Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Βάτσλαβ Χάβελ (Václav Havel, Πράγα, 5 Οκτωβρίου 193618 Δεκεμβρίου 2011)[34] ήταν Τσέχος πολιτικός, συγγραφέας, αντικαθεστωτικός και δραματουργός. Υπήρξε ο τελευταίος πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας και πρώτος Πρόεδρος της Τσεχίας, από τις 2 Φεβρουαρίου 1993 ως τις 2 Φεβρουαρίου 2003. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη λεγόμενη Άνοιξη της Πράγας του 1968 και τη Βελούδινη επανάσταση του 1989 (ως αρχηγός του Πολιτικού Φόρουμ. Η επανάσταση εκείνη σήμανε την κατάρρευση δηλαδή του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Τσεχοσλοβακία.[35]

Βάτσλαβ Χάβελ
Václav Havel cut out.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Václav Havel (Τσεχικά)
Προφορά
Γέννηση5  Οκτωβρίου 1936[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11]
Πράγα[12][2]
Θάνατος18  Δεκεμβρίου 2011[13][1][3][4][5][6][7][8][9][10][11]
Χράντετσεκ[2]
Αιτία θανάτουαναπνευστική ανεπάρκεια
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςVinohrady Cemetery[14]
ΕθνικότηταΤσέχοι
Χώρα πολιτογράφησηςΤσεχοσλοβακία
Τσεχία
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΤσεχικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΤσεχικά[15]
ΣπουδέςΤεχνικό Πανεπιστήμιο Πράγας (1955–1957)[16]
Faculty of Theatre
Akademické gymnázium Štěpánská (έως 1955)[16]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας
θεατρικός συγγραφέας
πολιτικός
σκηνοθέτης
ποιητής
σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων[17]
ΕργοδότηςABC Theatre[16]
Theatre on the Balustrade (1960–1968)[16]
City Theatres of Prague
Brewery Trutnov[18]
University of Chemistry and Technology (1951–1955)[16]
Αξιοσημείωτο έργοAntikódy
The Garden Party
Leaving
The Power of the Powerless
The Memorandum
Audience
Temptation
Largo desolato
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαCivic Forum
Οικογένεια
ΣύζυγοςOlga Havlová (1964–1996)[19]
Dagmar Havlová (1997–2011)[20]
ΓονείςVáclav Maria Havel[21] και Božena Vavrečková[21]
ΑδέλφιαIvan M. Havel[22]
ΣυγγενείςDagmar Havlová (κουνιάδα), Hugo Vavrečka (παππούς) και Vácslav Havel (παππούς)[22]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας (1989–1992)
Πρόεδρος τής Δημοκρατίας της Τσεχίας (1993–2003)
spokesperson of Charter 77
ΒραβεύσειςΒραβείο Καρλομάγνος (9  Μαΐου 1991)[23]
Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής (Μαρτίου 1990)
Collar of the Order of the White Lion (Οκτωβρίου 2003)
Recipient of the Order of Tomáš Garrigue Masaryk, 1st class (Οκτωβρίου 2003)
Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας (Ιουλίου 2003)
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος Λευκού Διπλού Σταυρού (Ιανουαρίου 2003)
Grand Cross of the Order of Vytautas the Great (Σεπτεμβρίου 1999)
Περιδέραιο του Τάγματος του Σταυρού της Τέρρα Μαριάνα (Απριλίου 1996)
Τάγμα του Λευκού Αετού (Οκτωβρίου 1993)
Ταξιάρχης των Τεχνών και των Γραμμάτων (Φεβρουαρίου 2001)
Gottlieb Duttweiler Prize
Αυστριακή διάκριση για την επιστήμη και τη τέχνη (Νοεμβρίου 2005)
Grand Collar of the Order of the Southern Cross (Οκτωβρίου 1990)
Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού (Μαρτίου 1996)
κολάρο του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (Ιουλίου 1995)
Παγκόσμιο Βραβείο Τσίνο ντελ Ντούκα (1997)
St. George's Order of Victory (Οκτωβρίου 2011)
Order of Prince Yaroslav the Wise, 3rd class (Οκτωβρίου 2006)
Order of Brilliant Star (Νοεμβρίου 2004)
βραβείο ειρήνης Γκάντι (Αυγούστου 2003)
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας (Απριλίου 2002)
Grand Cross with Chain of the Order of Merit of the Republic of Hungary (civil) (Σεπτεμβρίου 2001)
Order of State of Republic of Turkey (Οκτωβρίου 2000)
Μεγαλόσταυρος 1ης κλάσης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Μαΐου 2000 και 2000)
Order of al-Hussein bin Ali (Σεπτεμβρίου 1997)
Order of Rio Branco (Σεπτεμβρίου 1996)
Order of the Liberator General San Martín (Σεπτεμβρίου 1996)
Order of the Republic (Σεπτεμβρίου 1996)
Τάγμα της Ελευθερίας (Νοεμβρίου 1993)
βραβείο Erasmus (1986)[24]
Βραβείο Φραντς Κάφκα (2010)[25]
βραβείο Κονκόρντια
Εταίρος του Τάγματος του Καναδά (8  Μαΐου 2003)[26]
βραβείο ειρήνης των γερμανικών εκδοτικών οίκων (15  Οκτωβρίου 1989)
Βραβείο Πάλμε (1989)
Βραβείο Ίντιρα Γκάντι (1993)
Βραβείο Πριγκίπισσα της Αστουρίας για την Επικοινωνία και την Ανθρωπιστική Δράση (1997)
Geuzenpenning (1995)
Βραβείο των τεσσάρων ελευθεριών - μετάλλιο Ελευθερίας
Μετάλλιο ελευθερίας της Φιλαδέλφια
βραβείο Ελευθερίας (2003)
Μετάλλιο Τζιουζέπε Μότα (2008)
Βραβείο Φωτός της Αλήθειας (2004)
βραβείο Monismanien (2005)
Μετάλλιο Υπηρεσίας στη Δημοκρατία
Delta Prize for Global Understanding
Μετάλλιο ελευθερίας της Φιλαδέλφια (1994)
Βραβείο Πρεσβευτή Συνείδησης (2003)
μεγαλόσταυρος του Τάγματος των τριών αστέρων
Bridge Prize of the City of Regensburg (2006)
Διεθνές βραβείο της Καταλωνίας (1995)[27]
Lagun Onari (2001)
Fulbright Prize (1997)
Κουαντρίγκα (2009)
Διεθνές Βραβείο Σιμόν Μπολιβάρ (1990)
Order of the Star of Jordan
Sonning Prize (1991)
Honorary doctor of the Dresden University of Technology
επίτιμος διδάκτωρ του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών (1991)
Honorary doctor of the University of Liège (2007)
honorary doctorate of Bar Ilan University in Ramat Gan
honorary doctor of the Hebrew University of Jerusalem
honorary doctor of the University of Warsaw
Jaroslav Seifert Prize (2008)
Karel Čapek Prize
honorary doctorate of Haifa University
1st of June Award (2009)[28]
Honorary citizen of Plzeň (6  Μαΐου 1990)[29]
Theodor Heuss award (1993)[30]
Επίτιμος πολίτης της Βουδαπέστης (2013)
Doctor honoris causa of the University of Padua
Μεγαλόσταυρος Ειδικής Τάξης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Fellow of the Royal Society of Literature
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου με Κολλάρο του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Μεγαλόσταυρος ειδικής έκδοσης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (2000)
Κρατικό Βραβείο της Αυστρίας για την Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία (1968)[31]
Honorary citizen of Prague
honorary doctorate of the Masaryk University (1995)[32]
Deutscher Nationalpreis (2003)
Grand Collar of the Order of Liberty[33]
Ιστότοπος
https://www.vaclavhavel.cz
Υπογραφή
Vaclav Havel Signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Βάτσλαβ Χάβελ το 2010


ΛογοτεχνίαΕπεξεργασία

O Χάβελ έγραψε θεατρικά έργα, τα οποία απαγορεύτηκαν στη χώρα του μετά το 1968.[36] Το θεατρικό του έργο Memorandum (Το υπόμνημα) μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον Φώντα Κονδύλη (εκδ. «Δωδώνη») και τον Κανέλλο Αποστόλου (εκδ. «Ύψιλον», 2009).

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 www.vaclavhavel-library.org. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119070414. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) Internet Broadway Database. 408781. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 82101984. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 Itaú Cultural: (Πορτογαλικά) Enciclopédia Itaú Cultural. Itaú Cultural. Σάο Πάολο. pessoa427068/vaclav-havel. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-85-7979-060-7.
  7. 7,0 7,1 7,2 (Αγγλικά) Discogs. 802365. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 8,2 (Γαλλικά) Babelio. 27920. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 9,2 Munzinger-Archiv. 00000013930. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. 10,0 10,1 10,2 (Γερμανικά) Brockhaus Enzyklopädie. brockhaus.de/ecs/julex/article/havel-vaclav. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  11. 11,0 11,1 11,2 (Γερμανικά) Brockhaus Enzyklopädie. havel-vaclav. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  12. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  13. www.bbc.co.uk/news/world-europe-16236393.
  14. 14,0 14,1 www.radio.cz/en/section/curraffrs/vaclav-havel-to-be-given-state-funeral-and-highest-military-honors. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
  15. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119070414. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  16. 16,0 16,1 16,2 16,3 16,4 www.vaclavhavel-library.org/cs/vaclav-havel/zivotopis/1936-1959.
  17. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  18. www.vaclavhavel-library.org/cs/vaclav-havel/zivotopis/1969-1976.
  19. archive.vaclavhavel-library.org/Archive/Event?eventYear=1964&page=2.
  20. archive.vaclavhavel-library.org/Archive/Event?eventYear=1997&&page=10.
  21. 21,0 21,1 21,2 21,3 archive.vaclavhavel-library.org/Archive/Event?&eventYear=1936.
  22. 22,0 22,1 www.columbia.edu/~js322/nyl/1997/n5/havel.html. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
  23. «Der Karlspreisträger 1991 Václav Havel». (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2014.
  24. www.vaclavhavel-library.org/cs/vaclav-havel/zivotopis/1977-1988.
  25. www.franzkafka-soc.cz/cena-franze-kafky/. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
  26. archive.gg.ca/media/doc.asp?lang=f&DocID=4136.
  27. web.gencat.cat/ca/generalitat/premis/pic/.
  28. www.plzen.eu/obcan/o-meste/informace-o-meste/oceneni-mesta/chap_341/oceneni-mesta.aspx.
  29. www.plzen.eu/obcan/o-meste/informace-o-meste/oceneni-mesta/chap_342/oceneni-mesta.aspx.
  30. www.theodor-heuss-stiftung.de/das-archiv/. Ανακτήθηκε στις 16  Ιουνίου 2018.
  31. (Γερμανικά) www.kunstkultur.bka.gv.at/staatspreis-fur-europaische-literatur. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2009.
  32. www.muni.cz/o-univerzite/vyznamenani/cestne-doktoraty-udelene-mu?page=5.
  33. www.ordens.presidencia.pt?idc=154.
  34. Webb, W. L. (18-12-2011). «Václav Havel obituary». The Guardian. https://www.theguardian.com/world/2011/dec/18/vaclav-havel. 
  35. Dan Bilefsky; Jane Perlez (18-12-2011). «Václav Havel, Former Czech President, Dies at 75». The New York Times. https://www.nytimes.com/2011/12/19/world/europe/vaclav-havel-dissident-playwright-who-led-czechoslovakia-dead-at-75.html. 
  36. «Václav Havel». Telegraph. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2013.