Άνοιγμα κυρίου μενού

Αριστοτέλης Βλαχόπουλος

αξιωμτικός του ελληνικού στρατού

Ο Αριστοτέλης Βλαχόπουλος (1866–1960) ήταν Έλληνας αξιωματικός, που διετέλεσε και αρχηγός ΓΕΣ την περίοδο 1920-21.

Αριστοτέλης Βλαχόπουλος
VLAHOPOULOS-1920.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1866
Κέρκυρα
Θάνατος1960
Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιώτης
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςαντιστράτηγος/Ελληνικός Στρατός Ξηράς
Πόλεμοι/μάχεςΕλληνοτουρκικός πόλεμος του 1897, Βαλκανικοί πόλεμοι και Μικρασιατική εκστρατεία
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού της Ελλάδας

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1866. Φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων, απ΄ όπου αποφοίτησε στις 12 Αυγούστου 1887 ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Προήχθη σε υπολοχαγό το 1892, και πολέμησε στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 ως διοικητής πυροβολαρχίας. Ακολούθως τοποθετήθηκε στην "Επιτελική Υπηρεσία Στρατού" (το μετέπειτα Γενικό Επιτελείο Στρατού), όπου υπηρέτησε έως το 1913, έχοντας προαχθεί σε λοχαγό το 1902, ταγματάρχη το 1910 και αντισυνταγματάρχη το 1912. Το Μάιο 1914 τοποθετήθηκε στρατιωτικός ακόλουθος στην ελληνική πρεσβεία της Σερβίας (τότε σε αμυντική συμμαχία με την Ελλάδα), απ΄ όπου επέστρεψε τον Αύγουστο 1915 για ν΄ αναλάβει διοικητής της Σχολής Ευελπίδων. Εξαιτίας της διαταγής επιστράτευσης του Σεπτεμβρίου 1915, όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος ετοιμάστηκε να προστρέξει σε βοήθεια της Σερβίας ενάντια στην επίθεση της Αυστροουγγαρίας, η Σχολή Ευελπίδων έκλεισε και ο Βλαχόπουλος τοποθετήθηκε στη διοίκηση του Ε΄ Σώματος Στρατού με έδρα την Πάτρα.

Κατά τη διάρκεια του Εθνικού Διχασμού πήρε το μέρος του βασιλέα Κωνσταντίνου Α΄ εναντίον του Βενιζέλου. Παρέμεινε στην Πάτρα μέχρι το Μάιο του 1917, όταν και επέστρεψε στην Αθήνα για να διοικήσει τη Σχολή Ευελπίδων που είχε ανοίξει ξανά. Μετά τον εξαναγκασμό του βασιλιά Κωνσταντίνου σε εξορία τον Ιούνιο του 1917 και την ανάληψη της ηγεσίας του κράτους από τον Βενιζέλο, ο Βλαχόπουλος, ως φιλοβασιλικός, ετέθη σε διαθεσιμότητα και ακολούθως σε αναγκαστική συνταξιοδότηση.

Μετά την ήττα των βενιζελικών στις εκλογές του 1920 ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία και τοποθετήθηκε στη θέση του αρχηγού ΓΕΣ. Σύντομα όμως ζήτησε και μετατέθηκε σε επιχειρησιακή διοίκηση στη Μικρά Ασία, όπου διοίκησε το Γ΄ Σώμα Στρατού (Ιανουάριος-Μάιος 1921), και το Β΄ Σώμα Στρατού (Μάιος-Ιούλιος 1921). Κατόπιν τοποθετήθηκε επικεφαλής της Ανωτέρας Γενικής Στρατιωτικής Διοίκησης Μικράς Ασίας, η οποία κάλυπτε τις περιοχές των μετόπισθεν της Στρατιάς Μικράς Ασίας, και τον Ιούνιο 1922 αποσπάστηκε στην Ανατολική Θράκη, όπου ανέλαβε τη διοίκηση του Δ΄ Σώματος Στρατού. Μετά την ήττα του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία από τους Τούρκους τον Αύγουστο 1922, απαλλάχθηκε από την άσκηση ενεργούς διοίκησης και ετέθη σε διαθεσιμότητα το Νοέμβριο του 1923. Τελικώς, συνταξιοδοτήθηκε το Μάρτιο 1928 οπότε έφτασε το καθορισθέν όριο ηλικίας.

Απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών το 1960.