Άνοιγμα κυρίου μενού

Βερνάρδος (γιος του Καρόλου του Παχύ)

Ο Βερνάρδος (γερμ. Bernhard, 870 - 891/892) ήταν το μόνο παιδί του αυτοκράτορα Καρόλου Γ΄ του Παχύ. Ο πατέρας του προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον κάνει διάδοχό του.

Βερνάρδος
Γέννηση870
Θάνατος891/892
ΠατέραςΚάρολος ο Παχύς
δεδομένα (π  σ  ε )

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν νόθος γιος του Καρόλου Γ΄ της Ανατολικής Φραγκίας και μίας -αγνώστου ονόματος- ερωμένης του. Το 885 ο πατέρας του τον αναγνώρισε ως διάδοχό του, αλλά μερικοί επίσκοποι αντιτέθηκαν, όπως ο Λιούτμπερτ αρχιεπίσκοπος του Μάιντς. Ο σύμμαχος τού Καρολου Γ΄ πάπας Αδριανός Γ΄ προσκλήθηκε στη Σύνοδο του Βορμς το 885, όπου θα καθαιρούσε τους επισκόπους και θα νομιμοποιούσε τον Βερνάρδο[1], αλλά απεβίωσε στη διαδρομή[1]. Έτσι η προσπάθεια του Καρόλου Γ΄ έμεινε ατελέσφορη.

Έπειτα από την αποτυχία του πατέρα του να αποκτήσει παιδί με τη σύζυγό του Ριχάρδις[2], ανέφερε τον Βερνάρδο στα έγγραφά του ως απόγονο (proles)[3]. Συζήτησε με τον νέο πάπα Στέφανο Ε΄ για τη νομιμοποίησή του· όταν ο πάπας ακύρωση τη συνάντησή τους το 887, ο Κάρολος Γ΄ υιοθέτησε τον Λουδοβίκο Γ΄ Μποζονιδών της Προβηγκίας, γιο της εξαδέλφης του Ερμενγάρδης των Καρολιδών[4].

Το 887 τον Κάρολο Γ΄ διαδέχθηκε ο ανιψιός του Αρνούλφος Καρολιδών ως βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας. Το επόμενο έτος ο Βερνάρδος εξεγέρθηκε με μερικούς αξιωματούχους της Αλαμανίας (=Σουηβίας)[5]: τον υποστήριξαν ο Ούλριχ κόμης του Λίντς & Άργκεν και ο Βερνάρδος ηγούμενος του Σαιν Γκολ[6]. Ο ιστορικός Γκομπελίνος αναφέρει ότι ο Βερνάρδος μετέβη στον Γουίδωνα της Λομβαρδίας, που επίσης είχε εξεγερθεί εναντίον του Αρνούλφου[7] και επέστρεψε το 891/2 στην Αλαμανία. Η εξέγερση τελικά κατεστάλη· ο Αρνούλφος εισήλθε στην Αλαμανία και ο Βερνάρδος σκοτώθηκε από τον Ροδόλφο δούκα της Ραιτίας[6].

Μετά τον Γουΐδωνα βασιλείς της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") έγιναν οι: Λάμπερτ των Γκουιντέσκι, Αρνούλφος και Λουδοβίκος Γ΄.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Reuter, pp 116–117. AF(M), 885 (pp 98&99 and nn6&7) and AF(B), 885 (p. 111 and n2).
  2. Reuter, AF(M), 885 (p. 99 n7).
  3. MacLean, p. 132.
  4. MacLean, p. 167.
  5. Reuter, 890 (pp 119&120 and nn3).
  6. 6,0 6,1 Reuter, 120, n6.
  7. Offergeld, 491.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Offergeld, Thilo (2001). Reges pueri: Das Königtum Minderjähriger im frühen Mittelalter. 2 vols. Hanover.
  • Reuter, Timothy (1991). Germany in the Early Middle Ages, c. 800–1056. London: Longman.
  • Reuter, Timothy, ed. (1992). The Annals of Fulda. Manchester Medieval Series, Ninth-Century Histories, Volume II. Manchester University Press.
  • MacLean, Simon (2003). Kingship and Politics in the Late Ninth Century: Charles the Fat and the End of the Carolingian Empire. Cambridge University Press.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bernard (son of Charles the Fat) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).