Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Βάτσλαβ Φομίτς Νιζίνσκι (12 Μαρτίου 1889/90[7] Κίεβο -8 Απριλίου 1950 Λονδίνο) ήταν Ρώσος χορευτής πολωνικής καταγωγής και χορογράφος[8]. Αναφέρεται ως ο μεγαλύτερος χορευτής όλων των εποχών[9].

Βασλάβ Νιζίνσκι
Nijinsky (1890-1950) photographed at Krasnoe Selo, summer 1907.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση12  Μαρτίου 1889[1][2]
Κίεβο
Θάνατος8  Απριλίου 1950[1][3][4][5]
Λονδίνο
Αιτία θανάτουνεφρική ανεπάρκεια
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο της Μονμάρτρης
Χώρα πολιτογράφησηςΠολωνία
Ρωσική Αυτοκρατορία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά[6]
ΣπουδέςVaganova Academy of Russian Ballet
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταχορευτής μπαλέτου
χορογράφος
χορευτής
ημερολογιογράφος
ballet master
Οικογένεια
ΣύζυγοςRomola de Pulszky
ΑδέλφιαBronislava Nijinska
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΤάγμα των Ακαδημαϊκών Φοινίκων
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒίοςΕπεξεργασία

Ο Νιζίνσκι γεννήθηκε στο Κίεβο και σπούδασε χορό στην αυτοκρατορική σχολή χορού στην Αγία Πετρούπολη. Η γνωριμία του το 1909 με τον Σέργιο Ντιαγκίλεφ, χορογράφο, ιδρυτή και διευθυντή των αυτοκρατορικών μπαλέτων της Αγίας Πετρούπολης, απογείωσε την καριέρα του. Εμφανίστηκε στο Παρίσι σε πρωταγωνιστικό ρόλο με την Άννα Παύλοβα και δεν άργησε να αναγνωριστεί ως ένας από τους μεγαλύτερους νεότερους εκπροσώπους της τέχνης του. Δεξιοτέχνης στο είδος του και βαθύς γνώστης του χορού μπορούσε να εκτελέσει en pointe, κάτι σπάνιο για άρρενες χορευτές της εποχής του[10]. Άλλη σημαντική ικανότητά του ως χορευτή είναι το γεγονός ότι εκτελούσε άλματα που φαινομενικά αψηφούσαν τη βαρύτητα. Με τα ρωσικά μπαλέτα έλαβε μέρος σε μεγάλες περιοδείες, ωστόσο η σταδιοδρομία του έληξε το 1919, σε ηλικία 29 ετών, όταν ασθένησε από σχιζοφρένεια. Ο Νιζίνσκι έζησε αρκετό χρόνο σε διάφορα ψυχιατρεία, έως ότου το 1947 μετακόμισε στο Λονδίνο όπου η σύζυγός του, Ουγγαρέζα χορεύτρια Ρομόλα ντε Πούλτσκι τον φρόντισε ως τον θάνατό του το 1950.

ΧορογραφίεςΕπεξεργασία

Μια από τις πιο σημαντικές δημιουργίες του υπήρξε το Φάντασμα του Ρόδου. Σημαντική επίσης υπήρξε η χορογραφία του στην ορχηστρική απόδοση του ποιήματος του Μαλαρμέ Το απόγευμα ενός φαύνου (1912) και στην επεισοδιακή παρουσίαση του έργου Η ιεροτελεστία της άνοιξης (1913)[11] που τον ανέδειξαν ως εμπνευσμένο χορογράφο. Άλλες σημαντικές ερμηνείες του θεωρούνται Οι Πεταλούδες, η Ζιζέλ, η Λίμνη των Κύκνων, Η Ωραία Κοιμωμένη, το Δάφνις και Χλόη, Ο Μενεστρέλος και Ο γαλάζιος θεός[12].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11917718r. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 Jean-Pierre Delarge: (Γαλλικά) Le Delarge. Gründ, Jean-Pierre Delarge. Παρίσι. 2001. 13465_artiste_NIJINSKY_Vaslav. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-2-7000-3055-6. ISBN-10 2-7000-3055-9.
  3. RKDartists. 347810. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. (Αγγλικά) Find A Grave. 4346. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. (Γερμανικά) Brockhaus Enzyklopädie. nijinski-vaslav. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11917718r. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  7. Joan Acocella (14 Ιανουαρίου 1999). «Secrets of Nijinsky». New York Review of Books. 
  8. Βάσλαβ Νιζίνσκι στο Βήμα, ανάκτηση 12/11/2013
  9. «Vaslav Nijinsky». Encyclopedia of World Biography. Encyclopedia.com. 2004. 
  10. Albright 2004, σελ. 19
  11. Γιατί η 29η Μαΐου 1913 θεωρείται η πιο επεισοδιακή μέρα στην ιστορία της μουσικής
  12. «Νιζίνσκι, Βάσλαβ Φόμιχ» στη Δομή, διαθέσιμο online.