Γιώργος Σεβαστίκογλου

Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής και σκηνοθέτης

Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου (Κωνσταντινούπολη 1913 - Αθήνα 1991) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής και σκηνοθέτης. Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση.

Γιώργος Σεβαστίκογλου
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Γιώργος Σεβαστίκογλου (Ελληνικά)
Γέννηση12  Οκτωβρίου 1913
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος1991
Αθήνα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΝέα ελληνική γλώσσα
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα[1]
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κολλέγιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταθεατρικός συγγραφέας
θεατρικός σκηνοθέτης
μεταφραστής
Οικογένεια
ΣύζυγοςΆλκη Ζέη

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου γεννήθηκε στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης το 1913. Το επόμενο έτος η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Τέχνης και για πρώτη φορά εμφανίστηκε στα γράμματα με τη μετάφραση του έργου Σουάνεβιτ του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν το 1942. Την χρονιά που ακολούθησε το Θέατρο Τέχνης ανέβασε το έργο του Κωνσταντίνου και Ελένης με το οποίο ξεκίνησε τη διπλή καλλιτεχνική του δραστηριότητα, ως σκηνοθέτη και μεταφραστή. Ήταν υπεύθυνος του Β τμήματος του Θιάσου Ενωμένων Καλλιτεχνών, το οποίο αποτέλεσε από το 1945 πόλο έλξης για τους αριστερούς θεατρικούς συγγραφείς και ηθοποιούς. Διετέλεσε υπεύθυνος του κινηματογραφικού συνεργείου του Δημοκρατικού Στρατού στον Γράμμο. Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, αυτοεξορίστηκε στη Σοβιετική Ένωση, αρχικά στην Τασκένδη και ακολούθως στη Μόσχα. Σπούδασε στην Ακαδημία Θεάτρου της Μόσχας και έγινε γνωστός ως σκηνοθέτης και μεταφραστής. Το έργο του Αγγέλα, μεταφρασμένο στη ρωσική γλώσσα, παραστάθηκε από δεκαοκτώ σοβιετικές σκηνές μεταξύ των οποίων και το θέατρο Βαχτάγκωφ.[2][3]

Το 1965 επέστρεψε στην Ελλάδα. Συνεργάστηκε ως σκηνοθέτης με τον θίασο Αλεξανδράκη Γεωργούλη ενώ ο Κάρολος Κουν ανέβασε το έργο του Αγγέλα. Μετά την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, ξαναέφυγε, αυτή τη φορά μαζί με τη σύζυγό του Άλκη Ζέη στο Παρίσι. Εκεί δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Σορβόννης και στο Κονσερβατουάρ καθώς επίσης ίδρυσε τον θίασο Πράξις.[4]

Στην Ελλάδα γύρισε το 1974 εκ νέου όπου δραστηριοποιήθηκε στα πεδία της σκηνοθεσίας και της μετάφρασης. Το 1981 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1985 σκηνοθέτησε στο Εθνικό Θέατρο το έργο του Θάνατος βασιλικού επιτρόπου που είχε γράψει τριάντα χρόνια νωρίτερα. Μετέφρασε έργα των Σω, Κάλντγουελ, Πυζέ και σκηνοθέτησε αρχαίους κλασικούς, Ντοστογιέφσκι, Σαίξπηρ, Αρμπούζωφ κ.ά. Έφυγε από τη ζωή το 1991.[5][6][7]

ΈργαΕπεξεργασία

ΘέατροΕπεξεργασία

  • (2014) Αγγέλα, Εκδόσεις Γαβριηλίδης
  • (1992) Θέατρο, Εκδόσεις Κέδρος
  • (1992) Πράξις, Εκδόσεις Καστανιώτη

ΜεταφράσειςΕπεξεργασία

  • (2014) Shaw, Irwin, Θάψτε τους νεκρούς, Δωδώνη
  • (2013) Lorca, Federico García, 1898-1936, Ματωμένα στέφανα, Δωδώνη
  • (2013) Gorkij, Maksim, 1868-1936, Στο βυθό, Δωδώνη
  • (2011) Gorkij, Maksim, 1868-1936, Στο βυθό, Ελευθεροτυπία
  • (1998) Middleton, Thomas, 1580-1627, Οι αλλοπαρμένοι, Δωδώνη [μετάφραση, διασκευή]
  • (1989) Lorca, Federico García, 1898-1936, Ματωμένα στέφανα, Δωδώνη
  • (1984) Shaw, Irwin, Θάψτε τους νεκρούς, Δωδώνη
  • (1983) Kirkland, Jack, Καπνοτόπια, Δωδώνη
  • (1977) Gorkij, Maksim, 1868-1936, Στο βυθό, Δωδώνη

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία