Αχλαδιά Αχαΐας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 38°12′16″N 22°04′33″E / 38.20444°N 22.07583°E / 38.20444; 22.07583

Η Αχλαδιά (επίσημη ονομασία Αχλαδέα) είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Πτέρης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αιγίου, του δήμου Αιγιαλείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αχαΐας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης [1][2] Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αιγιαλείας του νομού Αχαΐας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. [3][4]

Αχλαδιά Αχαΐας
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αχλαδιά Αχαΐας
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΑχαΐας
ΔήμοςΑιγιαλείας
Δημοτική ΕνότηταΑιγίου
ΚοινότηταΠτέρης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοπόννησος
ΝομόςΑχαΐας
Υψόμετρο350
Πληθυσμός152 (μόνιμος) (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.25 100

ΓεωγραφίαΕπεξεργασία

Η Αχλαδιά είναι ημιορεινό χωριό στο Β. ΒΑ. τμήμα του νομού Αχαΐας, στην περιοχή του Αιγίου. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού Σελινούντα (ποτάμι της Κρόκοβας) και κοντά στους βόρειους πρόποδες του Κλωκού, πάνω στην επαρχιακή οδό Αγίου-Καλαβρύτων (ΕΟ 31) και λίγο νοτιότερα του Αιγίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 350. Απέχει 51 χλμ. περίπου Δ. της Πάτρας. [5][3][4][6][7][8]

ΠληθυσμόςΕπεξεργασία

Μόνιμος [9][10][11]
Έτος Πληθυσμός
1991 194
2001 171
2011 152 [12]
Πραγματικός (de facto) [3][4][1]
Έτος Πληθυσμός
1961 417
1971 358
1981 279
1991 200
2001 175
2011 146

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»Επεξεργασία

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1889 και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιγίου του, τέως, νομού Αχαΐας & Ήλιδος. Το 1930 υπήχθη στον νομό Αχαΐας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αιγίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιγιαλείας. [2]

Γενικά στοιχείαΕπεξεργασία

Το χωριό περιβάλλεται από ελιές και πολλά στρέμματα αμπελιών, σταφίδας και σταφυλιών. Ονομάστηκε έτσι γιατί, πριν πολλά χρόνια όταν πρωτοκατοικήθηκε, υπήρχαν στην περιοχή πάρα πολλές αχλαδιές.

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

  • Ο ναός του Αγίου Ανδρέα στο κεντρικό τμήμα του οικισμού
  • Ο ποταμός Σελινούντας, δυτικά του οικσμού

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 https://www.statistics.gr/2011-census-pop-hous
  2. 2,0 2,1 https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=10923
  3. 3,0 3,1 3,2 ΠΛ 3:963
  4. 4,0 4,1 4,2 ΠΛΜ 13:90
  5. Εκδόσεις «Ελλάδα»
  6. Χάρτες «ROAD»
  7. «Διακοπές», σ. 462
  8. Google Earth
  9. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf
  10. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_monimos.pdf
  11. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_monimos.pdf
  12. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας], Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
  • Χάρτες «ROAD» (Αχαΐα, 1:100.000)
  • Google Earth
  • eetaa.gr