Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Γκούντραμ (Gontran, 532 - 28 Μαρτίου 592) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν βασιλιάς της Ορλεάνης-Βουργουνδίας (561-592).

Γκούντραμ
Gontran et Childebert II.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 532 (περίπου)[1]
Σουασόν[2]
Θάνατος 28  Μαρτίου 593[2]
Chalon-sur-Saône[2]
Eορτασμός αγίου 28 Μαρτίου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μονάρχης[2]
Οικογένεια
Σύζυγος Marcatrude[3]
Austregilde[3]
Γονείς Κλοθάριος Α´ και Ingund[2]
Αδέλφια Χραμ[2]
Χιλπέριχος Α΄[2]
Χαριβέρτος Α΄[4]
Σιγιβέρτος Α΄[2]
Gundoald[2]
Chlothsind[2]
Οικογένεια Μεροβίγγειοι[2]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Βασιλέας των Φράγκων
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο δεύτερος (επιζών) γιος του Χλωτάριου Α΄ βασιλιά του Σουασόν & μετά όλης της Φραγκίας και της Ίνγκουντ, κόρης του Μπαντέρικ ηγεμόνα των Θουριγγίων.

Προσωπική ζωήΕπεξεργασία

Ο Γκούντραμ πέρασε μία περίοδο που ήταν ακρατής. Όταν τελικά το ξεπέρασε, είχε τύψεις για την προηγούμενη ζωή του και πέρασε τα υπόλοιπα έτη μετανοώντας για τον εαυτό του και για το λαό του. Νήστευε, προσευχόταν και πρόσφερε τον εαυτό του στον Θεό. Προσπάθησε να κυβερνήσει με χριστιανικές αρχές. Ο άγιος Γρηγόριος της Τουρ αναφέρει, ότι προστάτευε τους καταπιεσμένους, φρόντιζε τους αρρώστους και ήταν τρυφερός γονιός για τους υπηκόους του. Ήταν γενναιόδωρος με τα χρήματά του, ειδικά σε περιόδους λοιμού (πανώλης) ή λιμού (πείνας). Εφάρμοζε δίκαια και αυστηρά τον νόμο, χωρίς προσωποληψία. Συγχωρούσε όσους τον πρόσβαλαν, όπως δύο φορές αυτούς που προσπάθησαν να τον φονεύσουν. Απλόχερα έκτισε και προίκισε ναούς και μονές. Ο Γρηγόριος της Τουρ αναφέρει, ότι ο Γκούντραμ έκανε θαύματα πριν αποβιώσει, αλλά και μετά, σε μερικά από τα οποία ήταν και ο ίδιος ο ιστορικός ως μάρτυρας.

Το τέλος και η αγιοποίησηΕπεξεργασία

Απεβίωσε το 592 στο Σαλόν επί τού Σαόν και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Χιλδεβέρτος Β΄. Τάφηκε στο ναό τού Αγ. Μαρκέλλου, πού είχε ιδρύσει στο Σαλόν. Σχεδόν αμέσως οι υπήκοοί του τον ανακήρυξαν άγιο και η Καθολική Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 28 Μαρτίου. Τον 16ο αι. οι Ουγενότοι σκόρπισαν την τέφρα του, αλλά στη βιασύνη τους άφησαν την κάρα του. Τώρα φυλάσσεται εκεί σε αργυρή θήκη.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε τη Βενεράνντα, μετά τη Μαρκατρούντε και έπειτα την Αούστερχιλντ. Είχε τέκνα:

  • Γκούντομπαντ.
  • Χλωτάριος.
  • Χλωδόμηρος.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Henry H. Howorth. "The Ethnology of Germany. Part 3: The Migration of the Saxons." The Journal of the Anthropological Institute of Great Britain and Ireland, Vol. 7. 1878. pp. 293–320.
  • Dahmus, Joseph Henry. Seven Medieval Queens. 1972.
  • St. Gregory of Tours. The History of the Franks, Volume II: Text. Trans. by Ormonde Maddock Dalton. Clarendon Press: 1967.
  • Decem Libri Historiarum: Books 1-10. Translated by Ernest Brehaut. Available at Medieval Sourcebook.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Guntram της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).