Άνοιγμα κυρίου μενού

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1968

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision του 1968 διεξήχθη στο Λονδίνο με τη συμμετοχή συνολικά 17 χωρών. Νικήτρια χώρα ήταν η Ισπανία με 29 βαθμούς με το τραγούδι "La, la, la" που ερμήνευσε η Massiel. Τη 2η θέση κατέκτησε το Ηνωμένο Βασίλειο με διαφορά μόλις ενός βαθμού και την 3η θέση η Γαλλία. Αρχικά η Ισπανία είχε αναθέσει στον Ζοάν Μανουέλ Σεράτ να τραγουδήσει το "La La La", όμως εκείνος απαίτησε να ερμηνεύσει το τραγούδι στην καταλανική γλώσσα, κάτι που αρνήθηκε η χώρα. Έτσι αποσύρθηκε ο Σεράτ και αντικαταστάθηκε από την Massiel, η οποία ερμήνευσε το ίδιο άσμα στα ισπανικά.[1]

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1968
Ημερομηνίες
Τελικός6 Απριλίου 1968
Διοργάνωση
Χώρος ΔιεξαγωγήςΒασιλική Αίθουσα Αλβέρτου
Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
ΠαρουσιαστέςΚέιτι Μπόιλε
Μουσική ΔιεύθυνσηΝόρι Πάραμορ
ΣκηνοθέτηςΣτιούαρτ Μόρις
Εκτελεστικός επόπτηςΚλίφορντ Μπράουν
ΔιοργανωτήςBritish Broadcasting Corporation (BBC)
Κατά τη διάρκεια του σόουImpressions of London
Συμμετέχοντες
Αριθμός συμμετοχών17
Πρώτη εμφάνισηΚαμία
ΕπιστρέφουνΚαμία
ΑποχωρούνΚαμία
Ψηφοφορία
Σύστημα ψηφοφορίαςΚάθε χώρα είχε δεκαμελή επιτροπή, κάθε μέλος της οποίας απένειμε 1 βαθμό στο τραγούδι που επέλεγε
Μηδέν βαθμοίΚαμία
ΝικητήςFlag of Spain.svg Ισπανία
"La, la, la"
← 1967Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision1969 →

Τόπος διεξαγωγήςΕπεξεργασία

 
Το Royal Albert Hall στο Λονδίνο, όπου διεξήχθη ο διαγωνισμός του 1968.

Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Royal Albert Hall του Λονδίνου. Το Royal Albert Hall είναι γνωστό επειδή φιλοξενεί τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες διεθνώς από διάφορα είδη τέχνης και επίσης για τη διοργάνωση αθλητικών γεγονότων, συναυλιών και άλλων εκδηλώσεων από τότε που ξεκίνησε να λειτουργεί, το 1871.

ΔιαδικασίαΕπεξεργασία

Το 1968 ήταν η πρώτη χρονιά που ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision μεταδόθηκε έγχρωμος. Οι χώρες όπου μεταδόθηκε τηλεοπτικά με έγχρωμο πρόγραμμα ήταν οι: Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο, παρότι στο Ηνωμένο Βασίλειο η μετάδοση έγινε έγχρωμη από το BBC Two την επομένη. Το πρόγραμμα είδαν επίσης και οι τηλεθεατές στην ανατολική Ευρώπη και στην Τυνησία. Η Κέιτι Μπόιλε παρουσίασε τον διαγωνισμό για τρίτη φορά.[1] Για μία ακόμη φορά, το σύστημα βαθμολόγησης ήταν η κάθε χώρα να διαθέτει δεκαμελή επιτροπή, κάθε μέλος της οποίας απένειμε 1 βαθμό στο τραγούδι που επέλεγε.

Ισχυρισμοί για νόθευση βαθμώνΕπεξεργασία

Τον Μάιο του 2008 σε ένα ντοκιμαντέρ του Ισπανού Μοντσέ Φερνάντεθ Βίγια (Montse Fernández Villa) με τίτλο 1968. Yo viví el mayo español παρουσιάζονται ισχυρισμοί για νοθεία στον διαγωνισμό από το καθεστώς του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο.[2][3] Ο ισχυρισμός βασίστηκε στην κατάθεση του Ισπανού δημοσιογράφου Χοσέ Μαρία Ινίγο, ο οποίος εργαζόταν στο TVE την περίοδο εκείνη, και αποκάλυψε ότι ήταν κοινό μυστικό η νοθεία εκείνη, υποδηλώνοντας ότι οι εκπρόσωποι των ισπανικών δισκογραφικών εταιρειών προσφέρθηκαν να κυκλοφορήσουν άλμπουμ από Βούλγαρους και Τσέχους καλλιτέχνες (την περίοδο εκείνη η Βουλγαρία και η Τσεχοσλοβακία δεν ήταν μέλη της EBU).[4]

Στο ντοκιμαντέρ αναφέρθηκε επίσης ότι στην πραγματικότητα ο διαγωνισμός θα έπρεπε να είχε κερδηθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο και το τραγούδι "Congratulations" που ερμήνευσε ο Κλιφ Ρίτσαρντ και ήθρε 2ο για μία μόλις ψήφο.[5] Η νικήτρια του διαγωνισμού, Massiel, εξέφρασε την οργή της για τους ισχυρισμούς και δήλωσε ότι εάν είχαν γίνει τέτοιες νοθείες, "άλλοι τραγουδιστές που ήταν πιο φιλικοί στο καθεστώς του Φράνκο, θα είχαν ωφεληθεί". Ο Ίνιγο ζήτησε συγγνώμη προσωπικά από την Μασιέλ, λέγοντας ότι είχε αναπαραγάγει μία διάσπαρτη φημολογία. Αμφότεροι η Μασιέλ και ο Ίνιγο κατηγόρησαν το τηλεοπτικό κανάλι La Sexta, που μετέδωσε το ντοκιμαντέρ, ότι κατασκεύασε το σκάνδαλο.[6]

Συμμετέχουσες χώρεςΕπεξεργασία

Δεν υπήρξαν αποχωρήσεις επιστροφές χωρών ή πρώτες εμφανίσεις στον διαγωνισμό του 1968.[1]

Διευθυντές ορχηστρώνΕπεξεργασία

Για κάθε τραγούδι υπήρχε ένας μαέστρος, ο οποίος ήταν αρμόδιος για τη διεύθυνση της ορχήστρας.[7]

Καλλιτέχνες που επέστρεψανΕπεξεργασία

Ένας μόνο καλλιτέχνης επέστρεψε στον διαγωνισμό του 1968. Πρόκειται για τη νικήτρια του διαγωνισμού του 1962, τη Γαλλίδα Ιζαμπέλ Ομπρέ.[1]

ΑποτελέσματαΕπεξεργασία

Σειρά Χώρα Γλώσσα Καλλιτέχνης Τραγούδι Θέση Βαθμοί
01   Πορτογαλία Πορτογαλικά Κάρλος Μέντες "Verão" 12 5
02   Ολλανδία Ολλανδικά Ρόνι Τόμπερ "Morgen" 17 1
03   Βέλγιο Γαλλικά Κλοντ Λομπάρ "Quand tu reviendras" 7 8
04   Αυστρία Γερμανικά Κάρελ Γκοτ "Tausend Fenster" 15 2
05   Λουξεμβούργο Γαλλικά Κρις Μπαλντό & Σοφί Γκαρέλ "Nous vivrons d'amour" 11 5
06   Ελβετία Ιταλικά Τζιάνι Μάσκολο "Guardando il sole" 14 2
07   Μονακό Γαλλικά Line & Willy "À chacun sa chanson" 8 8
08   Σουηδία Σουηδικά Κλάες Γκέραν Χέντερστρεμ Det börjar verka kärlek, banne mej 5 15
09   Φινλανδία Φινλανδικά Κριστίνα Χάουταλα "Kun kello käy" 16 1
10   Γαλλία Γαλλικά Ιζαμπέλ Ομπρέ "La source" 3 20
11   Ιταλία Ιταλικά Σέρτζιο Εντρίγκο "Marianne" 10 7
12   Ηνωμένο Βασίλειο Αγγλικά Κλιφ Ρίτσαρντ "Congratulations" 2 28
13   Νορβηγία Νορβηγικά Οντ Μπόρε "Stress" 13 2
14   Ιρλανδία Αγγλικά Πατ Μακ Γκίγκαν "Chance of a Lifetime" 4 18
15   Ισπανία Ισπανικά Massiel "La, la, la" 1 29
16   Γερμανία Γερμανικά Βένχε Μίρε "Ein Hoch der Liebe" 6 11
17   Γιουγκοσλαβία Κροατικά Dubrovački trubaduri "Jedan dan" 9 8

Πίνακας βαθμολογίαςΕπεξεργασία

Αποτελέσματα
                                   
  Πορτογαλία 5 2 3
Ολλανδία 1 1
Βέλγιο 8 1 1 1 3 1 1
Αυστρία 2 2
Λουξεμβούργο 5 1 1 1 1 1
Ελβετία 2 2
Μονακό 8 2 1 3 1 1
Σουηδία 15 1 1 1 2 6 4
Φιλανδία 1 1
Γαλλία 20 3 6 2 3 3 1 2
Ιταλία 7 1 2 2 2
Ηνωμένο Βασίλειο 28 1 2 2 1 4 5 3 2 4 1 1 2
Νορβηγία 2 1 1
Ιρλανδία 18 1 1 1 4 1 4 6
Ισπανία 29 4 2 1 4 3 4 3 1 1 6
Γερμανία 11 1 1 2 5 2
Γιουγκοσλαβία 8 1 1 1 1 3 1

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορίαΕπεξεργασία

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμολογίες στη διάρκεια του διαγωνισμού του 1968, όπως και το πρόσωπο που εκφωνούσε τις ψήφους ανά χώρα. Επίσης, ο κάθε εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας έστειλε επίσης έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στη δική του γλώσσα.[1]

Σειρά βαθμολογίας Χώρα Εκπρόσωποι βαθμών Παρουσιαστής Φορέας μετάδοσης
01   Πορτογαλία Μαρία Μανουέλα Φουρτάντο Φιάλιο Γκουβέια RTP
02   Ολλανδία Βίλεμ Ντόις Έλες Μπέργκερ Nederland 1[8]
03   Βέλγιο Αντρέ Αγκόν Ζανίν Λαμπότ RTB
Χέρμαν Φέρελστ BRT
04   Αυστρία Βάλτερ Ρίχαρντ Λάνγκερ Βίλι Κράλικ ORF
05   Λουξεμβούργο TBC Ζακ Ναβαντίκ Télé-Luxembourg
06   Ελβετία Αλεξάντερ Μπούργκερ Τέοντορ Χάλερ TV DRS
Ζορζ Αρντί TSR
Τζιοβάνι Μπερτίνι TSI
07   Μονακό TBC Πιέρ Τσερνιά Télé Monte Carlo
08   Σουηδία Έντβαρτ Ματς[9] Christina Hansegård[10] Sveriges Radio-TV
09   Φινλανδία Πόπε Μπεργκ[11] Άαρνο Γουάλι[12] TV-ohjelma 1
10   Γαλλία Ζαν Κλοντ Μασουλιέ[13] Πιέρ Τσερνιά[14] Deuxième Chaîne ORTF
11   Ιταλία Μάικ Μποντζόρνο Ρενάτο Ταλιάνι Secondo Programma
12   Ηνωμένο Βασίλειο Μάικλ Άσπελ Χωρίς σχολιαστή BBC1
Πιτ Μάρεϊ [15] BBC Radio 1
13   Νορβηγία Σβέρε Κριστόφερσεν[16] Ρόαλντ Έγιεν (Roald Øyen) NRK
14   Ιρλανδία Γκάι Μπερν Μπρένταν Ο' Ρέιλι RTÉ Television
Κέβιν Ρος Radio Éireann
15   Ισπανία Χοακίν Πρατ Φεντερίκο Γκάγιο TVE1
16   Γερμανία Χανς-Ότο Γκρίνεφελτ Χανς-Γιόαχιμ Ράουσενμπαχ ARD Deutsches Fernsehen
17   Γιουγκοσλαβία Σνεζάνα Λπικόφσκα - Χατζιναούμοβα (Snežana Lipkovska-Hadžinaumova) Μίλογιε Όρλοβιτς Televizija Beograd
Μλάντεν Τέλιτς Televizija Zagreb
Τόμαζ Τέρτσεκ Televizija Ljubljana

Μη συμμετέχουσες χώρεςΕπεξεργασία

Αρκετές χώρες που δεν έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό αποφάσισαν να μεταδώσουν το πρόγραμμα από τους αντίστοιχους ραδιοτηλεοπτικούς τους φορείς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 «Eurovision Song Contest 1968». EBU. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2012. 
  2. «Massiel sí, Madelman no: así fue el Mayo del 68 en España» (στα Ισπανικά). Público. 3 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2009. 
  3. «TVE 'compró' los votos para que Massiel ganará Eurovisión» (στα Ισπανικά). 20 minutos. 5 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2009. 
  4. «Vea el vídeo donde José Maríá Iñigo 'descubre' a Massiel» (στα Ισπανικά). 20 minutos. 5 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2009. 
  5. Govan, Fiona (2008-05-04). «How Franco cheated Cliff out of Eurovision title». The Telegraph. http://www.telegraph.co.uk/news/celebritynews/1926993/How-General-Franco-cheated-Cliff-Richard-out-of-Eurovision-title.html. Ανακτήθηκε στις 2012-04-26. 
  6. «Massiel e Iñigo acusan a La Sexta de "urdir todo para favorecer a Chiquilicuatre"» (στα Ισπανικά). El Mundo. 6 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2009. 
  7. «Conductors 1968». 4Lyrics.com. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2012. 
  8. «Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival». Eurovision Artists (στα Ολλανδικά). 
  9. «Swedish Spokesmen». Infosajten.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2012. 
  10. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna ["Melodifestivalen through time"] (2006), p. 74. Stockholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
  11. «Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien?». Viisukuppila. 18 Απριλίου 2005. (Φινλανδικά)
  12. «The Eurovision Song Contest (1968) - Full cast and crew». IMDb. 
  13. Tchernia, Pierre, 13ème Concours Eurovision de la Chanson 1969 (13th Eurovision Song Contest 1968)Television production, BBC, ORTF (commentary), 6 Απριλίου 1968.
  14. CONCOURS EUROVISION DE LA CHANSON 1968 (Γαλλικά) SongContest
  15. «Eurovision Song Contest 1968». Songs4Europe.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2017. 
  16. Dyrseth, Seppo (OGAE Norway)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eurovision Song Contest 1968 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).