Ο Βλαντιμίρ Αντόνοβιτς Ιβάσκο (ρωσικά: Влади́мир Анто́нович Ива́шко‎; ουκρανικά: Володимир Антонович Івашко‎, γεν. 28 Οκτωβρίου 1932 - 13 Νοεμβρίου 1994) ήταν Σοβιετικός Ουκρανός. Ήταν γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (ΚΚΣΕ) κατά την περίοδο από τις 24 Αυγούστου 1991 έως τις 29 Αυγούστου 1991. Στις 24 Αυγούστου ο Γκορμπατσόφ παραιτήθηκε από τη θέση του και στις 29 Αυγούστου το ΚΚΣΕ ανεστάλη από το Ανώτατο Σοβιέτ. Πριν γίνει Γενικός Γραμματέας είχε ψηφιστεί Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας στο κόμμα στις 12 Ιουλίου 1990, μια νεοσυσταθείσα θέση που ιδρύθηκε από το 28ο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Βλαντιμίρ Ιβάσκο
Plaque to Volodymyr Ivashko (Kharkiv, Lenina av., 14) (cropped).JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση28  Οκτωβρίου 1932
Πολτάβα
Θάνατος13  Νοεμβρίου 1994
Μόσχα
Αιτία θανάτουνόσος
Τόπος ταφήςSecond City Cemetery, Kharkiv
Χώρα πολιτογράφησηςΈνωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Ρωσία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά
ΕκπαίδευσηΥποψήφιος Οικονομικών Επιστημών
ΣπουδέςKharkiv National University of Radioelectronics
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
οικονομολόγος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης και Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας
Οικογένεια
ΣύζυγοςLiudmyla Ivashko
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρόεδρος του Βέρκοβνα Ράντα
Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (Αύγουστος 1991 – Νοέμβριος 1991)
list of secretaries of the Central Committee of the Communist Party of Ukraine (1989–1990)
μέλος της Βερχόβνα Ράντα (Μαΐου 1990 – Ιουλίου 1990)[1]
ΒραβεύσειςΤάγμα του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Βραβείο της Φιλίας των Λαών
Υπογραφή
Volodymyr Ivashko Signature 1990.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Κομμουνιστικό Κόμμα, όταν ανέλαβε ο Ιβάσκο το ρόλο του γενικού γραμματέα, είχε χάσει την πολιτική του επιρροή. Όταν έλαβε χώρα το 28ο συνέδριο τον Ιούλιο του 1990 το κόμμα θεωρούταν σε μεγάλο βαθμό ανίκανο να ηγηθεί της χώρας και στις δεκαπέντε δημοκρατίες είχε διασπαστεί σε ομάδες υπέρ της ανεξαρτησίας και υπέρ της παραμονής στη Σοβιετική Ένωση. Έχοντας χάσει τον ηγετικό του ρόλο στην κοινωνία, το κόμμα έχασε την δυνατότητα του να ηγηθεί του έθνους ή τη συνοχή που κράτησε το κόμμα ενωμένο. Η πραγματική πολιτική εξουσία βρισκόταν στις θέσεις του Προέδρου της Σοβιετικής Ένωσης (που κατείχε ο Γκορμπατσόφ) και του Προέδρου της Ρωσικής ΣΟΣΔ (που κατείχε ο Μπόρις Γέλτσιν). Κατά τη διάρκεια του Πραξικοπήματος του Αυγούστου δεν έκανε δημόσιες δηλώσεις αλλά για λογαριασμό της Γραμματείας του κόμματος διένειμε επιστολές σε τοπικές κομματικές οργανώσεις που τους καλούσε να υποστηρίξουν το ΚΚΣΕ.

Ο Γκορμπατσόφ έφερε τον σύμμαχό του Ιβάσκο για να αντικαταστήσει τον μακροχρόνιο Βολοντίμιρ Στσερμπίτσκι στη θέση του Πρώτου Γραμματέα του Ουκρανικού Κομμουνιστικού Κόμματος στις 28 Σεπτεμβρίου 1989. Ο Ιβάσκο οδήγησε τους κομμουνιστές στη νίκη στις πρώτες σχετικά ελεύθερες βουλευτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στην Ουκρανική ΣΣΔ, οι οποίες έλαβαν χώρα από τις 4 Μαρτίου έως τις 18 Μαρτίου 1990. Οι Κομμουνιστές κέρδισαν 331 έδρες και το Δημοκρατικό Μπλοκ 111 έδρες. Ο Ιβάσκο εξελέγη από την κομμουνιστική πλειοψηφία στη θέση του προέδρου του Βερχόβνα Ράντα της Ουκρανικής ΣΣΔ στις 4 Ιουνίου 1990. Από την εγκατάλειψη του "ηγετικού ρόλου" των κομμουνιστών στις αρχές του 1990 η θέση αυτή αντικατέστησε πλέον εκείνη του πρώτου γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος ως την πιο ισχυρή πολιτική θέση στην Ουκρανία.

Παραιτήθηκε από τη θέση του πρώτου γραμματέα στις 22 Ιουνίου 1990 μετά από διαδηλώσεις της αντιπολίτευσης οι οποίες αντιτίθονταν στην ταυτόχρονη κατοχή των θέσεων του πρώτου γραμματέα του κυβερνώντος κόμματος όσο και του προέδρου του νομοθετικού σώματος. Ωστόσο, στις 9 Ιουλίου 1990 παραιτήθηκε από την θέση του προέδρου του Βερχόβνα Ράντα της Ουκρανικής ΣΣΔ αφού αρνήθηκε να μεταφερθεί στο Κίεβο κατά τη διάρκεια του 28ου συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα. Λίγες μέρες αργότερα εξασφάλισε με επιτυχία τη θέση του Αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα του ΚΚΣΕ.

Στις 23 Αυγούστου 1990 ένα κρυφό μνημόνιο του Ιβάσκο υπογράμμιζε τις στρατηγικές για την απόκρυψη των περιουσιακών στοιχείων του Κομμουνιστικού Κόμματοςμέσω ρωσικών και διεθνών κοινοπραξιών επειδή ο Μπόρις Γέλτσιν, ο οποίος ήταν ο νέος πρόεδρος της ρωσικής δημοκρατίας στο Σοβιετική Ένωση, ήθελε να επιβάλει φόρους στις τεράστιες διοικητικές περιουσίες του Κομμουνιστικού Κόμματος και στο ίδιο το κόμμα.[2] Το μνημόνιο είχε στόχο να μεταφέρει τα ταμεία του ΚΚΣΕ, τη χρηματοδότηση και την υποστήριξη του ΚΚΣΕ μέσω ενώσεων, επιχειρήσεων, ιδρυμάτων, κ.ά., οι οποίες επρόκειτο να λειτουργήσουν ως αόρατα οικονομικά.[3] Τον Νοέμβριο του 1990, ο Ρωσική Κεντρική Τράπε (τότε Γκόσμπανκ) ίδρυσε την υπεράκτια εταιρεία Fimaco για αυτό το σκοπόια.[4][5] Σύμφωνα μτον ε Σεργκέι Τρετυάκοφο αρχηγός της Κα Γκε Μπε, λαΒαντιμίρ Κρυούτσκοφ έστειλε κεφάλαια αξίας 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων του Κομμουνιστικού Κόμματος σε μια άγνωστη τοποθεσίλίγο πριν ιη ο κατάρρευση της ΕΣΣΔ.[6][7][α]

Ο Ιβάσκο εγκατέλειψε την πολιτική 1992 και πέθανε στις 13 Νοεμβρίου 1994, σε ηλικία 62 ετών μετά από μια απροσδιόριστη μακρά ασθένεια.

 

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. static.rada.gov.ua/zakon/new/NEWSAIT/DEPUTAT1/spisok1.htm.
  2. Dobbs, Michael; Coll, Steve (1 February 1993). «Ex-Communists are scrambling for quick cash». Washington Post. https://www.washingtonpost.com/archive/politics/1993/02/01/ex-communists-are-scrambling-for-quick-cash/00a47cf2-1f47-4051-90cd-844e3e35643b/#:~:text=Typical%20of%20the%20new%20breed%20of%20international%20%22communist-capitalist%22,in%20their%20ongoing%20investigation%20of%20Communist%20Party%20finances.. Ανακτήθηκε στις 23 November 2020. 
  3. Palmer, Richard L. (21 Σεπτεμβρίου 1999). «Statement of Richard L. Palmer, president of Cachet International, Inc. on the Infiltration of the Western Financial System by Elements of Russian Organized Crime before the House Committee on Banking and Financial Services». House Committee on Banking and Financial Services. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2020. 
  4. Belton 2020, σελ. 94.
  5. Leach, James A., επιμ. (21 Σεπτεμβρίου 1999). Russian Money Laudering: United States Congressional Hearing (serial number 106-38). Diane Publishing. σελ. 316. ISBN 9780756712556. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2020. 
  6. Wise, David (January 27, 2008). «Spy vs. Spy: They had Robert Hanssen. We had Sergei Tretyakov». Washington Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις July 26, 2008. https://web.archive.org/web/20080726003040/http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/01/24/AR2008012402750.html. Ανακτήθηκε στις December 8, 2020. 
  7. Earley 2008.
  8. Steigerwald, Bill (March 31, 2008). «Comrade J by Pete Earley». Townhall.com. https://townhall.com/columnists/billsteigerwald/2008/03/31/comrade-j-by-pete-earley-n1222481. Ανακτήθηκε στις December 8, 2020. 


Σφάλμα αναφοράς: Υπάρχουν ετικέτες <ref> για κάποια ομάδα με το όνομα «lower-greek», αλλά δεν βρέθηκε καμία αντίστοιχη ετικέτα <references group="lower-greek"/>, ή λείπει η ετικέτα κλεισίματος </ref>