Α.Π.Σ. Θύελλα Πατρών

(Ανακατεύθυνση από Α.Π.Σ. Θύελλα)

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Θύελλα Πατρών[1] είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Πάτρας, που εδρεύει παραδοσιακά στη συνοικία των Προσφυγικών. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1930 και χρώματα του είναι το μπλε και το λευκό. Έχει αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 97 και αποτελεί ένα από τα πρώτα 100 αναγνωρισμένα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ελλάδας. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Αχαΐας και έχει πολυετή παρουσία στα πρωταθλήματα της Β΄ Εθνικής, Γ΄ Εθνικής και Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας.

Α.Π.Σ. Θύελλα Πατρών
Επίσημη ονομασίαΑθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Θύελλα Πατρών
Σύντομο όνομαΘύελλα Πατρών
Ίδρυση14  Ιουνίου 1930
ΈδραΠάτρα, Ελλάδα
ΣτάδιοΓήπεδο «Φώτης Αραβαντινός»
ΠρόεδροςΔημήτρης Θανόπουλος
ΠροπονητήςΒύρων Καραβίας
ΠρωτάθλημαΑ΄ Ε.Π.Σ. Αχαΐας
Πρώτη εμφάνιση
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Facebook

Έδρα της ομάδας είναι το Γήπεδο «Φώτης Αραβαντινός», χωρητικότητας 1.985 θεατών, στην Πάτρα.

Ιστορικό

Επεξεργασία

Ιδρύθηκε στις 14 Ιουνίου 1930 και την ίδια χρονιά μετείχε στην Γ’ Ερασιτεχνική Κατηγορία. Την ιδρυτική πράξη υπέγραψαν ο Νίκος Καρέλας και ο Βασίλης Κοτίδης, ενώ πρώτος πρόεδρος υπήρξε ο Γιάννης Φυτέας.

Μέχρι το 1938 είχε ανέβει στην Α’ Κατηγορία και έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, κατακτώντας για πρώτη φορά το πρωτάθλημα το 1951 καθώς και τα επόμενα δύο συναπτά έτη το 1952 και 1953. Για πολλά χρόνια η Θύελλα υπήρξε κύριος ανταγωνιστής της Παναχαϊκής Γ.Ε., οι αγώνες με την οποία έχουν μείνει θρυλικοί και αξιομνημόνευτοι.

Το 1959 αποφασίστηκε η συγχώνευση με τον Ολυμπιακό Πατρών, η οποία κράτησε για δύο χρόνια καθώς οι δύο σύλλογοι δεν συμφώνησαν στη νέα οριστική ονομασία, με την πλευρά της Θύελλας να προτείνει την ονομασία «Θυελλώδης Ολυμπιακός» και την πλευρά του Ολυμπιακού το «Ολυμπιακή Θύελλα». Έτσι, την περίοδο 1959-60 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Πατρών ως «Ολυμπιακός», όπου αναδείχθηκε πρωταθλήτρια ομάδα και συμμετείχε με την ίδια ονομασία στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου 1960 για την ενδεχόμενη άνοδο στην Α' Εθνική. Την περίοδο 1960-61 αγωνίστηκε ως «Θύελλα Πατρών» στο τοπικό Πρωτάθλημα Πατρών, από όπου προκρίθηκε στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου 1961 και έχασε την πολυπόθητη άνοδο στην Α΄ Εθνική τερματίζοντας στην 4η θέση πίσω από τους Α.Ο. Αιγάλεω, Παναχαϊκή, καθώς και τον ΟΦΗ με τον οποίο ισοβάθμισε με 37 βαθμούς.

Το 1963 αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Πατρών και κέρδισε την άνοδο στην Β΄ Εθνική. Στο Πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής αγωνίστηκε για 4 συνεχείς χρονιές, από την περίοδο 1963-64 μέχρι και την περίοδο 1966-67.[2]

Το 1967 και ενώ αποτελούσε ομάδα Β΄ Εθνικής, συγχωνεύτηκε υποχρεωτικά με τον νόμο της χούντας και του τότε Υπουργού Αθλητισμού Κωνσταντίνου Ασλανίδη, μαζί με άλλα έξι πατραϊκά σωματεία, τον Ολυμπιακό, τον Ηρακλή, την Προοδευτική, τον Απόλλωνα, τον Πατραϊκό και τον Αχιλλέα ώστε να ιδρυθεί ο Α.Π.Σ. Πάτραι. Η Θύελλα είχε αρνηθεί τη συγχώνευση αλλά οι αρχές στείλανε αστυνομικές δυνάμεις να παραλάβουν το αρχείο και το καταστατικό του συλλόγου με την βία. Τότε οι «Θυελλιώτες» πήραν το καταστατικό, το λάβαρο και την σφραγίδα του συλλόγου και τα τοποθέτησαν σε ένα σιδερένιο κιβώτιο και τα έκρυψαν σε ένα οικόπεδο στην περιοχή της Εγλυκάδας, για να το επαναφέρουν ξανά με το τέλος της Επταετίας.

Το 1969, επανιδρύθηκε, βασιζόμενη πάνω στο Καταστατικό της Θυγατρικής της Ομάδος «Ελπίς Εγλυκάδος» και πριν ακόμα την πτώση της χούντας το 1973 πήρε ξανά το κανονικό της όνομα, κατακτώντας παράλληλα το Πρωτάθλημα Πατρών και το τοπικό Κύπελλο νικώντας την Αχαϊκή στον τελικό της διοργάνωσης με 3-0. Ως πρωταθλήτρια, συμμετείχε στο Ειδικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Ανόδου και διεκδίκησε την επάνοδο της στην Β΄ Εθνική, χωρίς όμως επιτυχία.

Τις περιόδους 1977-78, 1978-79 και 1981-82 αγωνίστηκε στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία, που αποτελούσε την 3η τη τάξει εθνική κατηγορία της χώρας. Από το 1980 μέχρι το 1983 έφτασε σε τέσσερεις σερί τελικούς Κυπέλλου Αχαΐας αλλά σε κανέναν δεν κέρδισε τον τίτλο. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε μεταξύ τοπικού πρωταθλήματος και Δ΄ Εθνικής, για να αναδειχθεί πρωταθλήτρια του 9ου Ομίλου της τέταρτης εθνικής κατηγορίας το 2002-03 και να κερδίσει την άνοδο της στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, στην οποία αγωνίστηκε για πέντε σερί χρονιές (2003-04, 2004-05, 2005-06, 2006-07 και 2007-08).

Την αγωνιστική περίοδο 2008-09 μετείχε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής και τον 6ο Όμιλο όπου υποβιβάστηκε αλλά επέστρεψε πάλι την περίοδο 2011-12, κατά την οποία όμως δεν τα κατέφερε και υποβιβάστηκε πάλι στο τοπικό της Αχαΐας.

Η Θύελλα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Αχαΐας το 2019 και επέστρεψε την περίοδο 2019-20 στα εθνικά πρωταθλήματα και την τέταρτη τη τάξει κατηγορία της χώρας, έπειτα από επτά χρονιές απουσίας, ενώ για πρώτη φορά μετέχει στην επονομαζόμενη Γ’ Εθνική Ερασιτεχνική[3], στην οποία βρίσκεται και την χρονιά 2020-21.

Από την σεζόν 2021-22 αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία της Αχαΐας, όπου συμμετείχε στα πλέι-οφ ανόδου δίχως όμως επιτυχία, όπως συνέβη και την (φετινή) χρονιά 2022-23.

 
Άποψη του Αθλητικό Κέντρου Θύελλας «Φώτης Αραβαντινός»

Για πολλά χρόνια η ομάδα χρησιμοποιούσε ως έδρα το Γήπεδο Προσφυγικών στην ομώνυμη συνοικία της Πάτρας αλλά σήμερα αγωνίζεται σε ιδιόκτητο γήπεδο που κατασκευάστηκε μετά από αγώνες του πρώην προέδρου και παίκτη της Φώτη Αραβαντινού, του Δημήτρη Ανδρέσα και του νυν προέδρου Παναγιώτη Θανόπουλου.

Το Νομαρχιακό Συμβούλιο Αχαΐας αποφάσισε την παραχώρηση της απαραίτητης έκτασης στη Θύελλα και η κατασκευή του γηπέδου ολοκληρώθηκε το 2000, σε μια έκταση δίπλα στον Γλαύκο ποταμό κοντά στα όρια των περιοχών του Πετρωτού και του Σαραβαλίου.

Πλέον η ομάδα διαθέτει ένα αθλητικό κέντρο στο οποίο υπάρχει κεντρικό γήπεδο με κερκίδες, φυσικό χλοοτάπητα, φωτισμό, αποδυτήρια κ.α. καθώς και δύο ακόμη γήπεδα, το ένα εκ των οποίων με χόρτο.

Η έδρα της Θύελλας φέρει την ονομασία «Φώτης Αραβαντινός» προς τιμήν του παλιού ποδοσφαιριστή και προέδρου του συλλόγου, ο οποίος πρώτος οραματίστηκε από την δεκαετία του ‘80 την κατασκευή ενός ιδιόκτητου γηπέδου.

Παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα

Επεξεργασία

Παραπομπές

Επεξεργασία
  • Βασίλης Οικονομόπουλος (εκδ.), Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα, Πάτρα 1994
  • Τάσσος Σταθόπουλος, Αχαϊκό Ποδόσφαιρο. Εκατόν Είκοσι Χρόνια (1891-2010), Εκδόσεις "Γιάννης Πικραμένος", Πάτρα 2010 ISBN 978-960-6628-27-6
  • Εφημερίδα Πρόοδος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επεξεργασία