Άνοιγμα κυρίου μενού

Γκέραρντ Κάιπερ

Ολλανδο-Αμερικανός αστρονόμος

Ο Γκέραρντ Κάιπερ (ολλανδ.: Gerrit Pieter Kuiper, αγγλ. Gerard Kuiper, 7 Δεκεμβρίου 190523 Δεκεμβρίου 1973) ήταν Ολλανδός αστρονόμος, ειδικός στους πλανήτες και το Ηλιακό Σύστημα, από τους κορυφαίους πλανητολόγους του εικοστού αιώνα.

Γκέραρντ Κάιπερ
GerardKuiper.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Gerrit Pieter Kuiper (Ολλανδικά)
Γέννηση7  Δεκεμβρίου 1905[1][2][3][4][5][6]
Χάρενκαρσπελ
Θάνατος24  Δεκεμβρίου 1973[1][3][4]
Πόλη του Μεξικού
Αιτία θανάτουέμφραγμα του μυοκαρδίου
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο των Κάτω Χωρών
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[7]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Λέιντεν
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααστρονόμος
χαρτογράφος
διδάσκων πανεπιστημίου
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο της Αριζόνα
Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Πανεπιστήμιο του Σικάγου
Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ (1947–1971)[8]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςHenry Norris Russell Lectureship (1959)
βραβείο Ζυλ Ζανσέν (1951)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κάιπερ, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ολλανδία, μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το 1933 και απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα το 1937. Το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του ήταν στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, αλλά το 1960 εγκαταστάθηκε στο Τουσόν (Tucson) της Αριζόνα, όπου και ίδρυσε το «Σεληνιακό και Πλανητικό Εργαστήριο» (Lunar & Planetary Laboratory) στο εκεί Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, ένα εργαστήριο του οποίου παρέμεινε διευθυντής μέχρι το θάνατό του.

Ο Κάιπερ ανακάλυψε δύο δορυφόρους πλανητών στο Ηλιακό μας Σύστημα, τη Μιράντα του Ουρανού στις 16 Φεβρουαρίου 1948 και τη Νηρηίδα του Ποσειδώνος την Πρωτομαγιά του 1949. Επιπλέον, ανακάλυψε την ύπαρξη διοξειδίου του άνθρακα στην αρειανή ατμόσφαιρα και την ύπαρξη ατμόσφαιρας με μεθάνιο στον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου, τον Τιτάνα (1944). Πρότεινε για πρώτη φορά (το 1951) την ύπαρξη μιας ζώνης μικρών σωμάτων πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα, βασιζόμενος στη στατιστική των τροχιών των κομητών βραχείας περιόδου. Η ζώνη αυτή, όταν αποδείχθηκε η ύπαρξή της μετά το θάνατό του, πήρε το όνομά του. Υπήρξε επίσης πρωτοπόρος στη χρήση αεροπλάνων για καλύτερες παρατηρήσεις στο υπέρυθρο, ενώ συνεργάσθηκε στο Πρόγραμμα Απόλλων στις πρόδρομες αποστολές «Ranger», εντοπίζοντας καλές τοποθεσίες για προσεδάφιση στη Σελήνη.

Προς τιμή του Κάιπερ έχουν ονομασθεί:

  • Η σχετικώς πρόσφατα ανακαλυφθείσα Ζώνη του Kuiper, μία εξωτερική περιοχή αστεροειδών στο Ηλιακό Σύστημα
  • Ο αστεροειδής 1776 Κάιπερ
  • Ο κρατήρας Κάιπερ στη Σελήνη, κοντά στο σημείο συντριβής της διαστημοσυσκευής «Ranger 7»
  • Ο κρατήρας Κάιπερ στο νότιο ημισφαίριο του Ερμή
  • Ο κρατήρας Κάιπερ στον Άρη



  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12415049w. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 «Gerard Pieter Kuiper». Biografisch Portaal. 01103161.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w6fq9wjf. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) Internet Speculative Fiction Database. 112642. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 KNAW Past Members. PE00001425. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 (Γερμανικά) Brockhaus Enzyklopädie. kuiper-gerard-peter.
  7. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12415049w. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  8. kuiper-g. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2019.