Άνοιγμα κυρίου μενού

Γεώργιος Μυλωνάς (αρχαιολόγος)

Έλληνας αρχαιολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός
Για τον πολιτικό, δείτε: Γεώργιος Μυλωνάς (πολιτικός).

Ο Γεώργιος Μυλωνάς του Εμμανουήλ (9 Δεκεμβρίου 1898 - 15 Απριλίου 1988) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός.

Γεώργιος Μυλωνάς
Γέννηση9  Δεκεμβρίου 1898[1][2]
Σμύρνη[3]
Θάνατος15  Απριλίου 1988[1][2]
Ελλάδα
ΕθνικότηταΈλληνες
ΥπηκοότηταΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής και Ελλάδα
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς και Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Βραβεύσειςυποτροφία Γκούγκενχαϊμ και Gold Medal of the Archaeological Institute of America
Επιστημονική σταδιοδρομία
ΑξίωμαΜέλος της Ακαδημίας Αθηνών και Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών
Ιδιότηταανθρωπολόγος, αρχαιολόγος, ιστορικός της τέχνης, κλασικός φιλόλογος και διδάσκων πανεπιστημίου

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1898 στη Σμύρνη. Σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1922 ενώ υπηρετούσε με τον ελληνικό στρατό στη Μικρά Ασία. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου έλαβε το διδακτορικό του το 1927. Το 1929 ολοκλήρωσε και δεύτερο διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς των ΗΠΑ. Διετέλεσε επίκουρος καθηγητής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου (1929) καθώς και στο Πανεπιστημίου του Ιλινόις (1931-1933) και από το 1933 ανέλαβε τη θέση Καθηγητού Αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον του Σαιντ Λούις. Στο Σαιντ Λουις δίδαξε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1966, χρόνια κατά τα οποία υπηρέτησε και ως Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας της Τέχνης και Αρχαιολογίας και Διακεκριμένος Καθηγητής.

Το 1950 υπήρξε καθηγητής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα καθώς και στη περίοδο 1963-1964. Το 1954 δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε ειδικός σύμβουλος του Βασιλέως Παύλου επί θεμάτων του αντικειμένου του, καθώς και στη συνέχεια του Βασιλέως Κωνσταντίνου Β΄ για την ίδρυση του Διεθνούς Αμφικτιονικού κέντρου των Δελφών.

 
Ο τάφος του Γεώργιου Μυλωνά στις Μυκήνες

Το 1970 έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.[4] Διηύθυνε ανασκαφές στην Όλυνθο, Άγιο Κοσμά Αττικής, Ελευσίνα, Ακροπόταμο Καβάλας και κυρίως στις Μυκήνες. To 1987 τιμήθηκε με το βραβείο «Ολυμπία», από το ίδρυμα "Αλέξανδρος Ωνάσης".

Πέθανε στην Αθήνα, ενώ διατελούσε γραμματέας της Αρχαιολογικής Εταιρείας και κηδεύτηκε από τον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών στις 17 Απριλίου 1988. Η ταφή του έγινε στις Μυκήνες.[5]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία