Ο Βάτσλαβ Χάβελ (Václav Havel, Πράγα, 5 Οκτωβρίου 193618 Δεκεμβρίου 2011)[42] ήταν Τσέχος πολιτικός, συγγραφέας, αντικομμουνιστής και δραματουργός. Υπήρξε ο τελευταίος πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας και πρώτος Πρόεδρος της Τσεχίας, από τις 2 Φεβρουαρίου 1993 ως τις 2 Φεβρουαρίου 2003. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη λεγόμενη "Άνοιξη της Πράγας" του 1968 και τη "Βελούδινη επανάσταση" του 1989 (ως αρχηγός του λεγόμενου Πολιτικού Φόρουμ.) Η αντεπαναστατική εκείνη κίνηση σήμανε την ανατροπή δηλαδή του Σοσιαλισμού στην Τσεχοσλοβακία.[43]

Βάτσλαβ Χάβελ
Václav Havel cut out.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Václav Havel (Τσεχικά)
Προφορά
Γέννηση5  Οκτωβρίου 1936[1][2][3]
Πράγα[4][2][5]
Θάνατος18  Δεκεμβρίου 2011[6][1][3]
Χράντετσεκ[2]
Αιτία θανάτουαναπνευστική ανεπάρκεια
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςVinohrady Cemetery[7][8]
ΚατοικίαU dejvického rybníčku[9]
Rašínovo nábřeží 78 (1936–1971)[10]
Rašínovo nábřeží 78 (1986–1993)[10]
Χώρα πολιτογράφησηςΤσεχοσλοβακία
Τσεχία
Θρησκείαμη ασκούμενος Καθολικός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΤσεχικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΤσεχικά[11][12]
ΣπουδέςΤεχνικό Πανεπιστήμιο Πράγας (1955–1957)[13]
Faculty of Theatre, Academy of Performing Arts in Prague
Akademické gymnázium Štěpánská (έως 1955)[13]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας[14]
θεατρικός συγγραφέας[14]
πολιτικός[14]
σκηνοθέτης
ποιητής
σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων[15]
ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων
διαφωνών
δοκιμιογράφος
φιλόσοφος
ΕργοδότηςTheatre on the Balustrade (1960–1968)[13]
City Theatres of Prague
Brewery Trutnov[16]
University of Chemistry and Technology (1951–1955)[13]
Osvobozené divadlo
Театр «У Новака»
Divadlo ABC
Divadlo satiry
Divadlo státního filmu
Divadlo V + W
Αξιοσημείωτο έργοAntikódy
The Garden Party
Leaving
The Power of the Powerless
The Memorandum
Audience
Temptation
Largo desolato
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαCivic Forum
Οικογένεια
ΣύζυγοςOlga Havlová (1964–1996)[17]
Ντάγκμαρ Χαβλόβα (1997–2011)[18][19]
ΓονείςVáclav Maria Havel[20] και Božena Vavrečková[20]
ΑδέλφιαIvan M. Havel[21]
ΣυγγενείςDagmar Havlová (κουνιάδα), Hugo Vavrečka (παππούς) και Vácslav Havel (παππούς)[21]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας (1989–1992)
Πρόεδρος τής Δημοκρατίας της Τσεχίας (1993–2003)
spokesperson of Charter 77
ΒραβεύσειςΒραβείο Καρλομάγνος (9  Μαΐου 1991)[22]
Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής (Μάρτιος 1990)
Collar of the Order of the White Lion (Οκτώβριος 2003)
Recipient of the Order of Tomáš Garrigue Masaryk, 1st class (Οκτώβριος 2003)
Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας (Ιουλίου 2003)
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος Λευκού Διπλού Σταυρού (29  Ιανουαρίου 2003)[23]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Βυτάουτας του Μέγα (Σεπτέμβριος 1999)
Περιδέραιο του Τάγματος του Σταυρού της Τέρρα Μαριάνα (Απριλίου 1996)
Τάγμα του Λευκού Αετού (Πολωνία) (Οκτώβριος 1993)
Διοικητής του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων (Φεβρουάριος 2001)
Gottlieb Duttweiler Prize (1990)
Αυστριακή διάκριση για την επιστήμη και τη τέχνη (Νοέμβριος 2005)
Grand Collar of the Order of the Southern Cross (Οκτώβριος 1990)
Grand Cross of the Order of the Bath (Μάρτιος 1996)[24]
κολάρο του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (Ιουλίου 1995)[25]
Παγκόσμιο Βραβείο Τσίνο ντελ Ντούκα (1997)[26]
St. George's Order of Victory (Οκτώβριος 2011)
Order of Prince Yaroslav the Wise, 3rd class (Οκτώβριος 2006)
Order of Brilliant Star (Νοέμβριος 2004)
βραβείο ειρήνης Γκάντι (Αύγουστος 2003)
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας (Απριλίου 2002)
Μεγαλόσταυρος με Αλυσίδα του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας (Σεπτέμβριος 2001)
Order of State of Republic of Turkey (Οκτώβριος 2000)
Τάγμα του Αλ Χουσεΐν μπιν Άλι (Σεπτέμβριος 1997)
Order of Rio Branco (Σεπτέμβριος 1996)
Order of the Liberator General San Martín (Σεπτέμβριος 1996)
Order of the Oriental Republic of Uruguay (Σεπτέμβριος 1996)
Τάγμα της Ελευθερίας (Νοέμβριος 1993)
βραβείο Erasmus (1986)[27]
βραβείο Φραντς Κάφκα (2010)[28]
βραβείο Κονκόρντια
Εταίρος του Τάγματος του Καναδά (8  Μαΐου 2003)[29]
βραβείο ειρήνης των γερμανικών εκδοτικών οίκων (15  Οκτωβρίου 1989)[30]
Βραβείο Πάλμε (1989)
βραβείο Ίντιρα Γκάντι (1993)
Βραβείο Πριγκίπισσα της Αστουρίας για την Επικοινωνία και την Ανθρωπιστική Δράση (1997)
Geuzenpenning (1995)
Βραβείο των τεσσάρων ελευθεριών - μετάλλιο Ελευθερίας
Μετάλλιο ελευθερίας της Φιλαδέλφια
βραβείο Ελευθερίας (2003)
Μετάλλιο Τζιουζέπε Μότα (2008)
Βραβείο Φωτός της Αλήθειας (2004)
βραβείο Monismanien (2005)
Μετάλλιο Υπηρεσίας στη Δημοκρατία
Delta Prize for Global Understanding
Μετάλλιο ελευθερίας της Φιλαδέλφια (1994)
Βραβείο Πρεσβευτή Συνείδησης (2003)
μεγαλόσταυρος του Τάγματος των τριών αστέρων
Bridge Prize of the City of Regensburg (2006)
Διεθνές βραβείο της Καταλωνίας (1995)[31]
Lagun Onari (2001)
Fulbright Prize (1997)
Κουαντρίγκα (2009)
Διεθνές Βραβείο Σιμόν Μπολιβάρ (1990)
Τάγμα του Αστέρα της Ιορδανίας
Sonning Prize (1991)
Honorary doctor of the Dresden University of Technology
επίτιμος διδάκτωρ του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών (1991)
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Λιέγης (2007)
honorary doctor of the Bar-Ilan University
επίτιμος διδάκτωρ του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας
Jaroslav Seifert Prize (2008)
Βραβείο Κάρελ Τσάπεκ
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Χάιφα
1st of June Award (2009)[32]
Επίτιμος πολίτης του Πίλζεν (6  Μαΐου 1990)[33]
Theodor Heuss Award (1993)[34]
Επίτιμος πολίτης της Βουδαπέστης (2013)
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Πάδοβας
Μεγαλόσταυρος Ειδικής Τάξης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Μαΐου 2000)
Εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας Λογοτεχνίας
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου με Κολλάρο του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Κρατικό Βραβείο της Αυστρίας για την Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία (1968)[35]
Επίτιμος πολίτης της Πράγας
honorary doctorate of the Masaryk University (1995)[36]
Deutscher Nationalpreis (2003)
Grand Collar of the Order of Liberty[37]
Point Alpha Prize (2008)
Μετάλλιο Αγίου Γεωργίου
Čestná medaile T. G. Masaryka[38]
επίτιμος διδάκτωρ του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών (1990)[39]
participant in the resistance and resistance against communism[40]
German citizenship price (2000)
Order Ecce Homo[41]
τάγμα του Χρυσάνθεμου
Βραβείο Πριγκίπισσα της Αστούριας
d:Q1372363 (2012)
Ιστότοπος
www.vaclavhavel.cz
Υπογραφή
Vaclav Havel Signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Βάτσλαβ Χάβελ το 2010


ΛογοτεχνίαΕπεξεργασία

Ο Χάβελ έγραψε θεατρικά έργα, τα οποία απαγορεύτηκαν στη χώρα του μετά το 1968.[44] Το θεατρικό του έργο Memorandum (Το υπόμνημα) μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον Φώντα Κονδύλη (εκδ. «Δωδώνη») και τον Κανέλλο Αποστόλου (εκδ. «Ύψιλον», 2009).

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 www.vaclavhavel-library.org. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119070414. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  5. Czech National Authority Database. jk01040240. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
  6. www.bbc.co.uk/news/world-europe-16236393.
  7. 7,0 7,1 www.radio.cz/en/section/curraffrs/vaclav-havel-to-be-given-state-funeral-and-highest-military-honors. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
  8. 8,0 8,1 (Αγγλικά) BillionGraves. 40869950.
  9. nsarchive2.gwu.edu/NSAEBB/NSAEBB213/czdocs/cz05.pdf.
  10. 10,0 10,1 encyklopedie.praha2.cz/pametni-deska/1330-vaclav-havel-rasinovo-nabrezi-200078.
  11. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119070414. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  12. Czech National Authority Database. jk01040240. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 www.vaclavhavel-library.org/cs/vaclav-havel/zivotopis/1936-1959.
  14. 14,0 14,1 14,2 The Fine Art Archive. cs.isabart.org/person/6840. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  15. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  16. www.vaclavhavel-library.org/cs/vaclav-havel/zivotopis/1969-1976.
  17. archive.vaclavhavel-library.org/Archive/Event?eventYear=1964&page=2.
  18. archive.vaclavhavel-library.org/Archive/Event?eventYear=1997&&page=10.
  19. «IHNed». (Τσεχικά) HN.cz. Economia. 6  Ιανουαρίου 1997. Ανακτήθηκε στις 28  Ιανουαρίου 2021.
  20. 20,0 20,1 20,2 20,3 archive.vaclavhavel-library.org/Archive/Event?&eventYear=1936.
  21. 21,0 21,1 www.columbia.edu/~js322/nyl/1997/n5/havel.html. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
  22. «Der Karlspreisträger 1991 Václav Havel». (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2014.
  23. (Σλοβακικά) archiv.prezident.sk/schuster/index24b1.html?372. Ανακτήθηκε στις 22  Οκτωβρίου 2021.
  24. web.archive.org/web/20171201040249/http://www.leighrayment.com/knights/knightshon.htm.
  25. BOE-A-1995-16658.
  26. www.fondation-del-duca.fr/prix-mondial. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
  27. www.vaclavhavel-library.org/cs/vaclav-havel/zivotopis/1977-1988.
  28. www.franzkafka-soc.cz/cena-franze-kafky/. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
  29. archive.gg.ca/media/doc.asp?lang=f&DocID=4136.
  30. www.friedenspreis-des-deutschen-buchhandels.de/alle-preistraeger-seit-1950/1980-1989/vaclav-havel.
  31. web.gencat.cat/ca/generalitat/premis/pic/.
  32. www.plzen.eu/obcan/o-meste/informace-o-meste/oceneni-mesta/chap_341/oceneni-mesta.aspx.
  33. «Čestné občanství města Plzně». Čestné občanství města Plzně. Πίλζεν.
  34. www.theodor-heuss-stiftung.de/das-archiv/. Ανακτήθηκε στις 16  Ιουνίου 2018.
  35. (Γερμανικά) www.kunstkultur.bka.gv.at/staatspreis-fur-europaische-literatur. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2009.
  36. www.muni.cz/o-univerzite/vyznamenani/cestne-doktoraty-udelene-mu?page=5.
  37. www.ordens.presidencia.pt?idc=154.
  38. www.masarykovohnuti.cz/userdata/cas/cas111.pdf. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2021.
  39. cavavub.be/nl/eredoctoraten.
  40. «Seznam vydaných osvědčení účastníků odboje a odporu proti komunismu». Ministry of Defence. Ανακτήθηκε στις 29  Ιουνίου 2021.
  41. Ανακτήθηκε στις 19  Σεπτεμβρίου 2022.
  42. Webb, W. L. (18-12-2011). «Václav Havel obituary». The Guardian. https://www.theguardian.com/world/2011/dec/18/vaclav-havel. 
  43. Dan Bilefsky; Jane Perlez (18-12-2011). «Václav Havel, Former Czech President, Dies at 75». The New York Times. https://www.nytimes.com/2011/12/19/world/europe/vaclav-havel-dissident-playwright-who-led-czechoslovakia-dead-at-75.html. 
  44. «Václav Havel». Telegraph. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2013.