Γοργόπη Κιλκίς

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°57′40″N 22°31′24″E / 40.96111°N 22.52333°E / 40.96111; 22.52333

Η Γοργόπη είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 80 μέτρα.[1]

Γοργόπη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Γοργόπη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΠαιονίας
Δημοτική ΕνότηταΑξιούπολης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
ΝομόςΚιλκίς
Υψόμετρο80
Πληθυσμός872 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.61400
Τηλ. κωδ.+30 23430

Γεωγραφία - ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

Η Γοργόπη βρίσκεται στην κοιλάδα του Μεγάλου ποταμού (ή Γοργόπης), που είναι παραπόταμος του Αξιού, σε απόσταση 7 χλμ. Ν Δ. από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου), ανάμεσα στη Γουμένισσα (Δ.) και την Αξιούπολη (ΒΑ.). Αξιοθέατο του χωριού είναι το Λαογραφικό Μουσείο της με αντικείμενα οικιακής χρήσης (αργαλειό, πινακοτές κ.α.) που έφεραν οι πρόσφυγες (από Μικρά Ασία, Πόντο, Ανατολική Θράκη) που εγκαταστάθηκαν μετά την ανταλλαγή πληθυσμών και τα χρησιμοποιούσαν μέχρι τη δεκαετία του 70' και του 80'.[2] Θρησκευτικό αξιοθέατο του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, η οποία είναι τρίκλιτη βασιλική κτισμένη το 1802 με εσωτερικό διάκοσμο (τέμπλο, αναλόγια, εικόνες) του 19ου αιώνα και η οποία έχει ανακηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο.[3]

Ονομασία - ΔιοικητικάΕπεξεργασία

Αναφέρεται ως Γοργόπ, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 80Α - 14/04/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μποεμίτσης (Αξιουπόλεως). Το 1926 με το ΦΕΚ 217Α - 30/06/1926 ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και στη συνέχεια με το ΦΕΚ 401Α - 12/11/1926 μετονομάστηκε αρχικά σε Γοργώπη ενώ το 1940 διορθώθηκε σε Γοργόπη.[4] Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Γοργόπης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αξιούπολης του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 872 κατοίκους.[5]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 217, τομ. 18. 
  2. «Λαογραφικό Μουσείο Γοργόπης - Τουριστικός Οδηγός Κιλκίς». www.kilkis.org. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2020. 
  3. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2020. 
  4. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2020. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10517 (σελ. 43 του pdf)