Γεώργιος Μπαλτατζής

Έλληνας πολιτικός

Ο Γεώργιος Μπαλτατζής (1868 - 15 Νοεμβρίου 1922) ήταν Έλληνας πολιτικός. Άρχισε την καριέρα του ως διπλωμάτης και άρχισε να εκλέγεται βουλευτής από το 1902. Είχε γίνει αρκετές φορές υπουργός. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή δικάστηκε στη «δίκη των έξι» ως ένας από τους υπαιτίους για την ήττα της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργού εξωτερικών, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε το 1922 στο Γουδή.

Γεώργιος Μπαλτατζής
GeorgiosBaltatzis.PNG
Υπουργός Εξωτερικών
Περίοδος
21 Ιουνίου 1908 – 7 Ιουλίου 1909
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη 1905
ΜονάρχηςΓεώργιος Α΄ της Ελλάδας
ΠροκάτοχοςΑλέξανδρος Σκουζές
ΔιάδοχοςΓεώργιος Χρηστάκης - Ζωγράφος
Περίοδος
26 Μαρτίου 1921 – 3 Μαΐου 1922
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1921 και Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1922
ΜονάρχηςΚωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας
ΠροκάτοχοςΝικόλαος Καλογερόπουλος
ΔιάδοχοςΝικόλαος Στράτος
Περίοδος
9 Μαΐου 1922 – 28 Αυγούστου 1922
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη 1922
ΠροκάτοχοςΝικόλαος Στράτος
ΔιάδοχοςΝικόλαος Καλογερόπουλος
Υπουργός Γεωργίας και Δημοσίων κτημάτων
Περίοδος
24 Ιανουαρίου 1921 – 25 Μαρτίου 1921
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου 1921
ΠροκάτοχοςΠέτρος Μαυρομιχάλης
ΔιάδοχοςΚωνσταντίνος Τερτίπης
Υπουργός Ναυτικών
Περίοδος
2 Μαρτίου 1922 – 3 Μαΐου 1922
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1922
ΠροκάτοχοςΠέτρος Μαυρομιχάλης
ΔιάδοχοςΚωνσταντίνος Αλφονσάτος - Τυπάλδος
Υπουργός Συγκοινωνιών
Περίοδος
25 Φεβρουαρίου 1915 – 10 Αυγούστου 1915
ΠρωθυπουργόςΚυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1915
ΠροκάτοχοςΔημήτριος Διαμαντίδης
ΔιάδοχοςΔημήτριος Διαμαντίδης
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1868, Σμύρνη
Θάνατος15 Νοεμβρίου 1922 (54 ετών)
Αθήνα
Πολιτικό κόμμαΚόμμα Εθνικοφρόνων - Λαϊκό Κόμμα
ΣύζυγοςΧαρίκλεια Μαυροκορδάτου
ΠαιδιάΝικόλαος Μπαλτατζής - Μαυροκορδάτος
ΣυγγενείςΟικογένεια Μπαλτατζή
ΣπουδέςΕυαγγελική Σχολή Σμύρνης - Νομική Αθηνών
ΕπάγγελμαΔιπλωμάτης - Πολιτευτής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1868. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απ' όπου και αργότερα μετέβη στη Γαλλία για ευρύτερες σπουδές. Επανερχόμενος ακολούθησε το διπλωματικό κλάδο όπου και υπηρέτησε για μικρό χρονικό διάστημα στη Κωνσταντινούπολη με ιδιαίτερη διάκριση στη διπλωματική δεξιότητα. Στη συνέχεια αναμίχθηκε στην πολιτική και το 1902 πρωτοεξελέγη βουλευτής Αλμυρού με το κόμμα του Γ. Θεοτόκη και ομοίως το 1905 και 1906. Το 1908 διορίστηκε υπουργός εξωτερικών (21/061908-07/07/1909)[1] στην κυβέρνηση Θεοτόκη. Μετά τη προσάρτηση των λεγομένων Νέων Χωρών πολιτεύθηκε στη Δράμα όπου και εκλέχθηκε βουλευτής στη περίοδο 1915 και μετά. Το 1915 ανέλαβε υπουργός συγκοινωνιών και το 1921 υπουργός εξωτερικών (από 26/03/1921-03/05/1922)[1] στην κυβέρνηση Γούναρη. Πήρε μέρος στις διασκέψεις των Παρισίων και του Λονδίνου μαζί με τον Δημήτριο Γούναρη. Το 1922 χρημάτισε πάλι υπουργός εξωτερικών (από 09/05/1922-28/08/1922)[1] στη κυβέρνηση Γούναρη και Πρωτοπαπαδάκη.

Μετά την Μικρασιατική άτακτη υποχώρηση και την επανάσταση που εκδηλώθηκε μετά τη Μικρασιατική καταστροφή από τους φυγάδες αυτής, συνελήφθη μαζί με άλλους πολιτικούς και τον αρχιστράτηγο και καταδικάστηκε κατά τη «δίκη των έξι» από το έκτακτο επαναστατικό στρατοδικείο Αθηνών σε θάνατο.

Τουφεκίστηκε στις 15 Νοεμβρίου του 1922 στο Γουδί.

Ογδόντα οκτώ χρόνια αργότερα, το 2010, μετά από αίτηση του Μιχάλη Πρωτοπαπαδάκη από το 2008, εγγονού του πρώην πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη,[2] παύθηκε οριστικά από τον Άρειο Πάγο η δίωξη των έξι (ανάμεσά τους και του Γεωργίου Μπαλτατζή) λόγω παραγραφής.

Ήταν παντρεμένος με την Χαρίκλεια Μαυροκορδάτου, κόρη του πολιτικού Νικολάου Μαυροκορδάτου, και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον Νικόλαο Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτο.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.70
  2. Οριστικά αθώοι οι 6 για τη Μικρασιατική Καταστροφή Αρχειοθετήθηκε 2010-12-27 στο Wayback Machine., εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010 (ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2010)

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.13ος, σ.884.
  • Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.70-71