Άνοιγμα κυρίου μενού

Βενέδικτος της Σαβοΐας

Ιταλός Πρίγκιπας της Σαβοΐας, Δούκας του Σαμπλαί

Ο Βενέδικτος (ιταλ.: Benedetto Maria Maurizio di Savoia , 21 Ιουνίου 1741 - 4 Ιανουαρίου 1808) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν δούκας του Σαμπλαί (Chablais).[1] Ήταν στρατιωτικός και διέμενε στο παλάτσο Σαμπλαίζ στο Τορίνο.

Βενέδικτος
Chiablese.jpg
Δούκας του Σαμπλαί
Περίοδος1741 - 1808
Γέννηση21 Ιουνίου 1741 (1741-06-21)
παλάτσο Βενάρια, Τορίνο
Θάνατος4 Ιανουαρίου 1808 (66 ετών)
Βατικανό, Ρώμη
ΣύζυγοςΜαρία-Άννα της Σαβοΐας
ΟίκοςΣαβοΐας
ΠατέραςΚάρολος-Εμμανουήλ Γ΄
ΜητέραΕλισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο παλάτσο Βενάρια[2] στο Τορίνο και ήταν ο δεύτερος γιος (από όσους ενηλικιώθηκαν) του Καρόλου-Εμμανουήλ Γ΄ βασιλιά της Σαρδηνίας από την Ελισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης, κόρης του Λεοπόλδου δούκα της Λωρραίνης. Η μητέρα του απεβίωσε κατά την γέννησή του. Ο ίδιος έλαβε το όνομα του Βενέδικτου ΙΔ΄, που είχε γίνει πάπας 10 μήνες πριν.[2] Ήταν αδελφός του Βίκτορα-Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας, εξάδελφος του Φερδινάνδου ΣΤ΄ της Ισπανίας, τρίτος εξάδελφος του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας. Ήταν εξάδελφος της Μαρίας-Καρολίνας της Λωρραίνης-Αψβούργων, συζύγου του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών και της αδελφής της Μαρίας-Αντουανέτας της Λωρραίνης-Αψβούργων, συζύγου του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας.

Από τον Φραγκίσκο Α΄ της Λωρραίνης του προτάθηκε ως σύζυγος η κόρη του Μαρία-Χριστίνα, κάτι που δεν ευοδώθηκε.[3] Ο πατέρας του το 1753 του παραχώρησε το παλάτσο Σαμπλαίζ, προέκταση του βασιλικού ανακτόρου του Τορίνο, που ανήκε στον Μαυρίκιο. Ο Βενέδικτος εξωράισε το κτήριο υπό την επίβλεψη του δημοφιλούς τότε αρχιτέκτονα Μπενεντέτο Αλφιέρι.[4] Το 1763 ο πατέρας του τον έκανε δούκα του Σαμπλαί και του απένειμε γαίες. Το 1796 ο αδελφός του τον έκανε μαρκήσιο της Ιβρέα.[1] Το 1764 αγόρασε το Αλιέ (Agliè) με το δουκικό ανάκτορο και πώλησε το παλάτσο Σαμπλαίζ στον αδελφό του,[5] ο οποίος έκανε βελτιώσεις υπό την εποπτεία του Ιγκνάτιους Μπιράγκο Μποργκάρο.[5]

Ήταν καλός στρατιωτικός[6]και του δόθηκε ο στρατός της Ιταλίας, όπου περιείχε τμήματα με Γάλλους εμιγκρέ και αποσκοπούσε στην παλινόρθωση της μοναρχίας στη Γαλλία, μετά την εκτέλεση του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ το 1793.[7] Έλαβε μέρος στη μάχη του Λοάνο. Απεβίωσε στη Ρώμη το 1808 σε ηλικία 66 ετών και τάφηκε στην εκεί εκκλησία του Σαν Νικολό ντέι Τσεζαρίνι· αργότερα μεταφέρθηκε στη βασιλική εκκλησία Σουπέργκα του Τορίνο.[1] Ο τίτλος του δούκα του Σαμπλαί επέστρεψε στο Στέμμα της Σαρδηνίας.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Το 1775 νυμφεύτηκε στο βασιλικό ανάκτορο του Τορίνο την ανιψιά του Μαρία-Άννα της Σαβοΐας, κόρη του αδελφού του Βίκτορος-Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 «Savoia». Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2010. 
  2. 2,0 2,1 Reale Accademia di Medicine. https://books.google.com/books?id=7Z4EAAAAQAAJ&pg=PA155. Ανακτήθηκε στις 2010-08-26. 
  3. ήταν εξαδέλφη του, μεγαλύτερη αδελφή της Μαρίας-Καρολίνας και Μαρίας-Αντουανέτας
  4. Alberto Virgilio, Napoleon Turin, Turin, rep.1989, ed. Viglongo
  5. 5,0 5,1 «Storia di Agliè». Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2010. 
  6. Artemont. Louis Leopold d', A Sister of Louis XVI; Marie-Clotilde de france, queen of Sardinia (1759-1802), London, London, 1911, pg.86
  7. Η αδελφή του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, η Μαρία-Κλοτίλδη των Βουρβόνων, ήταν σύζυγος του ανιψιού του Καρόλου-Εμμανουήλ Δ΄ της Σαρδηνίας.

ΠηγέςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Prince Benedetto, Duke of Chablais της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).