Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ συγκροτήθηκε ενόψει των ευρωεκλογών του 1994 για να εκφράσει την αντιΕΕ, αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική Αριστερά. Επικεφαλής του ψηφοδελτίου ήταν ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Δεσύλλας[1]. Την πρωτοβουλία για τη συγκρότησή της πήραν το ΝΑΡ, το ΕΚΚΕ και το ΕΕΚ, καθώς και ανένταχτοι αγωνιστές της Αριστεράς. Η Μαχόμενη Αριστερά, στην οποία συμμετείχαν οι δυνάμεις της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ παρά τις πρωτοβουλίες που είχε πάρει ενάντια στην ΕΟΚ/ΕΕ και την ΟΝΕ, τελικά δεν συμμετείχε στις ευρωεκλογές, καθώς το ΚΚΕ (μ-λ) δε διαφοροποίησε την απόφαση του 1984 για αποχή από τις εκλογές την Ευρωβουλή[2][3].

Αριστερή Κίνηση Κατά της ΕΟΚ
Ίδρυση 1994
Πολιτική θέση Αριστερά
Χρώματα κόκκινο
Πολιτικό σύστημα Ελλάδας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Πίνακας περιεχομένων

Διακήρυξη και πολιτικές θέσειςΕπεξεργασία

Μεταξύ άλλων, βασικές θέσεις της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ ήταν "όχι στην πολιτική της ΕΟΚ και του κεφαλαίου, Αντίσταση της πολιτικής του ΣΕΒ και της κυβέρνησης", 35ωρο, δουλειά για όλους, ικανοποίηση βασικών οικονομικών και κοινωνικών αιτημάτων, "συνολική αντίθεση στην ΕΟΚ με στόχο την αποδέσμευση και την πάλη για μια εργατική διεθνιστική προοπτική"[4].

Ακόμη, η Κίνηση έδωσε έμφαση στην αντιπαράθεση με τις ιδιωτικοποιήσεις των ναυπηγείων Σκαραμαγκά[5], της συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας Δωδώνη[6] κ.ά.) και την Κοινή αγροτική πολιτική της ΕΕ, από τη σκοπιά της υπεράσπισης των θέσεων εργασίας, του δημόσιου πλούτου, της παραγωγικής ικανότητας της χώρας, αλλά και της ανεξαρτησίας της.

Eυρωεκλογές 1994Επεξεργασία

Με απόφαση πριν τις εκλογές του Α’ τμήματος του Αρείου Πάγου αποκλείστηκαν πρόσκαιρα από τις Ευρωεκλογές του 1994 η Αριστερή κίνηση κατά της ΕΟΚ, η Κίνηση Πολιτών που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία της ΑΚΟΑ, και το Ουράνιο Τόξο[7].

Ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Αριστερής Κίνησης και ευρωβουλευτής, Δημήτρης Δεσύλλας, χαρακτήρισε την απαγόρευση "κορυφαία ενέργεια ολοκληρωτισμού" με την οποία "επιχειρείται έτσι να κτυπηθεί κάθε ανεξάρτητη τάση που αντιπαλεύει τις επιλογές του κεφαλαίου και της ΕΟΚ, ειδικά την έξαρση του εθνικισμού της ολιγαρχίας, τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την επίθεση σε βάρος των εργαζομένων".[8]

Η απόφαση προκάλεσε αντιδράσεις σε μερίδα του πολιτικού και ακαδημαϊκού κόσμου, ενώ ο Άρειος Πάγος τελικά με νέα απόφασή του επέτρεψε τη συμμετοχή αυτών των κομμάτων[7]. Η Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ έλαβε 13.891 ψήφους, ποσοστό 0,21%[9] (ή 14.007 σύμφωνα με άλλη πηγή[10]).

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί ΣύνδεσμοίΕπεξεργασία