Ο Γεώργιος Πωπ (1872[1]1946) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, πολιτικός και νομικός.

Γεώργιος Πωπ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΩΠ.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1872
Θάνατος1946
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΥπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας
Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Νέων Ψαρών)

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στη Σάμο και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Πωπ[2]. Μητέρα του ήταν η Πηνελόπη Μπουρέκα, κόρη ψαριανού πλοιοκτήτη και εξαδέλφη του Κ. Κανάρη. Ο Γεώργιος Πωπ, που καταγόταν από ισχυρή οικογένεια εμπορών στην Τρανσυλβανία και στη Βιέννη, ήταν εγγονός του Ζηνοβίου Πωπ (Zenobius Constantin Βaron von Popp-Böhmstetten (1785 - 1866), τραπεζίτη, επιχειρηματία, εμπόρου και λογίου στη Βιέννη, καθώς και δισέγγονος του Χατζή Κωσταντίνου Πωπ, ιδρυτή του ομώνυμου σημαντικού εμπορικού οίκου στην Τρανσυλβανία. Ακολούθησε νομικές σπουδές, αλλά επιδόθηκε περισσότερο στη δημοσιογραφία. Άρχισε να εργάζεται στον αθηναϊκό Τύπο και σύντομα έγινε αρχισυντάκτης των εφημερίδων "Καιροί" και "Ακρόπολις" και συνεργάστηκε με την εφημερίδα "Άστυ". Το 1902 εξέδωσε την εφημερίδα "Αθήναι" σε μεγάλο σχήμα με τιμή 10 λεπτών. Ήταν παντρεμένος με την Χριστίνα Δημητρίου Κορομηλά με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, τον Κωνσταντίνο, την Ευφροσύνη και τον Αλέξανδρο.

Έγραψε ποιήματα με σατιρικό ύφος, χρονογραφήματα και θεατρικά έργα. Πέθανε στην Αθήνα και το όνομά του φέρουν οδοί. Το αρχείο του δωρήθηκε από τους απογόνους του στην ΕΣΗΕΑ.

Πολιτική καριέραΕπεξεργασία

Ο Πωπ κατήλθε στον πολιτικό στίβο στις αρχές του 20ού αιώνα και αρχικά πολιτεύτηκε με το βενιζελικό κόμμα. Αργότερα (μετά το 1910) συντάχθηκε με τους αντιβενιζελικούς[3]. Κέρδισε πέντε εκλογικές αναμετρήσεις στην περιφέρεια των Νέων Ψαρών. Χρημάτισε επίσης υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση του δικτάτορα Θεόδωρου Πάγκαλου[4] και του Αθ. Ευταξία από τις 19 Ιουλίου ως τις 22 Αυγούστου 1926[5].

Μετά την πτώση της κυβέρνησης ασχολήθηκε με τη δικηγορία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, εκδοτική Αθηνών, τ. 9.
  2. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2013. 
  3. Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Θεσμοί, ιδεολογία και πολιτική στο Μεσοπόλεμο, 1987.
  4. ««Κυβέρνησις Θεόδωρου Πάγκαλου Από 26.6.1925 έως 19.7.1926»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2011. 
  5. ««Κυβέρνησις Αθανασίου Ευταξία (Δικτατορική) Από 19.7.1926 έως 22.8.1926»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2011.