Άνοιγμα κυρίου μενού

Το βακούφι (αραβικά: وقف) είναι δωρεά, συνήθως κτηματική, η οποία παραχωρείται σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο, για μουσουλμανικούς θρησκευτικούς ή φιλανθρωπικούς σκοπούς, χωρίς πρόθεση ανάκτησης των περιουσιακών στοιχείων.[1][2] Η δωρεά περιουσιακών στοιχείων μπορεί να κατέχεται από φιλανθρωπικό ίδρυμα. Το πρόσωπο που κάνει τη δωρεά είναι γνωστό ως waqif, δωρητής. Στο οθωμανικό δίκαιο και αργότερα υπό τη Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης, το βακούφι ορίστηκε ως επικαρπία κρατικής γης (ή περιουσίας) της οποίας τα κρατικά έσοδα είναι εξασφαλισμένα σε ευσεβή ιδρύματα.[3] Αν και βασίζεται σε αρκετά χαντίθ και παρουσιάζει στοιχεία παρόμοια με τις πρακτικές των προϊσλαμικών πολιτισμών, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη πλήρης ισλαμική νομική μορφή της περιουσίας που ονομάζεται βακούφι χρονολογείται από τον 9ο αιώνα μ.Χ.

Πίνακας περιεχομένων

ΟρολογίαΕπεξεργασία

Στη σουνιτική νομολογία, το βακούφι (αραβικά: وقف, προφέρεται: [wɑqf], πληθ. أوقاف, awqāf, τουρκικά: vakıf, πληθ. evkâf)[4] είναι συνώνυμο με το χαμπίς (αραβικά: ﺣﺒﺲ, πληθ. الحبوس, γαλλικά: habis, πληθ. habous).[5] Το χάμπς και παρόμοιοι όροι χρησιμοποιούνται κυρίως από τους νομικούς Μαλίκι.[5] Στο δωδεκαδικό σιιτισμό, το χάμπς είναι ένας ιδιαίτερος τύπος βακουφίου, στον οποίο ο ιδρυτής διατηρεί το δικαίωμα να διαθέτει την ιδιοκτησία του βακουφίου.[5] Ο άνθρωπος που κάνει την επιχορήγηση ονομάζεται αλ-βακίφαλ-μουχαμπίς) ενώ οι προικισμένοι με τα περιουσιακά στοιχεία ονομάζονται αλ-μαουκούφαλ-μουχαμπάς).[5]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. What is Waqf awqafsa.org.za
  2. Χριστιανικά βακούφια της Κωνσταντινούπολης
  3. A Survey of Palestine (Prepared in December 1945 and January 1946 for the information of the Anglo-American Committee of Inquiry), chapter 8, section 1, British Mandate Government of Palestine: Jerusalem 1946, pp. 226–228
  4. Hisham Yaacob, 2006, Waqf Accounting in Malaysian State Islamic Religious Institutions: The Case of Federal Territory SIRC, unpublished Master dissertation, International Islamic University Malaysia.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Peters, R., Abouseif, Doris Behrens, Powers, D.S., Carmona, A., Layish, A., Lambton, Ann K.S., Deguilhem, Randi, McChesney, R.D., Kozlowski, G.C., M.B. Hooker et al (2012). «Waḳf». Στο: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs, επιμ. Encyclopaedia of Islam (2nd έκδοση). Brill. http://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-2/wakf-COM_1333. 

Περαιτέρω μελέτηΕπεξεργασία

  • Real property, mortgage and wakf according to Ottoman law, by D. Gatteschi. Pub. Wyman & Sons, 1884.
  • Waqf in Central Asia: four hundred years in the history of a Muslim shrine, 1480–1889, by R. D. McChesney. Princeton University Press, 1991. (ISBN 069105584X).
  • Wakf administration in India: a socio-legal study, by Khalid Rashid. Vikas Pub., 1978. (ISBN 0-7069-0690-X).

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία