Άνοιγμα κυρίου μενού

Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

πρώην χώρα

Η Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (σερβοκροατικά: Republika Bosna i Hercegovina / Република Босна и Херцеговина) υπήρξε νομίμως μέχρι την υπογραφή του παραρτήματος 4 της συμφωνίας του Ντέιτον, που περιείχε το Σύνταγμα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης στις 14 Δεκεμβρίου 1995, αλλά τα επίσημα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι το κράτος υπήρχε μέχρι τα τέλη του 1997, η συμφωνία του Ντέιτον ολοκληρώθηκε και μόνο τότε τέθηκε πλήρως σε ισχύ. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της περιόδου αναλαμβάνεται από τον Βόσνιο Πόλεμο, όπου η πλειονότητα του πληθυσμού δύο από τις τρεις κύριες εθνότητες της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, δηλαδή, Σερβοβόσνιοι και Κροατοβόσνιοι, εγκαταστάθηκαν αντίστοιχα στις οντότητες της Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και της Κροατικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ανεπίσημα αυτά τα γεγονότα θεωρήθηκαν από τους εθνικιστές ως απόδειξη ότι η δημοκρατία αφέθηκε να είναι αντιπροσωπευτική πρωτίστως του βοσνιακού πληθυσμού της, η επίσημη προεδρία και η κυβέρνηση της δημοκρατίας εξακολουθούσαν να αποτελούνται από Σερβοβόσνιους, Κροατοβόσνιους μαζί με τους Βόσνιους. Το 1995, οι Ειρηνευτικές Συμφωνίες του Ντέιτον εντάχθηκαν στην Ομοσπονδία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης με τη Σερβική οντότητα, η Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, από εκείνη τη στιγμή αναγνωριζόταν επίσημα ως πολιτικά υποκρατική οντότητα χωρίς δικαίωμα απόσχισης, υπό το κράτος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

1992 – 1997
Σημαία Έμβλημα
Ύμνος
Jedna Si Jedina
Πρωτεύουσα Σαράγεβο
Γλώσσες Βοσνιακή, Σερβική, Κροατική
Πολίτευμα Κοινοβουλευτική δημοκρατία
Πρόεδρος
 -  1992-1995 Αλίγια Ιζετμπέγκοβιτς
Νομοθετικό Σώμα Εθνοσυνέλευση
Ιστορική εποχή Διάλυση της Γιουγκοσλαβίας
 -  Ίδρυση 3 Μαρτίου 1992
 -  Κατάλυση 1 Μαρτίου 1994
Νόμισμα Βοσνιακό δηνάριο
Σήμερα Βοσνία και Ερζεγοβίνη

ΙστορίαΕπεξεργασία

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του 1990 οδήγησαν σε μια εθνική συνέλευση που κυριαρχείται από τρία εθνοτικά εδραιωμένα κόμματα, τα οποία είχαν διαμορφώσει έναν χαλαρό συνασπισμό για να εξαφανίσουν τους κομμουνιστές από την εξουσία. Η Κροατία και οι μεταγενέστερες δηλώσεις ανεξαρτησίας της Σλοβενίας και ο πόλεμος που ακολούθησε έθεσαν τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και τους τρεις λαούς της σε μια δύσκολη θέση. Σημαντική διάσπαση σύντομα εξελίχθηκε στο ζήτημα του κατά πόσο θα παραμείνει στη Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία (που ευνοείται με συντριπτική πλειοψηφία στους Σέρβους) ή θα επιδιώξει την ανεξαρτησία (που ευνοείται με συντριπτική πλειοψηφία από τους Βόσνιους και τους Κροάτες). Μια δήλωση κυριαρχίας τον Οκτώβριο του 1991 ακολούθησε δημοψήφισμα για ανεξαρτησία από τη Γιουγκοσλαβία τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 1992. Το δημοψήφισμα μποϊκοτάρεται από τη μεγάλη πλειοψηφία των Σερβοβόσνιων, δηλαδή με ψηφοφορία 64%, το 99% των οποίων ψήφισε υπέρ της πρότασης, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη έγινε ανεξάρτητο κράτος.

Ενώ συζητείται το πρώτο ατύχημα του πολέμου, σημαντικές σερβικές επιθέσεις άρχισαν τον Μάρτιο του 1992 στην ανατολική και τη βόρεια Βοσνία. Μετά από μια τεταμένη περίοδο κλιμάκωσης των εντάσεων και των σποραδικών στρατιωτικών περιστατικών, άρχισε ανοιχτός πόλεμος στο Σεράγεβο στις 6 Απριλίου. Η διεθνής αναγνώριση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης σήμανε ότι ο Γιουγκοσλαβικός Λαϊκός Στρατός (JNA) αποχώρησε επισήμως από την επικράτεια της δημοκρατίας, αν και τα μέλη των Σερβοβόσνιων προσχώρησαν απλώς στον Στρατό της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ένοπλες και εξοπλισμένες από τα αποθέματα της JNA στη Βοσνία, υποστηριζόμενη από εθελοντές, οι επιθέσεις της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας το 1992 κατάφεραν να τοποθετήσουν μεγάλο μέρος της χώρας υπό τον έλεγχό της. Μέχρι το 1993, όταν ξέσπασε η σύγκρουση μεταξύ Κροατίας και Βοσνίας μεταξύ της κυβέρνησης του Σεράγεβο και της Κροατίας του Ερζέγ-Βοσνίας, περίπου το 70% της χώρας ελέγχθηκε από τους Σέρβους.

Τον Μάρτιο του 1994, η υπογραφή των συμφωνιών της Ουάσινγκτον μεταξύ των Βόσνιων και των Κροατών ηγετών οδήγησε στη δημιουργία μιας κοινής Βοσνιακής-Κροατικής Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Αυτό, παράλληλα με τη διεθνή οργή στα σερβικά εγκλήματα πολέμου και τις φρικαλεότητες (κυρίως η γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα σε 8.000 Βόσνιους τον Ιούλιο του 1995), βοήθησε να στραφεί η πορεία του πολέμου. Η υπογραφή της συμφωνίας του Ντέιτον στο Παρίσι από τους προέδρους της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (Alija Izetbegović), της Κροατίας (Franjo Tuđman) και της πρώην Γιουγκοσλαβίας (Slobodan Milošević) έθεσε τέλος στις μάχες, εγκαθιστώντας γενικά τη βασική διάρθρωση της σημερινής κατάσταση. Τα τρία χρόνια πολέμου και αιματοχυσίας είχαν αποτέλεσμα μεταξύ 95.000 και 100.000 νεκρούς και πάνω από 2 εκατομμύρια εκτοπισμένους.