Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 1963 ήταν ο όγδοος ετήσιος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision. Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, αφού ο βρετανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός BBC προχώρησε για να διοργανώσει την εκδήλωση. Η Γαλλία είχε κερδίσει την έκδοση του 1962 με το δικαίωμα να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό, αλλά δεν μπόρεσε, λόγω οικονομικών ελλείψεων.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1963
Ημερομηνίες
Τελικός23 Μαρτίου 1963
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςΚέντρο Τηλεόρασης του BBC
Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
ΠαρουσιαστέςΚέιτι Μπόιλε
Μουσική ΔιεύθυνσηΈρικ Ρόμπινσον
ΣκηνοθέτηςΙβόν Λίτλγουντ[1]
ΔιοργανωτήςBritish Broadcasting Corporation (BBC)
Κατά τη διάρκεια του σόουOla & Barbro
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών16
Πρώτη εμφάνισηΚαμία
ΕπιστρέφουνΚαμία
ΑποχωρούνΚαμία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΕίκοσι μέλη κριτικής επιτροπής έδιναν βαθμούς στα πέντε αγαπημένα τους τραγούδια.
Μηδέν βαθμοίFlag of Norway.svg Νορβηγία
Flag of Sweden.svg Σουηδία
Flag of Finland.svg Φινλανδία
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία
ΝικητήςFlag of Denmark.svg Δανία
"Dansevise"
← 1962Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1964 →

Ο διαγωνισμός κερδήθηκε από τη Δανία με το τραγούδι "Dansevise", που εκτελείται από τους Γκρέτε και Γιούργκεν Ίνγκμαν. Η νίκη της Δανίας ήταν η πρώτη. Τέσσερις χώρες σημείωσαν 0 πόντους, ενώ η Φινλανδία, η Νορβηγία και η Σουηδία δεν σημείωσαν πόντους για πρώτη φορά και η Ολλανδία για δεύτερη φορά, καθιστώντας την πρώτη χώρα που για δύο συνεχόμενα χρόνια δεν κατάφερε να λάβει ούτε έναν πόντο.[2]

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

 
Το BBC Television Centre στο Λονδίνο, όπου διεξήχθη ο διαγωνισμός του 1963.

Το BBC προθυμοποιήθηκε να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό στη θέση της περσινής νικήτριας (Γαλλίας), η οποία δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις της διοργάνωσης.

Ο χώρος όπου φιλοξενήθηκε ο διαγωνισμός ήταν το BBC Television Centre στο Γουάιτ Σίτι του Λονδίνου, το οποίο άνοιξε το 1960. Το εν λόγω κέντρο έκλεισε το 2013.[3]

ΜορφήΕπεξεργασία

Χρησιμοποιήθηκαν δύο στούντιο (TC3 και TC4): ένα για την παρουσιάστρια των τελετών Κέιτι Μπόιλε, το ακροατήριο και τον πίνακα αποτελεσμάτων και το άλλο για τους ερμηνευτές και την ορχήστρα που τις συνοδεύει. Ασυνήθιστα, χρησιμοποιήθηκε ένα μικροφωνικό βραχίονα (συνήθως χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις και κωμωδίες) - ο θεατής δεν το βλέπει αυτό, έτσι φαίνεται ότι οι καλλιτέχνες μιμούνται τα φωνητικά τους. Αυτό δεν συνέβη, αλλά αυτή η καινοτομία ήταν να δημιουργήσει μια νέα ματιά στον διαγωνισμό.

Προβλήματα με την ψηφοφορίαΕπεξεργασία

Τη χρονιά εκείνη προέκυψε ένα πρόβλημα με την ψηφοφορία. Όταν ήρθε η σειρά της Νορβηγίας να ανακοινώσει τις ψήφους, ο εκπρόσωπος στο Όσλο δεν χρησιμοποίησε τη σωστή διαδικασία ώστε ο αριθμός του τραγουδιού ακολουθούμενος από το όνομα της χώρας να ανακοινώνεται πριν την ανακοίνωση των βαθμών. Η Κέιτι Μπόιλ ζήτησε από τη Νορβηγία να επαναλάβει τα αποτελέσματά της, όμως ο Νορβηγός εκπρόσωπος ζήτησε από την Κέιτ να επανέλθει σε εκείνους μετά την ανακοίνωση όλων των άλλων αποτελεσμάτων. Όταν επέστρεψε η Μπόιλ στη Νορβηγία τα αποτελέσματα ξανά άλλαξαν, με αποτέλεσμα να κερδίσουν οι γείτονες της Νορβηγίας (η Δανία) σε βάρος της Ελβετίας. Στην πραγματικότητα, ο Νορβηγός εκπρόσωπος δεν είχε δώσει τις σωστές ψήφους την πρώτη φορά.[2]

Επίσης, ζητήθηκε και από το Μονακό να ψηφίσει για 2η φορά καθώς αρχικά το Μονακό έδωσε έναν βαθμό σε αμφότερα το Ηνωμένο Βασίλειο και στο Λουξεμβούργο. Όμως, όταν η Κέιτι Μπόιλ επέστρεψε για να επαναληφθεί η ανακοίνωση των ψήφων, η ψήφος του Μονακό στο Λουξεμβούργο απορρίφθηκε, χωρίς να έχει καμία επίδραση στην κατάταξη των χωρών.[2]

Συμμετέχουσες χώρεςΕπεξεργασία

Στον διαγωνισμό έλαβαν μέρος όλες οι χώρες που ήταν παρούσες και στους αντίστοιχους του 1961 και του 1962. Ξανά δεν υπήρχε επιστροφή ή αποχώρηση κάποιας χώρας.

Διευθυντές ορχηστρώνΕπεξεργασία

Οι μαέστροι ήταν:[4]

Επιστροφές καλλιτεχνώνΕπεξεργασία

Τη χρονιά αυτή επανήλθε ένας μόνο καλλιτέχνης, ο Ρόνι Κάρολ εκπροσωπώντας το Ηνωμένο Βασίλειο για 2η συνεχόμενη χρονιά.[2]

ΑποτελέσματαΕπεξεργασία

Σειρά Χώρα Γλώσσα[5] Καλλιτέχνης Τραγούδι Θέση Βαθμοί
01   Ηνωμένο Βασίλειο Αγγλικά Ρόνι Κάρολ "Say Wonderful Things" 4 28
02   Ολλανδία Ολλανδικά Άνι Πάλμεν "Een speeldoos" 16 0
03   Γερμανία Γερμανικά Χάιντι Μπριλ "Marcel" 9 5
04   Αυστρία Γερμανικά, Αγγλικά Καρμέλα Κόρεν "Vielleicht geschieht ein Wunder" 7 16
05   Νορβηγία Νορβηγικά Ανίτα Θαλάουγκ "Solhverv" 13 0
06   Ιταλία Ιταλικά Εμίλιο Περίκολι "Uno per tutte" 3 37
07   Φινλανδία Φινλανδικά Λάιλα Χάλμε "Muistojeni laulu" 15 0
08   Δανία Δανικά Γκρέτε και Γιούργκεν Ίνγκμαν "Dansevise" 1 42
09   Γιουγκοσλαβία Κροατικά Βίτσε Βούκοβ "Brodovi" 11 3
10   Ελβετία Γαλλικά Έστερ Όφαριμ "T'en va pas" 2 40
11   Γαλλία Γαλλικά Αλέν Μπαριέρ "Elle était si jolie" 5 25
12   Ισπανία Ισπανικά Χοσέ Γκαρντιόλα "Algo prodigioso" 12 2
13   Σουηδία Σουηδικά Μόνικα Ζέτελουντ "En gång i Stockholm" 14 0
14   Βέλγιο Ολλανδικά Ζακ Ρεϊμόν "Waarom?" 10 4
15   Μονακό Γαλλικά Φρανσουάζ Αρντί "L'amour s'en va" 6 25
16   Λουξεμβούργο Γαλλικά Νάνα Μούσχουρη "À force de prier" 8 13

Πίνακας βαθμολογίαςΕπεξεργασία

Κάθε χώρα είχε 20 μέλη της κριτικής επιτροπής που έδωσαν στα πέντε αγαπημένα τραγούδια τους 5, 4, 3, 2 και 1 ψήφους. Όλοι αυτοί οι ψήφοι θα προστεθούν στη συνέχεια και τα πέντε τραγούδια με τους περισσότερους πόντους πήραν 5, 4, 3, 2 και 1 βαθμούς.

Αποτελέσματα ψηφοφορίας
                                 
  Ηνωμένο Βασίλειο 28 3 5 3 3 3 3 5 2 1
Ολλανδία 0
Γερμανία 5 2 3
Αυστρία 16 4 4 1 2 3 2
Νορβηγία 0
Ιταλία 37 2 1 3 2 5 4 5 3 3 5 4
Φιλανδία 0
Δανία 42 3 5 2 3 4 2 5 3 5 5 5
Γιουγκοσλαβία 3 1 2
Ελβετία 40 5 4 5 1 5 4 4 1 4 4 3
Γαλλία 25 4 1 2 4 5 4 1 1 2 1
Ισπανία 2 2
Σουηδία 0
Βέλγιο 4 4
Μονακό 25 1 2 5 1 3 1 1 5 4 2
Λουξεμβούργο 13 3 1 1 2 2 4
The table is ordered by appearance

5 βαθμοίΕπεξεργασία

N. Χώρα που λαμβάνει Χώρα που ψηφίζει
5 Δανία Βέλγιο, Φιλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Σουηδία
3 Ιταλία Δανία, Μονακό, Ελβετία
Ελβετία Αυστρία, Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο
2 Ηνωμένο Βασίλειο Νορβηγία, Ισπανία
Μονακό Γαλλία, Γερμανία
1 Γαλλία Γιουγκοσλαβία

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορίαΕπεξεργασία

Την ανακοίνωση των ψήφων έκανε ένας εκπρόσωπος από κάθε χώρα με την ακόλουθη σειρά. Ο κάθε εθνικός φορέας έστειλε και έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στην αντίστοιχη γλώσσα.

Εκπρόσωποι βαθμολογιώνΕπεξεργασία

  1.   Ηνωμένο Βασίλειο - Νίκολας Πάρσον
  2.   Ολλανδία - Πιμ Γιάκομπς[6]
  3.   Γερμανία - Βέρνερ Φάιγκελ
  4.   Αυστρία - Εμίλ Κολπάχερ
  5.   Νορβηγία - Ρόαλντ Έγιεν[7]
  6.   Ιταλία - Έντσο Τορτόρα
  7.   Φινλανδία - Πόπε Μπεργκ[8]
  8.   Δανία - TBC
  9.   Γιουγκοσλαβία - Μίλογιε Όρλοβιτς
  10.   Ελβετία - Αλεξάντρ Μπέργκερ
  11.   Γαλλία -Αρμάν Λανού
  12.   Ισπανία - Χούλιο Ρίκο
  13.   Σουηδία - Έντβαρντ Ματς[9]
  14.   Βέλγιο - Βαρτ Μπόγκερτ (Ward Bogaert)
  15.   Μονακό - TBC
  16.   Λουξεμβούργο - TBC

ΠαρουσιαστέςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Eurovision Song Contest 1963». Songs4Europe.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2014. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 «Eurovision Song Contest 196». EBU. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2012. 
  3. «Dyke accused of conflict of interest over £6m holding in rival TV firm». The Independent (Λονδίνο). 2000-01-17. http://www.independent.co.uk/news/media/dyke-accused-of-conflict-of-interest-over-pound6m-holding-in-rival-tv-firm-728639.html. 
  4. «Conductors». andtheconductoris.eu. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2016. 
  5. «Eurovision Song Contest 1963». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2014. 
  6. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival». Eurovision Artists (στα Ολλανδικά). 
  7. Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)
  8. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila». Viisukuppila.fi. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  9. «Infosajten.com». Infosajten.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 10,5 10,6 Roxburgh, Gordon (2012). Songs For Europe The United Kingdom at The Eurovision Song Contest Volume One: The 1950s and 1960s. UK: Telos. σελ. 326. ISBN 978-1-84583-065-6. 
  11. Christian Masson. «1963 - Londres». Songcontest.free.fr. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  12. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), p. 46. Stockholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1963 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).