Ο Δημήτριος Ίτσιος (Άνω Πορόια Σερρών, 5 Απριλίου 1906Όρος Κερκίνη, Σέρρες, 6 Απριλίου 1941) ήταν Έλληνας βλάχικης καταγωγής[1], έφεδρος υπαξιωματικός του Ελληνικού στρατού κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941. Διοικούσε διμοιρία πολυβόλων, που αποτελούνταν από τα Π7 και Π8 πολυβολεία και προκάλεσε μεγάλες απώλειες στον εχθρό, φέροντας τον βαθμό του Λοχία, ωστόσο μετά θάνατον του αποδόθηκε τιμητικά από την Ελληνική πολιτεία αυτός του Επιλοχία.

Δημήτριος Ίτσιος
ITSIOS-DIMITRIOS.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση5 Απριλίου 1906
Άνω Πορόια Σερρών
Θάνατος6 Απριλίου 1941
Ομορφοπλαγιά, Όρος Κερκίνη
ΕθνικότηταΈλληνας Flag of Greece.svg
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΣτρατιωτικός
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςλοχίας/Πεζικό
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΠολεμικός Σταυρός Β' Τάξεως

Γερμανική επίθεσηΕπεξεργασία

Ο Ίτσιος είχε διαταχθεί να καλύψει με το πολυβολείο του Π8 (στο οποίο βρίσκονταν ακόμη 5 στρατιώτες) στην περιοχή Ομορφοπλαγιά του όρους Μπέλλες κοντά στα Άνω Πορρόια Σερρών, την υποχώρηση ελληνικών τμημάτων και όταν οι συνθήκες το επέτρεπαν να αποχωρήσει και ο ίδιος με τους άνδρες του. Παρά τις εντολές που είχε να διασωθεί, ο Ίτσιος θέλησε να αγωνιστεί μέχρις εσχάτων, διατάσσοντας τους άνδρες του να διαφύγουν. Τελικά δυο από αυτούς, συντοπίτες του από το διπλανό χωριό παρέμειναν κοντά του. Παρά το σφοδρό κανονιοβολισμό και το βομβαρδισμό από αέρος που δεχόταν, το πολυβολείο άντεξε, προκαλώντας στους γερμανούς μεγάλη φθορά. Συνολικά, σκοτώθηκαν περίπου 250 Γερμανοί, μεταξύ των οποίων και ο αντισυνταγματάρχης Έμπερχαρντ Έμπελιγκ (Τσέλλε, 18 Απριλίου 1897 - Ομορφοπλαγιά Μπέλες, 6 Απριλίου 1941).

Ο θάνατός τουΕπεξεργασία

Σκοτώθηκε όταν εξόρμησε από το Π8 με μια αραβίδα[2]

Ο Παπαβασιλείου πήρε τη θέση του και πάλι. Οι Γερμανοί όλο και πλησίαζαν χωρίς, μερικούς, να τους δούμε γιατί το πολυβολείο μας δεν είχε θυρίδα στα πλάγια ή πίσω. Έτσι πλησίασε κάποιος από πίσω-Έλληνας ήταν, Γερμανός ήταν δεν ξέρω- και μιλώντας Ελληνικά μας είπε :

«Παιδιά παραδοθείτε, οι Γερμανοί δεν θα σας κάνουν τίποτε. Παραδοθείτε. Κατέβηκαν στον κάμπο και πάνε για τη Σαλονίκη».

Ο Ίτσιος δεν ήθελε να το πιστέψει και αρπάζοντας την αραβίδα μου χύμηξε έξω ουρλιάζοντας, γεμάτος από πατριωτισμό και πάθος.

Οι Γερμανοί ήταν πάνω και γύρω από το πολυβολείο. «Μπάγκ…».

Ανοίγω περισσότερο την πόρτα και τον βλέπω πεσμένο μπρούμυτα. Το κράνος του έπεσε κάτω. Τον χτύπησαν στο κεφάλι. Βγαίνω έξω με τα χέρια ψηλά και πάω κοντά του. Ήταν γεμάτος αίματα.

Τον γύρισα να «βλέπει» ουρανό- είναι κρίμα να βλέπει χώμα ο νεκρός- σκούπισα τα αίματα και τον σκέπασα με την χλαίνη του.

Η τύχη των οστώνΕπεξεργασία

Αρκετό καιρό αργότερα (1946), η σύζυγος του Δημήτριου Ίτσιου, Άννα, κατάφερε να ανασύρει τα οστά του άνδρα της και να τα μεταφέρει για ενταφιασμό στο χωριό τους, τα Άνω Πορρόια.

ΤιμήΕπεξεργασία

Μεταθανάτια, στον Δημήτριο Ίτσιο αποδόθηκε ο βαθμός του Επιλοχία, καθώς και το Αργυρό Αριστείο Ανδρείας.

Μετά από χρόνια, στήθηκε στην Ομορφοπλαγιά, κοντά στο Π8, αναμνηστική στήλη και το στρατόπεδο που υπάρχει στο χώρο της θυσίας του, πήρε την ονομασία «Στρατόπεδο Ίτσιου».

ΠαραπομπήΕπεξεργασία

ΠηγήΕπεξεργασία