Άνοιγμα κυρίου μενού

Γουλιέλμος Φρειδερίκος του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου

Ο Γουλιέλμος-Φρειδερίκος, αγγλ. William-Friedrich (15 Ιανουαρίου 1776 - 30 Νοεμβρίου 1834) από τον Οίκο του Αννοβέρου ήταν δούκας του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου.

Γουλιέλμος Φρειδερίκος του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου
2ndDukeOfGloucester.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση15  Ιανουαρίου 1776[1][2]
Ρώμη[3]
Θάνατος30  Νοεμβρίου 1834[1][2]
Μπάνγκσοτ Πάρκ
Τόπος ταφήςΠαρεκκλήσι Αγίου Γεωργίου
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας
Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας (έως 1801)
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςΚολλέγιο Τρίνιτι[4]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααξιωματικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαίρη του Ηνωμένου Βασιλείου
ΓονείςΓουλιέλμος Ερρίκος του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου και Μαρία, Δούκισσα του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου
ΑδέλφιαΣοφία του Γκλόστερ
Καρολίνα του Γκλόστερ
Elizabeth Waldegrave, Countess Waldegrave
ΟικογένειαΟίκος του Αννόβερου
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατάρχης/Βρετανικός Στρατός
Πόλεμοι/μάχεςΠόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος του Συμβουλίου Επικρατείας του Ηνωμένου Βασιλείου
ΒραβεύσειςΕταίρος της Βασιλικής Εταιρίας
Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε και βαπτίσθηκε στο παλάτσο Τεοντόλι της Ρώμης[5] και ήταν ο μόνος γιος του Γουλιέλμου-Ερρίκου δούκα του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου και της Μαρίας Γουόλπολ, νόθας κόρης του Εδουάρδου Γουόλπολ. Ανάδοχοί του ήταν ο Ερνέστος Β΄ δούκας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουρκ με τη σύζυγό του και ο Κάρολος-Αλέξανδρος μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ[6].

Έμεινε στη Στοκχόλμη το διάστημα 1802-03 και έδειξε ενδιαφέρον για την Αουρόρα-Βιλελμίνα Κοσκούλλ με σοβαρό σκοπό[7]. Έγινε δεκτός στο Κολλέγιο Τρίνιτυ τού Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ το 1787 και αποφοίτησε με Μάστερ στις Τέχνες (ΜΑ) τρία έτη μετά[8]. Το 1805 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας του Γκλόστερ & Εδιμβούργου και κόμης του Κοννώ. Από το 1811 ήταν καγκελάριος του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ[8]. Το 1812 τού προσφέρθηκε η θέση τού βασιλιά της Σουηδίας από μερικά μέλη τού εκεί Κοινοβουλίου, αλλά η Κυβέρνηση της Βρετανίας δεν το επέτρεψε.

Ενθαρρύνθηκε να μη βιαστεί να νυμφευτεί, ώστε να γίνει σύζυγος της Σάρλοτ, κόρης του εξαδέλφου του Γεωργίου Δ΄, αν αυτή δεν έβρισκε γαμπρό από το εξωτερικό. Τελικά η Σάρλοτ παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Α΄ του Βελγίου και ο Γουλιέλμος-Φρειδερίκος 10 εβδομάδες μετά, νυμφεύτηκε τη Μαίρη[9], αλλά ήταν πια 40 ετών και οι δύο και δεν έκαναν παιδιά. Έζησε με τη σύζυγό του στην περιοχή τού πάρκου Μπάγκσοτ τού Σάρρεϋ.

Το 1822 προήδρευσε στην 1η ετήσια Γενική Συνάντηση του νέου ομίλου (club) του Ηνωμένου Πανεπιστημίου[10]. Σπάνια πήγαινε στο Κοινοβούλιο και ψήφισε σε λίγα ζητήματα. Υποστήριξε την απελευθέρωση των σκλάβων και πήρε το μέρος της Καρολίνας, συζύγου τού Γεωργίου Δ΄ και τού εξαδέλφου του Αυγούστου-Φρειδερίκου ενάντια στην άποψη τού Γεωργίου Δ΄[11]. Ήταν ανιψιός και εξάδελφος βασιλέων: στο πρωτόκολλο ήταν πιο τυπικός από τον βασιλιά, που επέτρεπε σε κάποιον κύριο να καθίσει ως ιδιαίτερη εύνοια, ενώ ο Γουλιέλμος-Φρειδερίκος όχι. Αν σε μία διασκέδαση (party) οι κυρίες έπειναν καφέ, περίμενε να στέκονται όρθιες[12]. Τον αποκαλούσαν "ο αφελής Μπίλυ", "Τυρί" ή "Φέτα του Γκλόστερ"[11] ένεκα της προτίμησής του στο τυρί του Γκλόστερ. Το 1834 απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών και τάφηκε στο παρεκκλήσιο του Αγ. Γεωργίου, στο κάστρο Ουίνδσορ.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1816[13] την εξαδέλφη του Μαίρη των Γουέλφων, κόρη του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Παντρεύτηκαν και οι δύο στα 40 έτη τους και δεν απέκτησαν τέκνα.

Τιμητικές διακρίσειςΕπεξεργασία

  • Ιππότης της Περικνημίδος
  • Μεγαλόσταυρος τού Ιππότη του Λουτρού.
  • Μεγαλόστραυρος τού Β. Τάγματος των Γουέλφων.
  • Σύμβουλος τού εντιμοτάτου Ιδιωτικού Συμβουλίου του βασιλιά.
  • Μέλος της Β. Κοινότητας.

Ο θυρεός του ήταν αυτός του πατέρα του με την προσθήκη μίας αργυρής ταινίας στο επάνω μέρος, που έφερε ένα κρινάνθεμο στη μέση και από δύο σταυρούς εκατέρωθεν του κρινανθέμου.

Αναφορά σε ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 The Peerage. p10094.htm#i100937. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 CERL Thesaurus. Consortium of European Research Libraries. cnp02130731. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. www.regencyhistory.net/2012_01_01_archive.html.
  4. GLCR787WF.
  5. "...the insignificant palaces, Fiano, Verospi, and Teodoli..." (Augustus Hare, Walks in Rome vol. i, 1903 p. 46).
  6. Yvonne's Royalty Home Page: Royal Christenings Αρχειοθετήθηκε 2011-08-06 στο Wayback Machine.. Users.uniserve.com. Retrieved on 2012-07-15.
  7. Cecilia af Klercker (1927). Hedvig Elisabeth Charlottas dagbok VII 1800–1806 (The diaries of Hedvig Elizabeth Charlotte VII 1800–1806) (στα Swedish). P.A. Norstedt & Söners förlag. OCLC 68029346. 
  8. 8,0 8,1 Πρότυπο:Acad
  9. Complete Peerage, "Duke of Gloucester", citing the obituary of Princess Mary in the Annual Register of 1857.
  10. Club History Since 1821 Αρχειοθετήθηκε 2007-12-31 στο Wayback Machine. at oxfordandcambridgeclub.co.uk (accessed 9 January 2008)
  11. 11,0 11,1 A. W. Purdue, ‘William Frederick, Prince, second duke of Gloucester and Edinburgh (1776–1834)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, September 2004; online edn, May 2009.
  12. Complete Peerage, "Duke of Gloucester"
  13. Royal Styles and Titles – 1816 Royal Warrant. Heraldica.org. Retrieved on 2012-07-15.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Prince William Frederick, Duke of Gloucester and Edinburgh της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).