Δημόσια βιβλιοθήκη της Βοστώνης

Δημόσια βιβλιοθήκη

Η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βοστώνης (BPL) είναι μια Δημόσια βιβλιοθήκη που βρίσκεται στη Βοστώνη. Ιδρύθηκε το 1848 χάρη στον Γάλλο φιλάνθρωπο Alexandre Vattemare, ήταν τότε η πρώτη μεγάλη δημόσια βιβλιοθήκη στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δημόσια βιβλιοθήκη της Βοστώνης
blue logo of book open to blue stripe flag page
Bpl oldbuilding.jpg
Κτίριο της Δημόσιας βιβλιοθήκης της Βοστώνης
Ίδρυση1848, πριν 173 έτη (1848)
ΤοποθεσίαΒοστώνη, ΗΠΑ
Συντεταγμένες42°20′57.55″N 71°4′41.78″W / 42.3493194°N 71.0782722°W / 42.3493194; -71.0782722Συντεταγμένες: 42°20′57.55″N 71°4′41.78″W / 42.3493194°N 71.0782722°W / 42.3493194; -71.0782722
Ιστότοποςhttps://www.bpl.org/

ΣυλλογέςΕπεξεργασία

 
Αναγνωστήριο

Οι συλλογές της βιβλιοθήκης προσελκύουν σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια επισκέπτες. περιλαμβάνουν είκοσι τρία εκατομμύρια έγγραφα, καθιστώντας την ως τη δεύτερη μεγαλύτερη αμερικανική βιβλιοθήκη, αμέσως μετά τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου [1]. Στεγάζει 600.000 φωτογραφίες, σχέδια και γκραβούρες των Rembrandt, Dürer, Rowlandson, Goya, Daumier, Toulouse-Lautrec και 350.000 παλιούς χάρτες [2], καθώς και ένα εκατομμύριο χειρόγραφα [2].

Αρχικά βρισκόταν στις εγκαταστάσεις ενός σχολείου στην οδό Mason, έπειτα η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στην οδό Boylston. Στην συνέχεια, το 1895, μετακόμισε στην πλατεία Copley, που είναι και η σημερινή της τοποθεσία, και το οικόπεδο ήταν δωρεά της Πολιτείας της Μασαχουσέτης. Το κτίριο είναι επιβλητικό, χαρακτηρίζεται ως ιστορικό μνημείο.

Το 1972, διευρύνθηκε περαιτέρω με ένα νέο κτίριο σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Φίλιπ Τζόνσον, προσαρτημένο στο παλιό.

ΚτίριοΕπεξεργασία

Το κτίριο κατασκευάστηκε το 1895 σύμφωνα με τα σχέδια του αρχιτέκτονα Charles Follen McKim της εταιρείας McKim, Mead και White6. Βρίσκεται στην περιοχή Copley Square του Back Bay, κοντά από το Γαλλικό Σύνδεσμο. Η αρχιτεκτονική του κτιρίου είναι νεοαναγεννησιακού στυλ. Ο Charles McKim ήταν πολύ επηρεασμένος από αυτό το στυλ ενώ σπούδασε στην Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι. Οι στοές είναι διακοσμημένες με τοιχογραφίες του Pierre Puvis de Chavannes και του John Singer Sargent.

Αίθουσα εισόδουΕπεξεργασία

Από την πλατεία Copley, τρεις θύρες οδηγούν στο κτίριο McKim. Μόλις μπει κανείς μέσα, η πρώτη αίθουσα είναι ο προθάλαμος, ζεστός χάρη στο ροζ μάρμαρο. Τρία ζευγάρια χάλκινες πόρτες σκαλισμένες με ανάγλυφα σχέδια του Daniel Chester French φέρουν τις αλληγορικές μορφές της μουσικής, της ποιήσεως, της γνώσεως, της σοφίας και του ρομαντισμού. Οδηγούν τον επισκέπτη στην εστία του κτιρίου.

Στα νότια του προθάλαμου βρίσκεται το άγαλμα του Sir Henry Vane, του έκτου κυβερνήτη της Μασαχουσέτης, φιλοτεχνημένο από τον γλύπτη Frederick William MacMonnies.

Πτέρυγα McKimΕπεξεργασία

 
Αυλή της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Βοστώνης

Η Πτέρυγα McKim, στολισμένη με μαρμάρινα δάπεδα και σχέδια από ορείχαλκο οδηγεί στην καρδιά του κτιρίου. Οι θολωτές οροφές από μωσαϊκό είναι κατασκευασμένες από Ιταλούς μετανάστες που ζούσαν στο North End, μία ιταλική συνοικία της Βοστώνης. Ρωμαϊκά μοτίβα αναγνωρίζονται και μπορεί να διαβάσει κανείς τα ονόματα τριάντα πολιτικών της Μασαχουσέτης.

Αυτές οι οροφές είναι το πρώτο έργο στις Ηνωμένες Πολιτείες του διάσημου αρχιτέκτονα Rafael Guastavino, που γεννήθηκε στην Ισπανία. Χρησιμοποίησε μία τεχνική που έμαθε σε ένα πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης (Escuela de Maestros de Obras). Η τεχνική ήταν γνωστή εδώ και 500 χρόνια στην Ισπανία, και είχε δημιουργηθεί από Μαυριτανούς που είχαν κατακτήσει την Ιβηρική χερσόνησο. Λεπτά κεραμίδια από τερακότα είναι κολλημένα και σχηματίζουν μοτίβα που ακλουθούν την καμπύλη της οροφής. Αυτά τα διακοσμητικά μωσαϊκά έχουν πάχος μόλις δέκα εκατοστά, αλλά είναι πολύ ισχυρά και ανθεκτικά στη φωτιά.

Μεγάλη ΣκάλαΕπεξεργασία

Η σκάλα οδηγεί από την Πτέρυγα στον δεύτερο όροφο του κτιρίου. Τα σκαλοπάτια είναι κατασκευασμένα από πέτρα "Échaillon", παρόμοια με την πέτρα που χρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή της Όπερας Γκαρνιέ του Παρισιού, χρώματος ελεφαντόδοντου σε γκρι απόχρωση με απολιθώματα. Η σκάλα είναι κατασκευασμένη από κίτρινο μάρμαρο της Σιένα, επιλεγμένο με τις φροντίδες του αρχιτέκτονα.

Στους πρόποδες της σκάλας, οι αναγνώστες υποδέχονται από ένα ζευγάρι λιονταριών, ως φόρο τιμής στα δύο εθελοντικά συντάγματα πεζικού (το 2ο και το 20ο) κατά την διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου (1861-1865). Οι ίδιοι οι βετεράνοι χρηματοδότησαν τα γλυπτά που σμιλεύθηκαν από τον Louis Saint-Gudens. Λόγω του περιορισμένου διαθέσιμου χρόνου, ο γλύπτης μετέφερε τα δύο μαρμάρινα λιοντάρια στον χώρο πριν γυαλιστούν. Παρά τις αντίθετες γνώμες, οι Βετεράνοι ζήτησαν να παραμείνουν τα γλυπτά έτσι όπως ήταν.

Ο τοπικός μύθος λέει ότι η επαφή με τις ουρές των λιονταριών φέρνει καλή τύχη. Από το 1895, όταν άνοιξε η βιβλιοθήκη, τα γλυπτά δεχτήκαν εκατομμύρια χάδια, τα γυαλίζουν και τα κιτρινίζουν, σε απόχρωση του μαρμάρου της Σιένα.

 
Γκαλερί Puvis de Chavannes

Γκαλερί Puvis de ChavannesΕπεξεργασία

Ο Γάλλος ζωγράφος Pierre Puvis de Chavannes (1824–1898), που ήταν φημισμένος ειδικά για τις τοιχογραφίες του, ζωγράφισε τις τοιχογραφίες του πρώτου ορόφου (οι μόνες που έφτιαξε εκτός Γαλλίας). Δεν είδε το έργο του εγκατεστημένο εκεί: ζωγράφισε τις σανίδες στο Παρίσι πάνω σε βελγική δαντέλα, τις έστειλε στη Βοστώνη με πλοίο και τοποθετηθήκαν εκεί το 1895 και το 1896 με ισχυρή κόλλα. Για αρμονικό αποτέλεσμα , ο καλλιτέχνης είχε στείλει δείγμα μαρμάρου της Σιένα.

Η κύρια σκάλα είναι διακοσμημένη με οκτώ σανίδες που αντιπροσωπεύουν τους επιστημονικούς κλάδους που μπορούν να μελετηθούν στη βιβλιοθήκη: (από αριστερά προς τα δεξιά) φιλοσοφία, αστρονομία, ιστορία, χημεία, φυσική, ποιμαντική ποίηση, δραματική ποίηση και επική ποίηση. Μια μακρύτερη σανίδα κοσμεί την είσοδο του διάδρομου Bates, όπου οι μούσες της έμπνευσης καλωσορίζουν το πνεύμα του φωτός.

Διάδρομος του BatesΕπεξεργασία

Το αναγνωστήριο πήρε το όνομά του από έναν από τους πρώτους συντελεστές του, τον Joshua Bates(Αγγλικά). Είχε θέσει τρεις προϋποθέσεις για τη γενναιοδωρία του:

  1. Είθε η βιβλιοθήκη να ομορφύνει την πόλη της Βοστώνης.
  2. Ας καλωσορίζει τουλάχιστον 150 αναγνώστες.
  3. Ας είναι δωρεάν για όλους.

Πρόσφατη ιστορίαΕπεξεργασία

Στη δεκαετία του 1970, η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βοστώνης αναφέρθηκε από τον Joe Brainard στην αυτοβιογραφία του I remember "θυμάμαι": "Θυμάμαι ότι σχεδίαζα να σκίσω τη σελίδα 48 από όλα τα βιβλία που θα δανειζόμουν από τη Δημόσια βιβλιοθήκη της Βοστώνης, αλλά γρήγορα βαρέθηκα"[3].

Το 2008, η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βοστώνης άνοιξε έναν λογαριασμό Flickr για να δημιουργήσει μια μεγάλη συλλογή φωτογραφιών διαθέσιμη στο κοινό δωρεάν[4].

Τον Μάιο του 2015, πολλά χαρακτικά εξαφανίστηκαν από τη βιβλιοθήκη, συμπεριλαμβανομένου ενός αντιγράφου του Αδάμ και της Εύας του Άλμπρεχτ Ντύρερ - ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτικά στην ιστορία - που εκτιμάται σε 600.000 $, και την Αυτοπροσωπογραφία με το φτερωτό καπέλο του Ρέμπραντ και το σπαθί, που εκτιμάται σε 30.000 $[5].

Με αφορμή την 20ή επέτειο της Wikipedia, σε συνεργασία με την Δημόσια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αμερικής (DPLA), το ίδρυμα συνείσφερε 8.000 ψηφιακές ιστορικές φωτογραφίες στο Wikimedia Commons[6][7].

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. The Nation's Largest Libraries: A Listing By Volumes Held
  2. 2,0 2,1 (Αγγλικά) BPL- Central Library Αρχειοθετήθηκε 2018-05-25 στο Wayback Machine. - Site officiel
  3. Poets, Academy of American. «Joe Brainard: "I Remember" | Academy of American Poets». poets.org. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021. 
  4. «Boston Public Library's albums». Flickr (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021. 
  5. Kelley, Claire. «FBI investigates art theft at the Boston Public Library » MobyLives». Melville House Books (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021. 
  6. «Category:Media contributed by Boston Public Library - Wikimedia Commons». commons.wikimedia.org (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021. 
  7. «Le beau cadeau d'une bibliothèque à Wikipédia, pour ses 20 ans». ActuaLitté.com (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία