Άνοιγμα κυρίου μενού

Αρχιεπίσκοπος Δωρόθεος

Έλληνας αρχιεπίσκοπος

Ο Δωρόθεος (κατά κόσμον Κοτταράς, 1888 - 26 Ιουλίου 1957) ήταν Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κατά τα έτη 1956-1957.

Αρχιεπίσκοπος Δωρόθεος
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Δωρόθεος Κοτταράς (Ελληνικά)
Γέννηση1888
Ύδρα
Θάνατος26  Ιουλίου 1957
Στοκχόλμη
Αιτία θανάτουκαρκίνος του εγκεφάλου
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταχριστιανός ιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΜητροπολίτης
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1888. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και αποφοίτησε αριστούχος το 1909. Συνέχεια σπούδασε νομικά στην Αθήνα και Λειψία ειδικεύθηκε στο εκκλησιαστικό (κανονικό και διοικητικό) δίκαιο. Για κάποιο διάστημα υπήρξε καθηγητής στο ελληνικό σχολείο στο Ξηροκάμπι της Σπάρτης.

Ασπασθείς το μοναχικό βίο χειροτονήθηκε Διάκονος στις 18 Σεπτεμβρίου 1910 από τον Επίσκοπο Ύδρας και Σπετσών Ιωάσαφ και επί 9 έτη διακόνησε στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Καρύτση (Αθήνα). Στις 18 Δεκεμβρίου 1922 προχειρίστηκε Πρεσβύτερος από το Μητροπολίτη Ύδρας Σπετσών και Αιγίνης Προκόπιο και μετά δύο ημέρες χειροτονήθηκε Επίσκοπος, Μητροπολίτης Κυθήρων και Αντικυθήρων, από τους Μητροπολίτες Φθιώτιδας Αμβρόσιο και Σύρου Αθανάσιο.

Στις 15 Ιανουαρίου 1935 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Λαρίσης και Πλαταμώνος απ' όπου και κλήθηκε στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο Αθηνών ως Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος [1]στις 29 Μαρτίου 1956 διαδεχόμενος τον Αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα (κατά κόσμον Βλάχο).

Απεβίωσε στη Στοκχόλμη της Σουηδίας στις 26 Ιουλίου 1957. Υπήρξε ικανότατος ομιλητής, η γνώμη του ήταν πάντα βαρύνουσα κυρίως επί θεμάτων εκκλησιαστικού δικαίου. Με τη διαθήκη του άφησε όλη την περιουσία του προς βελτίωση της θέσης του κλήρου.

Συγγραφικό έργοΕπεξεργασία

Συνέγραψε πάνω από σαράντα πραγματείες επί νομοκανονικού δικαίου. Σημαντικότερα εξ αυτών είναι:

  • "Ακολουθία εις τον Άγιον Γεδεών τον εν Τυρνάβω αθλήσαντα" (1936).
  • "Λόγοι εις τα κατά Κυριακήν Ευαγγέλια" (1949).
  • "Νομοκανονικαί έρευναι" (1951-1952).
  • "Η Εξέλιξις του αναπαλλοτριώτου της εκκλησιαστικής περιουσίας" (1951)
  • "Ονοματοδοσία - αναβαπτισμός" (1953)
  • "Λόγοι περιστατικοί" (1955).
  • "Τινά περί της μοναχικής κουράς" (1955) κ.ά.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Κούκουνας Δημοσθένης, Η Εκκλησία της Ελλάδος από τον Δαμασκηνό στον Χριστόδουλο, 1941-2007, Εκδόσεις Μέτρον, 2007, Αθήνα
  • «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» τόμ.Β΄ (συμπλήρωμα), σελ.763

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία