Ασπρούλα Κοζάνης

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°20′5″N 21°17′18″E / 40.33472°N 21.28833°E / 40.33472; 21.28833

Η Ασπρούλα είναι χωριό του νομού Κοζάνης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Ασπρούλα έχει 76 κατοίκους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης η Ασπρούλα ανήκει στο δήμο Βοΐου ενώ με το πρόγραμμα Καποδίστριας ανήκε στο δήμο Νεάπολης.

Ασπρούλα Κοζάνης
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Ασπρούλα Κοζάνης
40°20′6″N 21°17′18″E
ΧώραΕλλάδα
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Βοΐου
Πληθυσμός76 (2011)
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

Το χωριό πριν πολλά χρόνια ανήκε στην περιοχή Ανασελίτσης. Είχε το όνομα Βελίστη και η ιστορία γράφει ότι ονομάστηκε έτσι από έναν Τούρκο πασά που διοικούσε το χωριό επί Τουρκοκρατίας και μετά το θανατό του, γύρω στο 1927, πήρε το όνομα Ασπρούλα που έχει μέχρι και σήμερα.

Ο πληθυσμός της Ασπρούλας μειώνεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Ενδεικτικά η Ασπρούλα μεταξύ του 1930 με 1960 είχε πληθυσμό 800 άτομα περίπου. Από το 1930 μέχρι το 1960 ο πληθυσμός μειώθηκε κατά 500 περίπου άτομα. Τέλος από το 1960 μέχρι σήμερα ο πληθυσμός έχει μειωθεί στους 70 περίπου κατοίκους και συνεχίζει να μειώνεται. Η μείωση οφείλεται στην αστυφιλία, το ορεινό κλίμα και τις χαμηλές θερμοκρασίες, τη δυσκολία πρόσβασης το χειμώνα και την έλλειψη δυνατοτήτων για επαγγελματική απασχόληση καθώς οι κάτοικοι ασχολούνται μόνο με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Κοντά στο σημερινό χωριό και συγκεκριμένα στο λόφο «Κτήριο», που υψώνεται στη συμβολή του ρέματος «Βαθύλακκος» με τον ποταμό Βέλο, παραπόταμο του Αλιάκμονα, μαρτυρείται από επιφανειακά αρχαιολογικά ευρήματα η ύπαρξη αρχαίου οικισμού-φρουρίου[1]. Επίσης, αρχαιολογικά ευρήματα έχουν επισημανθεί στο διπλανό λόφο «Παλιόκαστρο» που βρίσκεται στην κτηματική περιοχή του Μεσόλογγου[2].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. [1] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της ρωμαϊκής επαρχίας Μακεδονίας (Το τμήμα της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας), Θεσσαλονίκη 1989 (Έκδοση Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών), σ. 120. ISBN 960-7265-01-7.
  2. [2] Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δ. Κ. Σαμσάρης, ό.π., σ. 121. ISBN 960-7265-01-7.