Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1966

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision του 1966 ήταν η 11η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Έλαβε χώρα τις 5 Μαρτίου 1966 στην πόλη του Λουξεμβούργου του Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μετά τη νίκη της Φρανς Γκαλ στο διαγωνισμό του 1965 στη Νάπολη της Ιταλίας με το τραγούδι "Poupée de cire, poupée de son". Ήταν η δεύτερη φορά που το Λουξεμβούργο διοργάνωνε το διαγωνισμό, μετά το διαγωνισμό του 1961. Ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Villa Louvigny και τον παρουσίασε η Ζοσιάν Σεν.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1966
ESC 1966 logo.png
Ημερομηνίες
Τελικός5 Μαρτίου 1966
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςVilla Louvigny
Πόλη του Λουξεμβούργου, Λουξεμβούργο
ΠαρουσιαστέςΖοσιάν Σεν (Josiane Chen)
Μουσική ΔιεύθυνσηΖαν Ροντερές
Σκηνοθέτης
  • Γιος Πάουλι
  • Ρενέ Στέιχεν
Εκτελεστικός επόπτηςΚλίφορντ Μπράουν
ΔιοργανωτήςCompagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion (CLT)
Κατά τη διάρκεια του σόουLes Haricots Rouges
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών18
Πρώτη εμφάνισηΚαμία
ΕπιστρέφουνΚαμία
ΑποχωρούνΚαμία
Ψηφοφορία
Μηδέν βαθμοί
Νικητής
← 1965Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1967 →

Δεκαοκτώ χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό. Όλες οι χώρες που συμμετείχαν στην έκδοση του 1965, συμμετείχαν επίσης φέτος.

Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Αυστρία με το τραγούδι "Merci, Chérie" του Ούντο Γιούργκενς (σε στίχους δικούς του και του Τόμας Χέρμπιγκερ), το οποίο ήταν στα γερμανικά.[1] Αυτή ήταν η πρώτη νίκη της Αυστρίας - και η τρίτη συνεχόμενη συμμετοχή του Ούντο Γιούργκενς - στο διαγωνισμό. Αυτό ήταν επίσης το πρώτο τραγούδι που κέρδισε στα Γερμανικά. Αυτός ο διαγωνισμός σημειώνεται επίσης για τα ιστορικά αποτελέσματα για πολλές χώρες. Η Αυστρία ήρθε πρώτη, η Σουηδία που ήρθε δεύτερη, η Νορβηγία που ήρθε τρίτη και το Βέλγιο που ήρθε τέταρτο, πέτυχαν τα καλύτερα αποτελέσματα μέχρι τότε, μερικά από τα οποία θα ισχύουν για αρκετές δεκαετίες. Αντίθετα, οι παραδοσιακές "υπερδυνάμεις" της Eurovision μέχρι εκείνη τη στιγμή, όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιταλία, πέτυχαν μέχρι στιγμής το χειρότερο αποτέλεσμα τους, με το ευρύ κοινό στις προαναφερθείσες χώρες να ανταποκρίνεται σε αυτά τα αποτελέσματα με κάποια ανησυχία.

Ο κανονισμός για το τραγούδι να εκτελείται αποκλειστικά σε μία από τις εθνικές γλώσσες μιας χώρας θεσμοθετήθηκε σε αυτόν το διαγωνισμό, πιθανόν εξαιτίας της συμμετοχής του Βασιλείου της Σουηδίας στο διαγωνισμό του 1965 με αγγλόγλωσσο τραγούδι.[2]

ΤόποςΕπεξεργασία

 
Η Βίλα Λουβινί, όπου διεξήχθη ο διαγωνισμός του 1966.

Ο διαγωνισμός του 1966 φιλοξενήθηκε στη Βίλα Λουβινί, που βρίσκεται στην Πόλη του Λουξεμβούργου. Στο εν λόγω κτήριο βρισκόταν η έδρα της Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion, προδρόμου του καναλιού RTL Group. Η τοποθεσία του είναι στο Δημοτικό Πάρκο στη Βιλ Οτ στο κέντρο της πρωτεύουσας.[2]

Διαδικασία και μέθοδος ψηφοφορίαςΕπεξεργασία

Κάθε χώρα είχε 10 μέλη κριτικής επιτροπής, τα οποία έδωσαν τρεις ψήφους ανάμεσα σε ένα, δύο ή τρία αγαπημένα τραγούδια. Οι βαθμοί αθροίστηκαν και τα τραγούδια που κατατάχθηκαν στην πρώτη, δεύτερη και την τρίτη θέση έλαβαν 5, 3 και 1 ψήφους στη σειρά. Αν μόνο ένα τραγούδι συγκέντρωνε κάθε βαθμό από την κριτική επιτροπή, ελάμβανε και τους 9 πόντους. Αν επιλέγονταν μόνο δύο τραγούδια, τα άσματα θα έπαιρναν 6 και 3 βαθμούς στη σειρά.

Στη διάρκεια της διαδικασίας ψηφοφορίας, η παρουσιάστρια Ζοσιάν Σεν χαιρέτισε κατά λάθος το Ηνωμένο Βασίλειο λέγοντας "Good night, London" ("Καληνύχτα, Λονδίνο"). Στη συνέχεια όμως συνειδητοποίησε το λάθος της και είπε "Good evening, London" μετά τη φράση του εκπροσώπου βαθμολογίας Μάικλ Άσπελ, ο οποίος απάντησε λέγοντας "Good morning, Luxembourg".

ΠρωτιέςΕπεξεργασία

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που μαύρος καλλιτέχνης ανέβηκε στη σκηνή της Eurovision. Ήταν η Μίλι Σκοτ, η οποία εκπροσώπησε την Ολλανδία. Ήταν επίσης η πρώτη τραγουδίστρια που χρησιμοποίησε ένα φορητό μικρόφωνο. Αυτός ήταν ο τελευταίος διαγωνισμός με συμμετοχή της Δανίας, η οποία επέστρεψε το 1978, περισσότερο από μία δεκαετία αργότερα.[2] Στον διαγωνισμό εκείνο για πρώτη φορά επίσης σε μία συμμετοχή η ερμηνεία του τραγουδιού δεν συνοδεύτηκε από ορχήστρα. Ήταν η συμμετοχή της Ιταλίας, με το τραγούδι "Dio, come ti amo" που τραγούδησε ο Ντομένικο Μοντούνιο, το οποίο είχε ενορχητρωθεί μετά την εκτέλεσή του στο φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, καταρρίπτοντας τον κανονισμό της EBU που όριζε ότι η ενορχήστρωση των τραγουδιών έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί αρκετά πριν την εκτέλεση. Παρότι οι ιστοσελίδες και το επίσημο πρόγραμμα αναφέρει στον κατάλογο των μαέστρων τον Άντζελο Τζακομάτσι, στην πραγματικότητα ο τελευταίος έπαιξε μόνο πιάνο για την ιταλική συμμετοχή.[3][4]

Συμμετέχουσες χώρεςΕπεξεργασία

 
Ο Ούντο Γιούργκενς με τη νικήτρια της προηγούμενης χρονιάς, Φρανς Γκαλ.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, όλες οι χώρες που έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό του 1965 επέστρεψαν και στον αμέσως επόμενο διαγωνισμό. Δεν σημειώθηκαν επιστροφές, αποχωρήσεις ή νέες είσοδοι συμμετοχών από χώρες.[2]

Διευθυντές ορχηστρώνΕπεξεργασία

Παρακάτω αναφέρονται οι μαέστροι που ήταν αρμόδιοι για τη διεύθυνση της ορχήστρας ανά συμμετοχή.[5]

Καλλιτέχνες που επέστρεψανΕπεξεργασία

Για 3η φορά σημειώθηκε επιστροφή 2 καλλιτεχνών στον διαγωνισμό. Ήταν ο Ούντο Γιούργκενς για την Αυστρία, ο οποίος έλαβε μέρος και το 1964 και 1965, και ο Ντομένικο Μοντούνιο για την Ιταλία, ο οποίος ήταν συμμετέχων και στους διαγωνισμούς των ετών 1958 και 1959.

ΑποτελέσματαΕπεξεργασία

Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα[6][7] Θέση Βαθμοί
01   Γερμανία Μάργκοτ Έσκενς (Margot Eskens) "Die Zeiger der Uhr" Γερμανικά 11 7
02   Δανία Ούλα Πία "Stop - mens legen er go'" Δανικά 14 4
03   Βέλγιο Τόνια "Un peu de poivre, un peu de sel" Γαλλικά 5 14
04   Λουξεμβούργο Μισέλ Τορ "Ce soir je t'attendais" Γαλλικά 12 7
05   Γιουγκοσλαβία Μπέρτα Άμπροζ "Brez besed" Σλοβένικα 8 9
06   Νορβηγία Όσε Κλέβελαντ "Intet er nytt under solen" Νορβηγικά 3 15
07   Φινλανδία Αν Κριστίν "Playboy" Φινλανδικά 10 7
08   Πορτογαλία Μανταλένα Ιγκλέσιας "Ele e ela" Πορτογαλικά 13 6
09   Αυστρία Ούντο Γιούργκενς "Merci, Chérie" Γερμανικά[α] 1 31
10   Σουηδία Λιλ Λίντφορς & Σβάντε Τούρεσον "Nygammal vals" Σουηδικά 2 16
11   Ισπανία Ραφαέλ "Yo soy aquél" Ισπανικά 7 9
12   Ελβετία Μαντλέν Πασκάλ "Ne vois-tu pas?" Γαλλικά 6 12
13   Μονακό Τερέζα Κεσοβίγια "Bien plus fort" Γαλλικά 17 0
14   Ιταλία Ντομένικο Μοντούνιο "Dio, come ti amo" Ιταλικά 18 0
15   Γαλλία Ντομινίκ Ουόλτερ "Chez nous" Γαλλικά 16 1
16   Ολλανδία Μίλι Σκοτ "Fernando en Filippo" Ολλανδικά 15 2
17   Ιρλανδία Ντίκι Ροκ "Come Back to Stay" Αγγλικά 4 14
18   Ηνωμένο Βασίλειο Κένεθ Μακ Κέλαρ "A Man Without Love" Αγγλικά 9 8
  1. Περιέχει λίγες φράσεις στα γαλλικά.

Πίνακας βαθμολογίαςΕπεξεργασία

Αποτελέσματα ψηφοφορίας
Συνολικά
Γερμανία
Δανία
Βέλγιο
Λουξεμβούργο
Γιουγκοσλαβία
Νορβηγία
Φινλανδία
Πορτογαλία
Αυστρία
Σουηδία
Ισπανία
Ελβετία
Μονακό
Ιταλία
Γαλλία
Ολλανδία
Ιρλανδία
Ηνωμένο Βασίλειο
Διαγωνιζόμενοι
Γερμανία 7 1 5 1
Δανία 4 1 3
Βέλγιο 14 5 3 1 5
Λουξεμβούργο 7 1 5 1
Γιουγκοσλαβία 9 3 1 5
Νορβηγία 15 1 3 3 3 5
Φινλανδία 7 3 3 1
Πορτογαλία 6 1 5
Αυστρία 31 5 5 5 1 1 3 5 3 3
Σουηδία 16 5 5 5 1
Ισπανία 9 1 5 3
Ελβετία 12 1 5 3 3
Μονακό 0
Ιταλία 0
Γαλλία 1 1
Ολλανδία 2 1 1
Ιρλανδία 14 3 3 5 3
Ηνωμένο Βασίλειο 8 3 5

5 βαθμοίΕπεξεργασία

Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 5 πόντων στον τελικό:

N. Συμμετέχων Χώρα που ψηφίζει
4 Αυστρία Βέλγιο, Γιουγκοσλαβία, Λουξεμβούργο, Μονακό
3 Σουηδία Δανία, Νορβηγία, Φινλανδία
2 Βέλγιο Γερμανία, Ολλανδία
1 Γερμανία Ελβετία
Ιρλανδία Γαλλία
Λουξεμβούργο Σουηδία
Νορβηγία Ιταλία
Πορτογαλία Ισπανία
Ισπανία Πορτογαλία
Ελβετία Αυστρία
Ηνωμένο Βασίλειο Ιρλανδία
Γιουγκοσλαβία Ηνωμένο Βασίλειο

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορίαΕπεξεργασία

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1965, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα.[2]

Σειρά βαθμολογίας Χώρα Εκπρόσωποι βαθμών Παρουσιαστής Φορέας μετάδοσης
01   Γερμανία Βέρνερ Φάιγκελ Χανς-Γιόακιμ Ράισενμπαχ ARD Deutsches Fernsehen
02   Δανία Κλάους Τόκσβιγκ Σκατ Νόρεβιγκ DR TV
03   Βέλγιο Αντρέ Αγκόν Πολ Χέρεμαν RTB
Χέρμαν Φέρελστ BRT
04   Λουξεμβούργο Καμίλο Φέλγκεν Ζακ Ναβαντίκ Télé-Luxembourg[8]
05   Γιουγκοσλαβία Ντραγκάνα Μάρκοβιτς Μίλογιε Όρλοβιτς Televizija Beograd
Μλάντεν Ντέλιτς Televizija Zagreb
Τόμαζ Τέρτσεκ Televizija Ljubljana
06   Νορβηγία Έρικ Ντίζεν Σβέρε Κριστόφερσεν NRK και NRK P1
07   Φινλανδία Πόπε Μπεργκ Άαρνο Γουόλι TV-ohjelma 1
08   Πορτογαλία Μαρία Μανουέλα Φουρτάντο Ενρίκε Μέντες RTP
09   Αυστρία Βάλτερ Ρίχαρντ Λάνγκερ Βίλι Κράλικ ORF
10   Σουηδία Έντβαρτ Ματς[9] Σβεν Λίνταλ Sveriges Radio-TV και SR P1[10]
11   Ισπανία Μαργαρίτα Νίκολα Φεντερίκο Γκάγιο TVE
12   Ελβετία Αλεξάντρ Μπέργκερ Τέοντορ Χάλερ TV DRS
Ζορζ Αρντί TSR
Τζοβάνι Μπερτίνι TSI
13   Μονακό TBC Φρανσουά Ντεγκέλ Télé Monte Carlo
14   Ιταλία Έντσο Τορτόρα Ρενάτο Ταλιάνι Secondo Programma
15   Γαλλία Ζαν Κλοντ Μασουλιέ[11] Φρανσουά Ντεγκέλ Première Chaîne ORTF[8]
16   Ολλανδία Χέρμαν Μπράουερ[12] Τέντι Σόλτεν Nederland 1[13]
17   Δημοκρατία της Ιρλανδίας Φρανκ Χολ Μπρένταν Ο' Ρέιλι Telefís Éireann[14]
Κέβιν Ρος Radio Éireann
18   Ηνωμένο Βασίλειο Μάικλ Άσπελ Ντέιβιντ Τζέικομπς BBC1
Τζον Νταν BBC Light Programme
-   Τσεχοσλοβακία (μη συμμετέχουσα χώρα) TBC ČST
-   Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (μη συμμετέχουσα χώρα) TBC Deutscher Fernsehfunk
-   Ουγγαρία (μη συμμετέχουσα χώρα) TBC RTV
-   Μαρόκο (μη συμμετέχουσα χώρα) TBC SNRT
-   Πολωνία (μη συμμετέχουσα χώρα) TBC TP
-   Ρουμανία (μη συμμετέχουσα χώρα) TBC TVR
-   Σοβιετική Ένωση (μη συμμετέχουσα χώρα) TBC CT USSR

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «About Udo Jürgens». EBU. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 «Eurovision Song Contest 1966». EBU. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2012. 
  3. Roxburgh, Gordon (2012). Songs For Europe The United Kingdom at The Eurovision Song Contest Volume One: The 1950s and 1960s. UK: Telos. σελ. 410. ISBN 978-1-84583-065-6. 
  4. Βιογραφία του Angelo Giacomazzi στο www.andtheconductoris.eu
  5. http://www.andtheconductoris.eu
  6. «Eurovision Song Contest 1966». The Diggiloo Thrush. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2012. 
  7. «Eurovision Song Contest 1966». 4Lyrics.eu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020. 
  8. 8,0 8,1 Christian Masson. «1966 – Luxembourg». Songcontest.free.fr. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  9. «Infosajten.com». Infosajten.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2012. 
  10. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), p. 60. Stockholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
  11. Deguelt, François και άλλοι. (5 Μαρτίου 1966). 11ème Concours Eurovision de la Chanson 1966 [11th Eurovision Song Contest 1966] (Television production). Luxembourg: RTL, ORTF (commentary). 
  12. "Teddy Scholten geeft commentaar op het Eurovisie Songfestival", Limburgsch Dagblad, 25 Φεβρουαρίου 1966
  13. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival». Eurovision Artists (στα Ολλανδικά). 
  14. «The Eurovision Song Contest». 5 Μαρτίου 1966 – μέσω IMDb. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1966 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).