Αντρέ Σενιέ

Ελληνογάλλος ποιητής

Ο Αντρέ Σενιέ (30 Οκτωβρίου 1762- 25 Ιουλίου 1794) ήταν Γάλλος ποιητής. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους των νεοκλασικιστών.[3]

Αντρέ Σενιέ
Beaux-Arts de Carcassonne - Portrait d'André Chénier - Suvée - Joconde04400001220.jpg
Γέννηση30 Οκτωβρίου 1762
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος25 Ιουλίου 1794
Παρίσι
Επάγγελμα/
ιδιότητες
ποιητής[1][2]
ΥπηκοότηταΓαλλία
Σχολές φοίτησηςΠανεπιστήμιο του Παρισιού
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τoν συγγραφέα

Γεννήθηκε το 1762 στην Κωνσταντινούπολη από Γάλλο πατέρα και Ελληνίδα μητέρα. Ο πατέρας του ήταν Γάλλος πρόξενος. Από την εφηβεία του, ο Σενιέ έγινε ένθερμος θαυμαστής της γλώσσας και του πολιτισμού της αρχαίας Ελλάδας. Ενώ σπούδαζε στο Παρίσι, διέπρεψε στη μετάφραση στίχων από τους κλασικούς. [4] Το 1784 ταξίδεψε στη Ρώμη, τη Νάπολη και την Πομπηία και εδραίωσε τις φιλοδοξίες του να γράψει με το νεοκλασικό ύφος της εποχής.

Στη συνέχεια υπηρέτησε στο διπλωματικό σώμα. Αν και βασιλόφρων, υποστήριξε αρχικά τη Γαλλική Επανάσταση, αλλά αργότερα διαμαρτυρήθηκε για τις ακρότητες της Τρομοκρατίας. [5]Αντιτάχθηκε σε αυτήν κυρίως με πολιτικά άρθρα σε εφημερίδες της εποχής, φυλακίστηκε στη φυλακή του Σαιν Λαζάρ. Δικάστηκε από το Επαναστατικό δικαστήριο και καρατομήθηκε στις 25 Ιουλίου 1794. [6]

Ο Ρομπέρ Μπραζιγιάκ Γάλλος συγγραφέας λίγο πριν εκτελεστεί για φιλο-γερμανική δράση κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τελειώνει μέσα στην φυλακή το δοκίμιο του με πρωταγωνιστή τον Σενιέ.

Στη ζωή του βασίστηκε η όπερα "Αντρέα Σενιέ" του Ουμπέρτο Τζορντάνο.[6][7]

ΔοκίμιαΕπεξεργασία

  • Les Autels de la Peaur (Οι βωμοί του φόβου)

ΠοιήματαΕπεξεργασία

Έγραψε διδακτικά ποιήματα, ελεγείες, ωδές, ειδύλλια (Βουκολικά) και πολιτικά ποιήματα.

  • Ode au jeu de Paume (Ωδή στο σφαιριστήριο)
  • L' hymne aux Suisses de Chateauvieux (Ύμνος στους Ελβετούς του Σατωβιέ)
  • Ίαμβοι
  • L'Ode a Charlotte Corday (Ωδή στη Σαρλότ Κορντέ)

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Chénier, André de άρθρο για τον ποιητή στην Encyclopædia Britannica (1911)
  • Μιχάλης Ν. Κατσίγερας, άρθρο για τον ποιητή και τη δίκη του, Η Καθημερινή, 14.07.2011

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία