Βαβά

Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής

Ο Εντβάλντο Ζιζίντιο Νέτο (πορτογαλικά: Edvaldo Jizídio Neto, 12 Νοεμβρίου 1934 - 19 Ιανουαρίου 2002), γνωστός ως Βαβά (Vavá) , ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους επιθετικούς της γενιάς του. Ήταν βασικό στέλεχος της εθνικής Βραζιλίας στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958 και του 1962, ενώ ήταν πρώτος σκόρερ στο δεύτερο.

Βαβά

Με την εθνική το 1958
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΕντβάλντο Ζιζίντιο Νέτο
Ημερ. γέννησης12 Νοεμβρίου 1934
Τόπος γέννησηςΡεσίφε, Βραζιλία
Ημερ. θανάτου19 Ιανουαρίου 2002 (67 ετών)
Τόπος θανάτουΡίο ντε Τζανέιρο
Ύψος1,74 μ.
ΘέσηΕπιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1950–1952Ρεσίφε22(7)
1953–1958ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα(68)
1958–1961Ατλέτικο Μαδρίτης71(31)
1961–1964Παλμέιρας142(71)
1965–1967Κλουμπ Αμέρικα(5)
1968Σαν Ντιέγκο Τόρος28(5)
1969Πορτουγκέσα(1)
Σύνολο;(188)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1952Βραζιλία U-233(1)
1955–64Βραζιλία20(14)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Προερχόμενος από τη φτωχή βορειοανατολική πολιτεία του Περναμπούκο όπου και ξεκίνησε την καριέρα του στη Ρεσίφε,[1] ο Βαβά μετακόμισε στη Βάσκο ντα Γκάμα στα τέλη του 1952. Στο ντεμπούτο του (17 Ιανουαρίου 1953) στον αγώνα πρωταθλήματος Καριόκα κόντρα στη Μπανγκού, σημείωσε το γκολ τίτλου (2-1 το τελικό σκορ) στο 4ο λεπτό του δεύτερου ημιχρόνου. Ήταν ήδη διεθνής με την Ολυμπιακή ομάδα της Βραζιλίας στους αγώνες του 1952 όπου σημείωσε ένα γκολ σε τρεις αγώνες. Συνέχισε να πρωταγωνιστεί με την ομάδα του Ρίο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και κέρδισε το κρατικό πρωτάθλημα του 1956 και το τρόπαιο του τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο του 1958. Το 1957 συμμετείχε με τη ομάδα του στο Τουρνουά του Παρισιού κάνοντας την έκπληξη κερδίζοντας το τρόπαιο με νίκες στους δύο αγώνες, ο ίδιος σκοράροντας από ένα γκολ, το δεύτερο στον τελικό απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης (4-3).[2] Με τη Βάσκο σημείωσε 191 τέρματα σε επίσημους και φιλικούς αγώνες.[3]

Ήταν δυνατός και μαχητικός παίκτης με εξαιρετική τεχνική. Τον αποκαλούσαν ατσάλινο στήθος. Στην αρχή της καριέρας του αγωνίστηκε περισσότερο ως επιθετικός μέσος αλλά στη συνέχεια προωθήθηκε στο κέντρο της επίθεσης.[4] Έκανε το ντεπούτο του με την εθνική Βραζιλίας το 1955 μία ημέρα μετά τα 21α του γενέθλια στις 13 Νοεμβρίου στη νίκη με 3-0 επί της Παραγουάης στο Μαρακανά.[3] αλλά η καθιέρωση ήρθε με το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958. Όταν ξεκίνησε η διοργάνωση του 1958, ο προτιμώμενος κεντρικός επιθετικός ήταν ο Ζοζέ Αλταφίνι, αλλά ο ομοσπονδιακός προπονητής της Βραζιλίας ένιωσε ότι η προσοδοφόρα μεταγραφή του νεαρού ήταν στο μεγαλύτερό του ενδιαφέρον, οπότε στο τρίτο παιχνίδι προτίμησε το Βαβά που σκόραρε δύο φορές απέναντι στην Σοβιετική Ένωση.[1]

Στη Στοκχόλμη, όπου η Βραζιλία θα έπαιζε τους οικοδεσπότες Σουηδούς στον τελικό, η Βραζιλία δέχτηκε πρώτη γκολ αλλά ο Βαβά ισοφάρισε σε πέντε λεπτά και μετά έδωσε το προβάδισμα στην εθνική του φτάνοντας τα 5 γκολ στη διοργάνωση. Η Βραζιλία είχε κερδίσει το πρώτο της Παγκόσμιο Κύπελλο.[5]

Το 1958 πήρε μεταγραφή για την Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου είχε επιτυχημένη πορεία κερδίζοντας δύο Κύπελλα Ισπανίας και επανήλθε στην πατρίδα του και στην Παλμέιρας, όπου αγωνίστηκε για τρία χρόνια.[6][1]

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962 στη Χιλή, ο Βαβά ήταν από τους πρωταγωνιστές μαζί με τον Γκαρίντσα. Σημειωσε δύο τέρματα στον ημιτελικό απέναντι στη Χιλή (4-2).[7] Ο κεντρικός επιθετικός είχε εξαιρετική απόδοση στον τελικό με την Τσεχοσλοβακία που εξασφάλισε τη Βραζιλία το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο. Στον αγώνα σημείωσε το τρίτο γκολ της Βραζιλίας και τέταρτο δικό του στη διοργάνωση φτάνοντας στην πρώτη θέση των σκόρερ με τέσσερα γκολ μοιραζόμενος την πρώτη θέση του πίνακα.[8] Ο Βαβά έγινε ο πρώτος παίκτης που σκόραρε σε δύο τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου, ένα επίτευγμα που έχουν πετύχει μόνο τέσσερεις συνολικά παίκτες.[5] Επίσης ψηφίστηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.[9]

Το 1965-67 αγωνίστηκε στο Μεξικό κερδίζοντας ένα τίτλο πρωταθλήματος με την Κλουμπ Αμέρικα[10] και στη συνέχεια στο νεοιδρυθέν NASL. Έκλεισε την καριέρα του στην πατρίδα του το 1949.[11] Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας του ακολούθησε καριέρα προπονητή χωρίς αξιοσημείωτη επιτυχία.

Τίτλοι και διακρίσειςΕπεξεργασία

Ρεσίφε

  • Καμπεονάτο Περναμπουκάνο : 1949

Βάσκο ντα Γκάμα

  • Καμπεονάτο Καριόκα (3) : 1952, 1956, 1958
  • Τουρνουά Ρίο - Σάο Πάολο: 1958
  • Τετράγωνο τουρνουά του Ρίο: 1953
  • Κύπελλο Oswaldo Cruz: 1955, 1958
  • Τουρνουά Παρισιού: 1957

Ατλέτικο Μαδρίτης

  • Κύπελλο Ισπανίας (2) : 1960, 1961

Παλμέιρας

  • Καμπεονάτο Παουλίστα : 1963
  • Κύπελλο Oswaldo Cruz: 1962

Αμέρικα

  • Πρωτάθλημα Μεξικού : 1965

Εθνική Βραζιλίας

  • Παγκόσμιο Κύπελλο (2) : 1958 , 1962

Ατομικές διακρίσεις

  • Πρώτος σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου : 1962
  • Καλύτερη Ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου : 1962
  • Hall of Fame του Μουσείου Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 «Vava : Brazil's dynamic World Cup goalscorer (Brian Glanville)». Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020. 
  2. «Tournoi International de Paris 1957-1993 (Paris-France)». Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2020. 
  3. 3,0 3,1 «Λιοντάρι του Κυπέλλου», «ατσάλινο στήθος» ή πιο απλά… Βαβά!». Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020. 
  4. «Ídolos do Vasco». Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2020. 
  5. 5,0 5,1 «World Cup Countdown: 14 Weeks to Go - The 1st Player to Score in 2 Finals, the Magical Vava». Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020. 
  6. «Vavá, un campeón del Mundo en el Atleti». Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020. 
  7. «Vava en los Mundiales de Fútbol». Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020. 
  8. «World Cup 1962 (Chile, May 30-June 17)». Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020. 
  9. «FIFA World Cup All Star teams». Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2020. 
  10. «Cuáles han sido los mayores bombazos del América del extranjero». Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2020. 
  11. «Vavá». Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020.