Άνοιγμα κυρίου μενού

Ασύρματος (συνοικία)

συνοικία της Αθήνας
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ασύρματος (αποσαφήνιση).

Ο Ασύρματος ή Ατταλιώτικα είναι μια μικρή συνοικία της Αθήνας χτισμένη στη δυτική πλαγιά του λόφου Φιλοπάππου, δίπλα από τα Άνω Πετράλωνα. Διοικητικά ανήκει στα Πετράλωνα.

Ασύρματος
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Ασύρματος
37°58′10″N 23°42′55″E
ΧώραΕλλάδα
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Θέα του Ασυρμάτου.
Απομεινάρια του αρχαίου Δήμου Κοίλης, μαζί με σύγχρονες κατοικίες στον Ασύρματο.

Η περιοχή αυτή στην οποία χτίστηκε η συνοικία ήταν αρχικά ένα παλιό λατομείο δίπλα στη Σχολή Πολέμου του Πολεμικού Ναυτικού και πρωτοκατοικήθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Οι περισσότερες από τις περίπου 800 οικογένειες που εγκαταστάθηκαν σε αυτό το σημείο προέρχονταν από την Αττάλεια, έτσι η περιοχή έμεινε γνωστή ως τα "Ατταλιώτικα", με κάποιους βέβαια να προέρχονται από την Αλάνια. Η νέα αυτή γειτονιά κατασκευάστηκε γρήγορα και πρόχειρα με ότι υλικό υπήρχε διαθέσιμο αποκτώντας έτσι μια χαρακτηριστική εμφάνιση παραγκούπολης.

Εκεί κοντά υπήρχε και ένας χαρακτηριστικός ασύρματος της σχολής του Ναυτικού, από τον οποίον η συνοικία πήρε το -σήμερα επικρατέστερο- όνομά της. Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών το 1944 η Σχολή Πολέμου μαζί με τον χαρακτηριστικό ασύρματό της καήκαν ολοσχερώς, κάτι που ώθησε στη συνέχεια τη κυβέρνηση να πάρει τη πρωτοβουλία να κατασκευάσει στη θέση της πέτρινα σπίτια αλλά και ένα τετράγωνο με πολυκατοικίες για να μετεγκατασταθούν κάποιοι από τους πρόσφυγες οι οποίοι μέχρι τότε ζούσαν σε τρώγλες. [1]

Η περιοχή εξακολούθησε να είναι μια από τις πιο υποβαθμισμένες των Αθηνών για αρκετά ακόμη χρόνια, κάτι το οποίο αποτυπώνεται και στην ιστορική νεορεαλιστική ταινία Συνοικία το όνειρο (1961). Η ταινία αυτή η οποία γυρίστηκε επί το πλείστον στον Ασύρματο λογοκρίθηκε από την Υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα 1961 καθώς εκείνα τα χρόνια η κυβέρνηση Καραμανλή και κάθε αριστοκρατική αρχή προσπαθούσαν να αποκρύψουν την ιστορική της παρουσία και να την εξαφανίσουν απο κάθε είδηση, αλλά χωρίς να παρθούν οποιαδήποτε μέτρα για την βελτίωση των συνθηκών των κατοίκων της περιοχής. Οι συνθήκες στην συγκεκριμένη περιοχή ηταν βάρβαρες και κανένας δεν μπορούσε να ξεφύγει, παρα μόνο να συνεχίζει να ελπίζει σε φρούδες ελπίδες, οταν την ίδια στιγμή εξωραΐζοταν η κατάσταση που περνούσαν οι κάτοικοι αυτοί. Στην ταινία του Αλεξανδράκη (Συνοικία το όνειρο), η οποία δεν προβλήθηκε εκείνα τα χρόνια στο ελληνικό κοινό λόγω της άδικης και χωρίς επιχειρηματολογίας απαγόρευσης της, περιέγραφε τα βάσανα και τη θλιβερή ζωή που ζούσαν κάποιοι άνθρωποι την ιδια ώρα που καποιοι άλλοι γλεντουσαν και δεν ανεφεραν ουτε κουβέντα για το πρόβλημα που ονομαζόταν Ασύρματος. [2][3][4]

Τις επόμενες δεκαετίες η περιοχή αναβαθμίστηκε και σήμερα είναι μία μέτριου προς υψηλού εισοδηματικού επιπέδου.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία