιν. Το 1970 συνυπέγραψε ανοικτή επιστολή όπου αναφερόταν στην αναγκαιότητα παροχής δημοκρατικής ελευθερίας στη χώρα του. Υπήρξε ιδρυτής της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Μόσχας, ενώ το 1975 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το οποίο παρέλαβε η σύζυγός του Έλενα Μπονέρ καθώς στον ίδιο δεν επετράπη η έξοδος από τη χώρα.

ΕξορίαΕπεξεργασία

Όταν κατέκρινε δημόσια την εισβολή των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν το 1980 εξορίστηκε στην πόλη Γκόρκι του Νίζνι Νόβγκοροντ, όπου μαζί με τη σύζυγό του διαμαρτυρήθηκαν με μια σειρά απεργιών πείνας. Τον Δεκέμβριο του 1986 απελευθερώθηκε και τάχθηκε υπέρ της περεστρόικα. Εκλέχθηκε στο Κογκρέσο Λαϊκών Αντιπροσώπων και από τη θέση εκείνη συνέχισε τον αγώνα του για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ΕΣΣΔ αναπτύσσοντας έντονη δραστηριότητα μέχρι το τέλος της ζωής του. Είχε καταστεί εθνικό σύμβολο θάρρους και αλήθειας. Από το 1988 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απονέμει κάθε χρόνο το Βραβείο Σάχαροβ σε πρόσωπα ή οργανισμούς για τη διά βίου αφοσίωσή τους στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ελευθεριών.

Προσωπική ζωήΕπεξεργασία

Το 1943 νυμφεύθηκε την Κλαούντια Βιχέροβα, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά - δύο κόρες και ένα γιο την Τατιάνα, την Λιουμπόβ και τον Ντμίτρι. Το 1970 συνάντησε την Έλενα Μπονέρ, την οποία νυμφεύθηκε δύο χρόνια αργότερα.

ΘάνατοςΕπεξεργασία

Πέθανε το βράδυ της 14ης Δεκεμβρίου 1989 από καρδιακή προσβολή στο διαμέρισμά του στην οδό Τσκάλοφ. Θάφτηκε στο νεκροταφείο στη Μόσχα.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119234274. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Andrey-Sakharov. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 8390912. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119234274. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. 6,0 6,1 Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2019.
  7. www.nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/1975/.
  8. www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/.